شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.

» بازخوانی پرونده بهاره هدایت، سنگين‌ترين حكم براي يك فعال دانشجويي زن

یکشنبه, 5 دسامبر, 2010

چکیده : بهاره هدايت كه عضو تشكل قانوني دفتر تحكيم وحدت بوده است و به همين سبب در دادگاه محكوم شد، در مدت زنداني بودنش بارها برای انجام مصاحبه تلويزيوني و نوشتن ندامت‌نامه تحت فشار قرار گرفت. با اين‌حال، تن ندادن وي به خواسته‌هاي وزارت اطلاعات، براي او بهاي سنگيني را در برداشت.


کلمه_گروه سیاسی :بهاره هدايت در عرصه فعاليت‌هاي سياسي در ايران، نامي آشناست. دختري كه پس از سال‌ها، تركيب مردانه‌ي شوراي مركزي دفتر تحكيم وحدت را بر هم زد و به عضويت شوراي مركزي بزرگترين تشكل دانشجويي در ايران درآمد. صراحت و شجاعت وي از او يك فرد بي‌نظير ساخت كه براي دو دوره متوالي با وجود سركوب‌ها و فشارهاي امنيتي در شوراي مركزي دفتر تحكيم وحدت باقي ماند. در طول سال‌هاي گذشته بهاره هدايت چندين‌بار به بازداشت نهادهاي امنيتي در آمد.

اولين بازداشت وي مربوط به حضورش در تجمع اعتراضي زنان در ميدان هفت‌تير بود.

22 خردادماه 1385

فعالان جنبش زنان در اولين سالگرد از تجمع اعتراضي بزرگشان در 22 خردادماه 1384، همزمان با انتخابات رياست‌جمهوري كه منجر به انتخاب محمود احمدي‌نژاد براي اولين بار شد، در ميدان هفت تير تهران اقدام به برگزاري یک تجمع اعتراضي كردند كه با سركوب شديد نيروهاي امنيتي همراه بود. اين تجمع كه به بازداشت صدها تن از فعالان حقوق زنان انجاميد، احكام سنگين حبس تعليقي و تعزيري را براي فعالان زن در پي داشت. بهاره هدايت براي نخستين بار در اين تجمع بازداشت و پس از يك هفته از زندان اوين آزاد شد. وي در دادگاه به اتهام شركت در اجتماعات غيرقانوني به قصد برهم زدن امنيت ملي به دو سال حبس تعليقي به مدت پنج سال محكوم شد.


دومين بازداشت، 18 تير 86

جعل نشريات دانشجويي دانشگاه اميركبير و انتشار مطالبي كه به زعم مسئولان قضايي موهن ناميده شد، آغازي بود بر بازداشت‌هاي گسترده دانشجويي. مجيد توكلي،احسان منصوري و احمد قصابان، سه دانشجويي بودند كه در خصوص مطالب درج شده در اين نشريات مورد بازداشت قرار گرفته و بيش از يكسال در زندان به سر بردند.

اعضاي شوراي مركزي دفتر تحكيم وحدت، در 18 تيرماه 87 در اعتراض به ادامه بازداشت اين دانشجويان، تحصني را در برابر سردر دانشگاه اميركبير آغاز كردند كه در كمتر از چند ساعت، موجب بازداشت آنان را فراهم آورد. بهاره هدايت به همراه ساير اعضاي شوراي مركزي به دليل اين اعتراض آرام و مدني، حدود يك ماه در زندان به سر برد.

سومين بازداشت، 23 تير 87

خبر بازداشت بهاره هدايت در اين روز بار ديگر خبر اول بسياري از خبرگزاري‌ها را تشكيل داد. وي صبح روز 23 تيرماه به دلايلي نامعلوم از سوي مأموران امنيتي بازداشت شد. چند روز پس از اين بازداشت، معاونت امنيتي دادستان تهران، اتهام وي را ارتباط با گروه‌هاي معاند با نظام عنوان كرد و اين مساله نگراني‌ها در مورد وضعيت وي را شدت بخشيد.

هدايت به مدت 35 روز در سلول انفرادي نگه‌داري شد و پس از آن با سپردن روثيقه از زندان ‌آزاد شد.

چهارمين بازداشت، اول فروردين 88

خانواده‌هاي زندانيان سياسي و برخي از فعالان دانشجويي زنداني كه قصد داشتند هفت‌سين خود را در برابر زندان اوين برپا كنند، با برخورد خشونت‌بار نيروهاي امنيتي مواجه شدند. دراين ميان؛ بهاره هدايت كه به همراه شمار ديگري از فعالان دانشجويي و اجتماعي در همبستگي با خانواده زندانيان، در برابر زندان اوين حاضر شده بود، از سوي مأموران، بازداشت و به مدت 3 روز در بازداشتگاه وزرا نگه‌داري شد تا بدين ترتيب سال نو خود را به مانند ديگر دوستانش در زندان ، تحويل كند.

پس از انتخابات پرمناقشه رياست جمهوري در خردادماه 88، و بازداشت گسترده فعالان اجتماعي سياسي، مأموران امنيتي چندين بار براي بازداشت بهاره هدايت اقدام كردند كه هر بار به دليل عدم حضور وي در منزل اين امر ميسرنشد. سرانجام در تاريخ 9 دي ماه 88، و پس از اعتراضات گسترده در روز عاشورا كه به كشته شدن عده‌اي از مردم و بازداشت شمار كثيري از معترضان و فعالان سياسي انجاميد؛ وي نيز بازداشت و به بند 209 زندان اوين انتقال يافت. “هدايت” به مدت دو ماه از حق تماس تلفني و ملاقات با خانواده‌اش محروم بود.

بهاره هدايت به مدت 3 ماه در بند 209 زندان اوين نگه‌داري شد. وي در جريان بازجويي‌ها، تهديد شد كه در صورت عدم همكاري، به 10 سال زندان محكوم خواهد شد.

دادگاه رسيدگي به اتهامات اين فعال دانشجويي در روز 15 فروردين ماه در شعبه 28 دادگاه انقلاب برگزار شد. در اين دادگاه، قاضي مقيسه‌اي، بهاره هدايت را به اتهامات ” اجتماع و تباني عليه نظام”،” توهين به رئيس جمهور” ،” توهين به رهبري” و” تبليغ عليه نظام”، مجموعا به 7 سال و نيم زندان محكوم كرد و كه با احتساب 2 سال حبس تعليقي وي در پرونده مربوط به بازداشت در سال 85، وي در مجموع به 9 سال و نيم زندان محكوم شد.

صدور اين حكم سنگين براي يك فعال دانشجويي زن، بي‌سابقه‌ترين حكم در تاريخ فعاليت‌هاي دانشجويي است. اين حكم سپس در دادگاه تجديدنظر عينا مورد تأييد قرار گرفت تا تهديد بازجويان “هدايت” به واقعيت تبديل شود.

بهاره هدايت كه عضو تشكل قانوني دفتر تحكيم وحدت بوده است و به همين سبب در دادگاه محكوم شد، در مدت زنداني بودنش بارها برای انجام مصاحبه تلويزيوني و نوشتن ندامت‌نامه تحت فشار قرار گرفت. با اين‌حال، تن ندادن وي به خواسته‌هاي وزارت اطلاعات، براي او بهاي سنگيني را در برداشت.

بهاره هدايت، هم‌اكنون بيش از 11 ماه است كه در زندان به سر مي‌برد و در اين مدت از حق استفاده از مرخصي محروم بوده است. وي بيش از 7 ماه است كه از ملاقات حضوري با همسرش نيز منع شده است و پيگيري‌هاي مكرر همسر وي جهت ملاقات حضوري با او، با عدم موافقت دادستاني مواجه شده است.

بهاره هدايت، اولين فعال دانشجويي زن است كه چنين تاوان سنگيني را براي فعاليت‌هايش در عرصه دانشگاه مي‌پردازد. وي در 16 آذرماه سال گذشته، پيام ويديوئي را خطاب به “مراسم همبستگي دانشجويان هلند با جنبش دانشجويي ايران” منتشر كرد و در آن به تشریح وضعیت سخت مبارزان و فعالین دانشجویان ایرانی و فضای بعد از انتخابات پرداخت و دانشجويان هلندي را به همبستگی با فعالان داخل ایران فراخواند.

امسال درحالي به روز 16 آذرماه نزديك مي‌شويم كه شمار زيادي از فعالان دانشجويي در حال تحمل دوران محكوميت خود و در زندان به سر مي‌برند و جاي آن در كلاس‌هاي درس خالي است.

بهاره هدايت، يكي از دانشجوياني است كه زندگي‌اش را تاوان آزادي‌خواهي‌اش كرده است. وي 16 آذرماه امسال را در كنار بسياري از فعالان دانشجويي ديگر در زندان سپري خواهد كرد. بر ماست كه او و ديگر زندانيان سياسي را فراموش نكنيم.