شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : دوران اصلاحات به زنان این فرصت را داد که برنامه روزجهانی زن را در پارک دانشجو و ديگر مكانهاي عمومي برگزار کنند تا اينكه نوبت به دولت احمدي نژاد رسيد و تقريبا برگزاري بزرگداشت اين روز براي زنان در خيابان غير ممكن شد، آنها اگر در فضاهاي عمومي حضور مي يافتند با برخورد خشن نيروهاي امنيتي و لباس شخصي روبه رو مي شدند.
کلمه_فرزانه علوی :یک روز بيشتر به هفدهم اسفندماه، روز جهاني زن (هشت مارس) نمانده است و اين بار قرار است بزرگداشت اين روز همانند سالهاي اول دولت اصلاحات در خيابان برگزار شود، هر چند با حضور گسترده نيروهاي امنيتي و نظامي در شهر.
از زمان آغاز به كار دولت محمود احمدي نژاد، روز به روز فشارها بر فعالان حقوق زنان نيز افزايش يافت و آنها مجبور شدند تا برنامه هاي مخصوص اين روز را از خيابان ابتدا به مكان هاي سربسته و در نهايت به خانه هايشان بكشانند، اما هرگز فعالان زن اين روز را فراموش نكرده و در بزرگداشت آن همواره خواسته هايشان را طرح كرده اند .بزرگداشت اين روز در كشورهاي ديگر دنيا قدمتی بيش از صد سال دارد و مسائل زنان همه جا در این روزمطرح می شود. در این گزارش به تلاش های زنان ایرانی برای مطرح کردن مسائل شان در این روز و فراز و نشیب های بزرگداشت مراسم روز جهاني زن می پردازیم .
جنبش زنان مبارزه هاي خياباني را آغاز كرد
در دوران اصلاحات و با بازتر شدن نسبی فضای سیاسی و اجتماعی ایران، زنان جزو اولین گروه هايی بودند که خواسته‌هایشان را به خیابان کشاندند. هفدهم اسفند(هشتم مارس) سال ۱۳۷۸ دومین بار بود که مراسم روز جهاني زن پس از انقلاب اسلامي، در یک فضای عمومی برگزار مي شد. نخستین حضور خیابانی زنان به این مناسبت به هفدهم اسفندماه در سال 57 و چند هفته پس از پیروزی انقلاب اسلامی باز می گردد.
ساختمان ” شهر کتاب” آن سال براي اولين بار میزبان زنانی بود كه پس از سالها بزرگداشت اين روز را با ديگران هم قسمت مي كردندو ديگر مجبور نبودند اين روز را در پستوي خانه ها برگزار كنند، آنها در اين روز پيام شان را به گوش مردم رساندند .خيلي ها اين فعاليتها و تحركات را سر آغازي براي درخواستهاي مردم در خيابانها مي دانند و زنان را آغاز كننده اين اعتراض ها .
در سالهاي بعد هم بزرگداشت اين روز در مكانهاي عمومي برگزار شد، تا اينكه در سال 1381 ، 8 مارس به جایگاه واقعی خود يعني خیابان بازگشت .جايي كه زنان دنيا اين روز را معمولا در آن گرامي مي دارند و مشكلات شان را با همه در ميان مي گذارند .اين روز در آن سال درست همزمان با تدارک حمله آمریکا به عراق همزمان شد ه بود، روزي كه فعالان جنبش زنان در پارک لاله با اخذ مجوز از استانداری تهران مراسم شان را برگزار كردند .هر چند اين مراسم با حضور پررنگ نيروي انتظامي همراه بود اما زنان با پلاکاردهایی با مضمون “درخواست صلح براي همه جهان “، “برابری حقوق زنان و دموکراسی در ایران” اين روز بزرگ را براي خود رقم زدند .
زنان بزرگداشت 8 مارس را هرگز فراموش نكردند
17 اسفند سال 1382 نیز دوباره پارک لاله ميزبان زنان بود و این بار ، زنان با محور اعتراض به خشونت علیه زنان مراسم شان را شكل دادند. اما تنها چند ساعت از برگزاری اين مراسم نمي گذشت كه نيروي انتظامي اعلام كرد كه زنان بايد پارك لاله را ترك كنند، آن روز چند نفر از فعالان حوزه زنان بازداشت شدند .
در سالهاي آينده نيز زنان در پارک دانشجو و ديگر مكانهاي عمومي مراسم شان را برگزار كردند تا اينكه نوبت به دولت احمدي نژاد رسيد و تقريبا برگزاري بزرگداشت اين روز براي زنان در خيابان غير ممكن شد، آنها اگر در فضاهاي عمومي حضور مي يافتند با برخورد خشن نيروهاي امنيتي و لباس شخصي روبه رو مي شدند . اما زنان اين روز را در ديگر مكانها گرامي مي داشتند و از هر فرصتي براي رساندن صداي شان به همه استفاده مي كردند .مراكز دانشگاهي در اين سالها به اصلي ترين مكان براي بزرگداشت اين روز تبديل شدند . هر چند در اين سالها بارها مجوز برگزار ي اين مراسم لغو مي شد، سخنرانان ها رد صلاحیت می شدند و فیلم هایی که براي اين روز در نظر گرفته شده بودند اجازه پخش نمی يافتند ، اما با اين وجود همواره اين روز ،با خلاقیت های زنانه بویژه توسط دانشجویان دختر به هرصورت در دانشگاههای سراسر ایران و ديگر مكانها برگزار مي شد .
پیوند جنبش سبز و جنبش زنان
سال گذشته اما اين روز در فضايي كاملا متفاوت و در حالي برگزار مي شد كه جنبش دمكراسي خواهي مردم با نام جنبش سبز نيز به خواسته هاي زنان و تساوي طلبي آنها پيوند خورده بود . سال 88 سالي بود كه تعداد زيادي از زنان اين كشور به جرم خواستن “راي شان” در زندان به سر مي بردند و ديگر فعالان جنبش زنان نيز يا مجبور به ترك اجباري وطن شده بودند و ديگران نيز تحت فشارهاي زياد به سر مي بردند ، اما با اين همه آنها اين روز را با حضور زهرا رهنورد، كه حالا بانوي سبز خوانده مي شد برگزار كردند و بار ديگر بر خواسته هاي برحق شان پاي فشردند .
آنها در اين روز پیوند جنبش زنان ایران را با جنبش سبز بار دیگر یادآوری کرده و مطالبات زنان ایران را مطرح کردند.زنان بار ديگر در اين روز تاكيد كردند كه گسترده شدن سطح مطالبات مردم توسط جنبش سبز، باعث گسترده شدن جنبش زنان نيز شده ،به قول اين زنان این مطالبات از خواستههای دموکراسی خواهی، توسعه و … تا مطالباتی در زمینهی رد چندهمسری و رفع تبعيض هاي حقوقي را دربر گرفته و اين بار زنان به همراه ديگر قشرهاي جامعه اين روز را بزرگ مي دارند،
رهنورد در مراسم هشت مارس سال گذشته که در دفتر میرحسین موسوی برگزار شد، بار ديگر تاكيد كرد : «جنبش سبز جنبشی متکثر است که علاوه بر قومیت ها و زبان های گوناگون شامل جنبش های مختلف کارگری، دانشجویی و زنان می شود. جنبش زنان ایران امروز سرشار از خرد و اندیشه است و به عنوان یکی از جنبش های سازنده ی جنبش سبز ایران، در پی دستیابی به آزادی، برابری و دمکراسی که از مشترکات این دو جنبش است؛ تلاش می کند. اما بخشی از خواسته ها متعلق به جنبش زنان است که خود باید آنها را پی گیری کند .»
آیا فردا نيز زنان بار دیگر پيوند پر رنگ جنبش زنان و جنبش سبز را به نمایش خواهند گذاشت ؟