چکیده : طلاب ميدانند قرار نيست براي رسيدن به مقاصد سياسي، روي اخلاق و دين پا بگذاريم. بلكه بايد بكوشيم سياست اخلاقي و ديني شود نه اينكه دين و اخلاق را سياسي بكنيم و دستاويز اغراض و منافع دنيوي خود قرار دهيم.
یک نماينده مجلس هفتم با اشاره به تاكيدات رهبري در سفر به قم و هشدار وی در خصوصی افراطی گری برخی طلاب حوزه علميه قم، گفت: طلاب كه با احاديث آشنا هستند، ميدانند قرار نيست براي رسيدن به مقاصد سياسي روي اخلاق و دين پا بگذاريم. بايد بكوشيم سياست اخلاقي و ديني شود، نه اينكه دين و اخلاق را سياسي بكنيم و دستاويز اغراض و منافع دنيوي خود قرار دهيم.
عماد افروغ در گفتوگو با ايلنا درباره ضرورت پرهيز از افراطيگري نسبت به نيروهاي انقلاب، اظهار داشت: در مجموع بايد از هرگونه افراط و تفريط پرهيز و مشي اعتدال را پيشه كنيم كه به حكمت نزديكتر است.
افروغ اضافه كرد: اگر ما واقعا ميخواهيم در رويكردهاي سياسي خود برخورد حكيمانه داشته باشيم، بايد از افراطيگري و تندروي و برخوردهاي سياسي هيجاني كه غالبا از سر عدم آگاهي است، اجتناب كنيم.
وي با بيان اينكه اتفاقا اگر طرف مقابل كه با او برخورد افراطي ميشود، زيرك باشد به خوبي ميتواند از اين مواجهات افراطي به نفع خود بهره برداري كند، ادامه داد: برخوردهاي افراطي كه با تخريب شخصيت مورد نظر همراه است به مظلوم نمايي طرف مقابل انجامد و باعث نقض غرض ميشود. يعني آنهايي كه برخورد افراطي ميكنند نه تنها به مقاصد خود نميرسند، بلكه حتي باعث رشد اعتلاي آگاهي در جامعه نيز نميشوند.
نماينده اصولگراي مجلس هفتم با تاكيد بر اينكه بهتر است به جاي اين گونه افراط كاريها اگر نقدي وجود دارد، به صورت مستدل و مستند به تفكر و الگوي فكري طرف مقابل صورت بگيرد، اضافه كرد: اين رويكرد باعث رشد و اعتلاي فكري و ذهني جامعه ميشود. به علاوه غالبا برخوردهاي افراطي با گناه همراه بوده و با ريختن آبروي افراد توام است.
وي افزود: به اين دليل كه سخنان مقام معظم رهبري در جمع طلاب بيان شده، اين گونه استنباط ميشود كه مخاطب اساسي شان نيز عمدتا طلاب هستند. هرچند از يك طلبه انتظار ميرود رعايت موازين ديني و اخلاقي را بيشتر از بقيه بكند و متوجه باشد كه جايگاه آبروي مومن در اسلام تا چه اندازه است.
افروغ با بيان اينكه طلاب بهتر از ما با احاديث آشنا هستند، ادامه داد: طلاب ميدانند قرار نيست براي رسيدن به مقاصد سياسي، روي اخلاق و دين پا بگذاريم. بلكه بايد بكوشيم سياست اخلاقي و ديني شود نه اينكه دين و اخلاق را سياسي بكنيم و دستاويز اغراض و منافع دنيوي خود قرار دهيم.
وي در پايان تاكيد كرد: بايد با مشي حكيمانه و اتخاذ موضعي متعادل به نقد افكار افراد پرداخت و نقدها را با هتاكي و فحاشي خلط نكنيم.