چکیده : پس حسین بن علی (ع) با برپا کردن کربلا به همگان آموخت که انسان باید در برابر ظلم و ذلت بایستند و سازش نپذیردو به آساني "نه " بگويد و این است مکتب حسین ....
کلمه-گروه معارف:
السلام علیک یا ابا عبدالله
محرم ، عرصه ای است برای بازگشت به فطرت انسانی ؛ فطرتی که ننگ و عار نمی پذیرد و برای دفاع از حق و حفظ ارزش ها و آرمان ها پا می فشارد و سازش نمی نماید و هرچه انسان در مراتب کمالی والاتر باشد ، سازش ناپذیری او در برابر خواری و زبونی بیشتر است .
حسین بن علی (ع) نمونه اعلای حمیت و سازش ناپذیری و سرباز زدن از ننگ و عار است و مکتب او ، مکتب چنین انسان هایی است .او به حق سرور کسانی است که بر اصول خود پای می فشارند و در سخت ترین شرایط از ارزشهای خود دست بر نمی دارند و در پایبندی به اخلاق ذره ای کوتاهی نمی ورزند. . حمیت و سازش ناپذیری امام حسین (ع) در راه حق ، پیوسته الهام بخش انسان ها با هر مرام و مذهب و مسلک بوده است . ابن ابی الحدید معتزلی آورده است : « هنگامی که یاران مصعب بن زبیر از گرد او گریختند ، چند تن بیش همراه او نماندند و او با همین چند تن ، در برابر دشمن ایستاد ، پس نیام شمشیر خود را شکست و چنین گفت : پیشگامان بنی هاشم که در کربلا سازش نکردند و تسلیم نشدند ، برای همه راد مردان ، سنت سازش ناپذیری و پایداری گذاشتند و مقتدای آنان شدند .“»
امام خمینی (ره) در این باره فرموده اند : « گریه کردن بر عزای حسین ، زنده نگه داشتن نهضت و زنده نگه داشتن همین معناست که یک جمعیت کمی در برابر یک امپراطوری بزرگ ایستاد. دستور است این ، دستور العمل امام حسین (سلام الله علیه) ، دستور است برای همه . “کل یوم عاشورا و کل یوم کربلا” ، دستور است به این که هر روز ، و در هر جا باید همان نهضت را ادامه بدهید ، همان برنامه را . امام حسین با عده ای کم ، همه چیزش را فدای اسلام کرد ، مقابل یک امپراطوری بزرگ ایستاد و “نه” گفت . هر روز باید ، در هر جا این” نه” محفوظ بماند و این مجالسی که هست مجالسی است که دنبال همین است که این” نه” را محفوظ بدارد. »
پس حسین بن علی (ع) با برپا کردن کربلا به همگان آموخت که انسان باید در برابر ظلم و ذلت بایستند و سازش نپذیردو به آساني “نه ” بگويد و این است مکتب حسین ….