شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.

» تکذیب خبرسازی خبرگزاری فارس از سوی احسان شریعتی: جامعه نیازمند گفت‌وگو و آرامش است

یکشنبه, 31 اکتبر, 2010

چکیده : در شرایطی که میهن و دانشگاه ما نیازمند آرامش روحی و تقویت فرهنگ گفتگو و فضای رایزنی برای یافتن راه-کارهای برون-رفت از بحران‌ها و معضلات مبتلابه است، استفاده از چنین شیوه‌های ناشیانه‌ای، هرچند از باب خودشیرینی و اشتغال آفرینی یاشد، نیز نشانه‌ی علاقه‌ی وافر برخی به گسترش جوّ آشوب و شبهه پراکنی است، در برابر هوای آشتی و حقیقت جویی؛ و آنگاه که زمینه و بهانه‌ی مناسب برای اعمال چنین اغراضی یافت می نشود، مصلحت حکم کند که از قوه‌ی تخیل و دروغ استمداد جویند.


احسان شریعتی، فرزند دکتر علی شریعتی، با انتشار تکذیبیه‌ای در سایت شخصی خود، خبرسازی خبرگزاری فارس در خصوص یک نشست دانشجویی در دانشگاه اصفهان را تکذیب کرد و خواستار توجه به نیاز جامعه به آرامش روحی و تقویت فرهنگ گفتگو و فضای رایزنی برای یافتن راهکارهای برون‌رفت از بحران‌ها و معضلات مبتلابه شد.

به گزارش کلمه، در این متن که با عنوان “تکذیبیه و قدر دانی از دانشگاهیان اصفهان” در سایت احسان شریعتی منتشر شده، وی خاطرنشان کرده که در این جلسه به بحث درباره نظریه‌ی “جهانِ چهارم” امام موسی صدر پرداخته و سخنانش نه ربطی به پرونده ناپدید شدن امام موسی صدر داشته و نه به مسائل سیاسی روز؛ و نیز با اشاره به یک بحث صورت گرفته پس از سخنرانی وی، تاکید کرده که: این نوع مجادلات رایج، به خلاف بزرگنمایی‌های رسانه‌ای، موجب خلل در روند جلسه نشد و بحث به همان بخوبی که شروع شده بود، به پایان رسید.

به نظر می‌رسد اشاره احسان شریعتی به خبر خبرگزاری فارس درباره جلسه مذکور است که در آن ادعا شده: “در اواسط جلسه كه سخنران با اعتراض دانشجويان ارزشي و ولايت‌مدار روبرو شد، برگزار كنندگان جلسه با هياهو و ضرب و شتم، دانشجوي منتقد را از تالار بيرون كردند.”

متن کامل تکذیبیه احسان شریعتی را در ادامه می‌خوانید:

باسم الحق

إیّاکم و الکذب! … الصدق رأس الدين.

به عزمِ توضیحِ نظریه‌ی “جهانِ چهارم” امام موسی صدر (که در سخنرانیِ ایشان در مراسمِ اربعینِ شهادتِ معلم شریعتی در بیروت، از جمله خطاب به همسر و فرزندان او عنوان شده بود)، به دعوت انجمن علمی گروه فلسفه دانشگاه اصفهان پاسخ مثبت گفته و با ایراد سخنانی کوتاه در این نشست تلاش کردم شاخصه‌های کلی چنین چشم اندازی را برشمرم (تا در بخش بعدی گفتگو و پرسش و پاسخ، به تشریح بیشتر دیدگاه خود بپردازم). همچنین به دوستان توصیه کردم که برای آشنایی بیشتر با نظرات آقای صدر در آثار دیگرشان، به کارشناسان کارنامه‌ی فکر و تلاش ایشان رجوع کنند. بحث من نه به پرونده‌ی ناپديد شدن ایشان مربوط می‌شد و نه اشاره‌ای به مسایل سیاسی روز داشت، زیرا اساساً در سطحی فراسوی چنین اموری عرضه شد (که نوار مضبوط آن هم موجود است و در دسترس عموم). این مراسم، صبح چهارشنبه در “تالار صائب” دانشکده ادبیات، همچون جلسه‌ی گفت و گوی بعد از ظهر آنروز با اساتید درباره‌ی «شریعتی و اندیشه»، که با کیفیتی فوق‌العاده و استقبالی پرشور برگزار شد، به واقع، نشانگر توفیق کامل آن بود و مستحقِ قدردانی از زحمات تمامی دانشجویان، اساتید و مسئولان محترم دانشگاه.

و اما متعاقبا خبر یافتیم که برخی از خبرگزاری‌ها، در گزارشی سراپا خلاف واقع، اقوالی به اینجانب نسبت داده‌اند که هرچند اعجاب آور، اما بی‌سابقه نبود و با نشر چنین اکاذیبی، این رسانه‌ها بار دیگر میزان اعتبار خبر رسانی، سنخ ارزش‌های اخلاقی و ميزان صدق دعاوی دینی و عقیدتی خود را به نمایش گذارده‌اند و مستندشان هم این که در حاشیه‌ی مراسم، هنگامی که یکی از یاران امام موسی(مرتبط با خانواده و مؤسسه‌ی صدر) به پرسش‌های حاضران در مورد پیگیری پرونده‌ی ربوده شدن ایشان (و نگرانی‌های خانواده و دوستداران در لبنان و ایران) پاسخ می‌گفت، یکی از حضار به اعتراض برخاسته که منبع اطلاعات شما کیست؟ و بجای طرح روشن نظر خود (بشکل مکتوب یا از پشت تریبون)، در انتهای سالن به مجادله با حضار پرداخته است! حال آنکه، این نوع مجادلات رایج، به خلاف بزرگنمایی‌های رسانه‌ای، موجب خلل در روند جلسه نشد و بحث به همان بخوبی که شروع شده بود، به پایان رسید.

در شرایطی که میهن و دانشگاه ما نیازمند آرامش روحی و تقویت فرهنگ گفتگو و فضای رایزنی برای یافتن راه-کارهای برون-رفت از بحران‌ها و معضلات مبتلابه است، استفاده از چنین شیوه‌های ناشیانه‌ای، هرچند از باب خودشیرینی و اشتغال آفرینی یاشد، نیز نشانه‌ی علاقه‌ی وافر برخی به گسترش جوّ آشوب و شبهه پراکنی است، در برابر هوای آشتی و حقیقت جویی؛ و آنگاه که زمینه و بهانه‌ی مناسب برای اعمال چنین اغراضی یافت می نشود، مصلحت حکم کند که از قوه‌ی تخیل و دروغ استمداد جویند.

احسان شریعتی

اصفهان، ۶ آبان ۸۹