شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : در حالی که این روزها بسیاری از دلسوزان کشور هشدار می‌دهند که ناامنی‌ها و ترورهای اخیر، به علت انحراف دستگاههای مسئول در یک سال و نیم گذشته و دخالت آنها در رقابت‌های جناحی و مسائل سیاسی داخلی به جای تمرکز بر روی دشمنان خارجی کشور بوده است، روزنامه کیهان در یادداشت روز چهارشنبه خود تلاش کرد بار دیگر به این انحراف عمیق دامن بزند و نهادهای امنیتی را تشویق کند که به جای تحت پیگرد قرار دادن عوامل ترورهای اخیر، همچنان به آنچه کیهان "فتنه 88" می‌نامد، بپردازند. با همان منطقی که آقای شریعتمداری و برخی دوستانش دارند و منتقدان و معترضان انتخاباتی را به دست داشتن در خون شهدای سبز متهم می‌کنند، باید اکنون آقای شریعتمداری و کیهانیان را نیز در خون دانشمندان ترور شده، مقصر دانست. چرا که او آشکارا تلاش می‌کند نهادهای امنیتی و انتظامی را به جای پیگیری عوامل اصلی این حادثه، به ادامه رویه‌های غلط و انحرافات یک سال اخیر وادارد.
کلمه – گروه سیاسی: در حالی که این روزها بسیاری از دلسوزان کشور هشدار می‌دهند که ناامنی‌ها و ترورهای اخیر، به علت انحراف دستگاههای مسئول در یک سال و نیم گذشته و دخالت آنها در رقابت‌های جناحی و مسائل سیاسی داخلی به جای تمرکز بر روی دشمنان خارجی کشور بوده است، روزنامه کیهان در یادداشت روز چهارشنبه خود تلاش کرد بار دیگر به این انحراف عمیق دامن بزند و نهادهای امنیتی را تشویق کند که به جای تحت پیگرد قرار دادن عوامل ترورهای اخیر، همچنان به آنچه کیهان “فتنه 88” می‌نامد، بپردازند.
به گزارش کلمه، روزنامه کیهان در سرمقاله روز چهارشنبه خود که به قلم حسین شریعتمداری نوشته شده، ادعا می‌کند که: “سران و عوامل اصلی فتنه 88 نه فقط با تروریست هایی که دست به ترور دو دانشمند هسته ای کشورمان زده اند، هویت مشترک و یکسانی دارند، بلکه خیانت سران فتنه، بارها از جنایت تروریست های صبح دوشنبه تهران، بیشتر و نفرت انگیزتر نیز بوده و هست.”
این روزنامه وابسته به دولت علاوه بر اینکه به شیوه همیشگی خود، این ادعا را نه یک تحلیل بلکه یک خبر دانسته، تلاش کرده نهادهای امنیتی را از پیگیری پرونده ترورها منحرف و همچنان به دخالت و جانبداری در بحثهای داخلی سیاسی تحریک کند، و از این رو نوشته است: “جای این سؤال است که عاملان ترور دانشمندان هسته ای ایران، چه می خواسته اند و در پی چه بوده اند که سران فتنه طی 8 ماه فتنه گری و خیانت و جنایت در پی آن نبوده اند؟!”
شریعتمداری در بحبوحه محکومیت همه جانبه ترورهای اخیر از سوی جناحهای مختلف سیاسی، تلاش کرده از آب گل آلود ترورها – که به زعم برخی ناظران، ممکن است توسط اسرائیل طرح‌ریزی شده باشد – ماهی بگیرد. این در حالی است که حتی در کشورهایی که با جنگ داخلی دست به گریبان اند، اتحاد بر ضد تهدید خارجی، یک اصل طبیعی و متعارف است، و عجیب است که نماینده رهبری در موسسه کیهان، از فهم این اصل بدیهی هم عاجز نشان می‌دهد.
وی در پایان یادداشت خود نتیجه گرفته است که: “سران و عوامل اصلی فتنه 88 نه فقط با جنایتکارانی که دست به ترور دانشمندان هسته ای ایران زده اند، هویت مشترکی دارند، بلکه ابعاد جنایت آنان بارها از اقدام تروریستی صبح دوشنبه تهران گسترده تر و مشمئز کننده تر است.”
بدین ترتیب، با همان منطقی که آقای شریعتمداری و برخی دوستانش دارند و منتقدان و معترضان انتخاباتی را به دست داشتن در خون شهدای سبز متهم می‌کنند، باید اکنون آقای شریعتمداری و کیهانیان را نیز در خون دانشمندان ترور شده، مقصر دانست. چرا که او آشکارا تلاش می‌کند نهادهای امنیتی و انتظامی را به جای پیگیری عوامل اصلی این حادثه، به ادامه رویه‌های غلط و انحرافات یک سال اخیر وادارد. این، بی کم و کاست، ادامه همان منطقی است که جنایت کهریزک را بد می‌دانست اما اعتراضات مردمی را بدتر از آن می‌پنداشت. اینک یک حادثه‌ی تروریستی رخ داده که از نگاه همین گروه، البته بد است اما بدتر از آن کماکان همان متهم موهومی است که پای ثابت تقصیرهای یک سال و نیم اخیر است، یعنی آنچه فتنه 88 نامیده می‌شود. در واقع ظاهرا مدلول یکی است، اما هدف اصلی، غبارافکنی بر یک واقعیت است: جنایت؛ چه در ماجرای کهریزک و کف خیابان‌های تهران و مشهد و شیراز، و چه در عملیات تروریستی صبح دوشنبه، و البته آقای شریعتمداری و رفقایش بهتری می‌دانند که چه نفعی از این ایجاد انحراف می‌برند.
جالب اینجاست که نماینده رهبری در روزنامه کیهان، در یادداشت توهین‌آمیز خود در روز چهارشنبه، حتی اشاره‌ای ضمنی در تقبیح امر واقع یعنی ترور صورت گرفته یا مثلا ضرورت ارتقای امنیت در کشور و یا فی‌المثل پیشنهاد و نقدی برای جلوگیری از بروز دوباره چنین وقایعی نکرده است، آنچنان که ظاهرا این مساله برای او و دوستانش اصلا دغدغه نیست. او و دوستانش در برخی نهادها، ظاهرا وظیفه‌ی اصلی خود را در این می‌بینند که با تمام قدرت به منتقدان دلسوزی که با عملکرد دولت فعلی و متحدانش در برخی ارکان نظام مخالفند، بتازند؛ وگرنه ترور یکی دو استاد دانشگاه که موضوعیتی برای آنان ندارد! اصل مساله برای آنها، این است که از هر آب گل‌آلودی استقبال شود تا مگر صیدی برای منافع جناحی انها به بار آید. حال در این میان چه بر سر منافع ملی می‌آید، به نظر می‌رسد که برای ایشان اهمیتی ندارد.
سردار احمدی مقدم، فرمانده نیروی انتظامی، چندی پیش اعتراف کرد که این نیرو به دلیل اشتغال به سرکوب مخالفان و معترضان به انتخابات، از برخورد با سارقان و قاچاقچیان مواد مخدر بازمانده است. آیا آقای شریعتمداری اکنون با توجه به تلاشش برای منحرف کردن دوباره نهادهای مسئول از پیگیری ترورهای اخیر، به عواقب این کار توجه می‌کند؟ آیا او مسئولیت خون شهدای اخیر را می‌پذیرد؟