» نهم دی ماه 88، پرده ضخیمی دیگر بر حقیقت

چکیده : تلاش برای رونمایی از حقیقت، آنجا آغاز شد که میلیون ها شهروند ایرانی در نتیجه اعلام شده انتخابات خرداد 88 تردید کردند. یا می بایست واقعیات بر ملا می شد و یا پرده هایی ضخیم و پی در پی بر حقیقت می کشیدند تا پوشاننده تقلب گسترده ای باشد که جمهوریت و اسلامیت نظامی بر آمده از یک انقلاب عظیم را به تندباد نابودی سپرده بود ... نماد بارز و عینی این پرده پوشی را امسال در روز 16 آذر دیدیم که چگونه پرده ای ضخیم را شبانه مقابل درب اصلی دانشگاه تهران کشیدند تا هر آنچه روز بعد توسط دانشجویان صورت می گیرد از چشم مردم پوشیده بماند. درست مانند پرده رنگارنگ و منقوشی که روز نهم دی سال گذشته بر سرکوب و کشتار مردم در عاشورای حسینی و روزهای پیش از آن کشیده شد.

کلمه – گروه سیاسی: تلاش برای رونمایی از حقیقت، آنجا آغاز شد که میلیون ها شهروند ایرانی در نتیجه اعلام شده انتخابات خرداد 88 تردید کردند.

خرد جمعی و وجدان عمومی جامعه با توجه به مشاهدات خود در روزهای پیش از انتخابات و اعلام نتیجه زود هنگام و پر ابهام، از پذیرش ادعای وزارت کشور و شورای نگهبان یک دست و هماهنگ، سر باز زد و خواستار بیان حقایق شد.

از همین مرحله بود که یا می بایست واقعیات بر ملا می شد و یا پرده هایی ضخیم و پی در پی بر حقیقت می کشیدند تا پوشاننده تقلب گسترده ای باشد که جمهوریت و اسلامیت نظامی بر آمده از یک انقلاب عظیم را به تندباد نابودی سپرده بود.

در مقابل حرکات شتاب زده کودتاچیان که حتی پیش از پایان ساعت رای گیری با حمله به ستادهای انتخاباتی آغاز شد، مردم در حرکت هایی اعتراضی و در عین حال مسالمت جویانه و آرام خود به میدان آمدند و خواهان روشن شدن حقیقت شدند. اجتماع 3 میلیون نفری 25 خرداد که به رغم تهدیدات نیروهای امنیتی و انتظامی شکل گرفت، نقطه عطفی در تاریخ جنبش های مردمی بیش از یک صد سال اخیر ایران بود. اما ادعای حمله به پایگاه مقداد و کشتار کور و بی رحمانه جوانان برومند در پایان آن راهپیمایی آرام و متین، حقایق تلخ دیگری را آشکار کرد.

گوش شنوایی نمانده بود و اراده سرکوب مردم به هر شکل ممکن، می رفت تا پایه های امپراطوری دروغ را هر روز بیش از پیش محکم کند.

پس از آن، روش برگزیده کودتاچیان همین بود که با تبلیغات گسترده و هوچی گری به ویژه با میدان داری رسانه به اصطلاح ملی، چهره حقیقت را با دروغ های بزرگ بپوشانند. در این میان نهم دی ماه 88 برای کودتاچیان نقطه عطفی به حساب می آید. اما به واقع ملت ما تا پیش از نهم دی ماه سال گذشته چه تجربیاتی را از سر گذراند؟ مروری خلاصه و کوتاه بر ادعاهای متفاوت و پرده های متعدد بر حقایق، به این مناسبت خالی از فایده نخواهد بود:

کتمان ها و دروغ هایی که در مورد نحوه شهادت شهیدان جنبش سبز مطرح شد. از سناریوهای متعددی که برای شهید ندا آقا سلطان سر هم کردند تا اعلام کشته شدن بسیجیان که بالاخره به طور قاطع و روشن هیچیک از آنان معرفی نشده مگر اینکه نام شهدای سبز را به جای ایشان اعلام کردند؛

فشار بر خانواده های کشته شدگان برای اینکه علت فوت عزیز از دست رفته شان را اعلام نکنند. در موارد متعددی در قبال تحویل جنازه تعهد گرفته شده که علت مرگ تصادف یا حادثه دیگری اعلام شود؛

عدم مجوز برای برگزاری مراسم ترحیم کشته شدگان و ارعاب و حمله و دستگیری اعضای خانواده ها؛

اعزام گروهی با یونیفورم هلال احمر در همراهی با مقامات استانداری به منزل کلیه شهدا به منظور توجیه ایشان که قاتل فرزندان شما منافقین بوده اند؛

عدم پاسخگویی مقامات قضایی به شکایت خانواده ها و پیشنهاد دریافت دیه و صرف نظر از شکایت برای یافتن و مجازات قاتلین؛

دستگیری و محکومیت طولانی مدت فعالین و آگاهان اجتماعی و سیاسی و دانشجویی؛

برگزاری دادگاههای فرمایشی و اخذ اعترافات دروغین در حین شکنجه های طاقت فرسا؛

سانسور شدید روزنامه ها و فیلترینگ سایت ها و بلاگ ها؛

چگونگی برخورد نیروهای امنیتی و انتظامی با دستگیرشدگان از جمله ماجرای کهریزک و کوی دانشگاه و تناقضات آشکار میان ادعاها و عملکردها؛

ایجاد محدودیت شدید برای رهبران جنبش سبز به نحوی که ارتباط آنها با بدنه جامعه قطع شود؛

ایراد اتهامات گسترده و خلاف واقع به جنبش سبز و رهبران آن بدون دادن اجازه پاسخگویی؛

داستان پر ابهام آتش زدن عکس امام خمینی در دانشگاه که مجوزی برای سناریوهای بعدی کودتاچیان باشد؛

سناریوی کف زدن وتخریب در عاشورای 88 به رغم حضور میلیونی جمعیت عزادار برای احقاق حق و به پیروی از آرمانی های دینی و آزادی خواهانه جامعه ایران؛

و بالاخره برگزاری مراسم نهم دی ماه در میدان انقلاب که به صورت فرمایشی و با تمهیدات گسترده دولتی برای شرکت دراین مراسم صورت گرفت، اگر چه جمعیت حاضر به یک دهم جمعیت 25 خرداد 88 نرسید.

اینها و دیگر مواردی از این دست، همه پرده هایی بود که بر حقیقت تقلب در انتخابات ریاست جمهوری و حق طلبی مردم کشیده شد.

… و نماد بارز و عینی این پرده پوشی را امسال در روز 16 آذر دیدیم که چگونه پرده ای ضخیم را شبانه مقابل درب اصلی دانشگاه تهران کشیدند تا هر آنچه روز بعد توسط دانشجویان صورت می گیرد از چشم مردم پوشیده بماند. درست مانند پرده رنگارنگ و منقوشی که روز نهم دی سال گذشته بر سرکوب و کشتار مردم در عاشورای حسینی و روزهای پیش از آن کشیده شد.