شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : بهنام ابراهیم زاده كه نتوانسته دغدغه هاي خود را فراموش كند، در كنج زندان نيز به كودكان كار و خيابان مي انديشد . او که عضو انجمن كودكان كار و خيابان نیز هست، بارها پاي درد دل کودکان کار نشسته است. وي که 22 خرداد ماه امسال بازداشت شده ، همچنان در بلاتكليفي كامل به سر مي برد . برگزاري دادگاه اين فعال مدني نيز بارها به تعويق افتاده است.
کلمه :اين نوشته ی كوتاه را بهنام ابراهيم زاده كارگر زنداني و فعال حقوق كودكان از بند 350 زندان اوين نوشته و به بیرون ارسال کرده است . بهنام كه نتوانسته دغدغه هاي خود را فراموش كند، در كنج زندان نيز به كودكان كار و خيابان مي انديشد . او به عنوان عضو انجمن كودكان كار و خيابان، بارها پاي درد دل کودکان کار نشسته است. ابراهیم زاده که 22 خرداد ماه امسال بازداشت شده، همچنان در بلاتكليفي كامل به سر مي برد و برگزاري دادگاه اين فعال مدني نيز بارها به تعويق افتاده است.
به گزارش کلمه، متن یادداشت بهنام ابراهیم زاده به این شرح است :
كودكان كار فقط آنهايي نيستند كه در چهار راه ها گل و فال مي فروشند يا در زباله دانها دنبال اشياي ارزشمند مي گردند و يا اسپند دود كنان از ميان ماشينها رد مي شوند . بعضي ها در كارگاه هاي سياه و نمور و بعضي در خانه ها ميخ صاف مي كنند و براي هر كيلو مبلغ كمي دريافت مي كنند . بعضي ها هم در كارگاه هايي در شرايط بسيار نامناسب شغلي كيف تعمير مي كنند .عروسک سر هم يا گلدوزي مي كنند.
كودكان كار با خانواده هايي كه عموما مشاغل كاذب دارند در حومه شهرهاي بزرگ زندگي مي كنند و وقت تحصيل و كودكي شان توسط خانواده هايشان گرفته مي شود . آنها بيشترشان یا بي سوادند يا هيچ مهارتي ندارند ،موضوعي كه آنها را در معرض خطرات زيادي قرار مي دهد .آنها بارها و بارها به همين دلايل طعمه قاچاقچيان شده اند و در كيف يا عروسك هايشان مواد مخدر جاسازي شده است .
مهري دختري ده ساله است . او را بارها در انجمن كودكان كار و خيابان ديده بودم .او به همراه سه خواهرش دردهاي مادرشان را شنيدند و تصميم گرفتند كه از كودكي كار كنند تا كمك خرجش باشند . آنها كارشان را در كارگاه لباس دوزي آغاز كردند اما مهري بارها برايم تعريف كرد كه كارگاه محيط سالمي ندارد و بعضي سركار گرها و صاحب كارها شيشه و ترياك مصرف مي كردند و حركاتي نا به جا از آنها سر مي زد .
مهري مي گفت : «از ما مي خواستند براي شان مواد جابه جا كنيم، آنها مواد را توي عروسكها مي گذاشتند و به ما مي گفتند به جاي كار زياد و پول كم در كارگاه، عروسك براي مان جابه جا كنيد و پول زياد بگيريد .او برايم تعريف مي كرد كه اين آدمها خودشان به راحتي پول در مي آورند و لازم نيست خيلي زحمت بكشند .»
اين نمونه كوچكي از خطراتي است كه مهري ها را تهديد مي كند نمي دانم چرا اين روزها در گوشه تاريك بند 350 نيز تصوير مهري و خواهر و بردارانش و …از جلوي چشمانم دور نمي شود .آنها اين روزها در نبود انجمن كودكان كار و خيابان چه مي كنند؟ آيا كسي هست تا تا درد دلشان را بشنود و نكته اي به آنها بياموزد ؟آنها اين روزها چگونه روزگار مي گذارانند ؟
بهنام ابراهيم زاده
پاييز 89- بند 350 زندان اوين