شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : به نظر می‌رسد در ادامه روند بدعت‌گذاری‌های گسترده در دین و قربانی کردن وسیله در پای هدف، اکنون دارد کار به جایی می‌رسد که استفاده ابزاری از قرآن و روایات هم به کار نمی‌آید و تنها راه باقی مانده برای توجیه قدرت، از نگاه این روحانیان، به حاشیه راندن قرآن و آموزه‌های اساسی اسلام است.
کلمه: دو روحانی حامی اقتدارگرایان در اظهاراتی عجیب که به نظر نمی‌رسد با آموزه‌های ابتدایی اسلام سازگار باشد، خواستار آن شدند که به جای کتاب آسمانی و معجزه پیامبر (ص)، نظر رهبری فصل الخطاب باشد.
به گزارش کلمه علی سعیدی که نماینده رهبری در سپاه است، دیروز در همايش بررسي و مقابله با جنگ نرم در دانشگاه افسري و تربيت پاسداري امام حسين گفت: اسلام و حكومت اسلامي در هر دوره‌اي نياز به نماد و ترجمان دارد، حتي قرآن به دليل وجود محكمات و متشابهات نمي‌تواند فصل‌الخطاب باشد و نياز به ترجمان دارد. ديروز اين نماد، حضرت روح‌الله بود و امروز نماد حقانيت و حاكميت، رهبر معظم انقلاب است.
وی افزود: براي تشخيص حق نبايد به شخصيت‌هاي ديگر مراجعه كرد مگر آن‌كه اهل ذكر باشند و بايد دانست كه محور نظام، رهبري است. مهمترين وظيفه‌اي كه امروز بر عهده ماست، تبيين اسلام ناب است و اين‌كه مباني فكري امام و مقام معظم رهبري را بيان كنيم، چراكه اگر اين كار را انجام دهيم ديگر جايي براي تفكرات غيرناب باقي نمي‌ماند.
همچنین سيد‌عبدالهادي شاهرودي نماينده استان گلستان در خبرگان رهبري هم تفسیر بدیع مشابهی از نسبت رهبری و قرآن در شرایط امروز بیان کرد و گفت: فرمايشات رهبري اصيل و مبرهن و همان ترجمه قرآن كريم است.
او ادامه داد: رهبر انقلاب با توجه به دقت، موشكافي و توجه به مسايل اجتماعي، بيشتر نقاط مختلف را تبيين كردند، ممكن است در يك زمان ابعاد ديگري نياز به تبيين داشته باشد مثلا زماني برای جمع كردن احاديثي از پيامبر اكرم (ص) و اهل بيت به شكل دقيق نياز بود كه به آن بپردازند. ابعادي كه به زمان حال ما مربوط مي‌شود را رهبري از قران كريم استخراج و تبيين مي‌كنند. اما موارد را بيشتر توضيح و تبيين كرده و با اين توضيحات تكليف شديد‌تر و واضح‌تري را برعهده علما، طلاب، محققان و حوزويان گذاشتند.
مشخص نیست با شتابی که برخی روحانیان راست‌گرا در استفاده از هر ابزاری برای توجیه قدرت دارند، به کجا می‌خواهند برسند.
چرا که به نظر می‌رسد در ادامه روند بدعت‌گذاری‌های گسترده در دین و قربانی کردن وسیله در پای هدف، اکنون دارد کار به جایی می‌رسد که استفاده ابزاری از قرآن و روایات هم به کار نمی‌آید و تنها راه باقی مانده برای توجیه قدرت، از نگاه این روحانیان، به حاشیه راندن قرآن و آموزه‌های اساسی اسلام است.
آیا این روحانیان، پاسخی برای تصریح و نص صریح قرآن و روایات به اینکه حتی اختلافات را هم باید به خدا و پیامبر و قرآن ارجاع داد، دارند؟ و برای توجیه و تفسیر دهها کلام و عمل از امام علی (ع) و دیگر ائمه که با قرآن‌گریزی و حقیقت‌ستیزی این روحانیان مغایرت دارند، هم چاره‌ای اندیشیده‌اند؟