شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
» براي شیوا نظرآهاری، مجید دری و ضیا نبوی

» ستاره های تبعیدی!شما زندانی های شخص احمدی نژادید

شنبه, 23 اکتبر, 2010

چکیده : مگر هدف ما جز اين بود كه دروغگويي احمدي‌نژاد را عيان كنيم... نگاه كن، حالا ديگر همه، حديث ستاره‌هاي شما را شنيده‌اند.همه مي‌دانند كه شما زندانيان مستقيم شخص احمدی نژاد هستید، چرا كه يك روز در خيابان‌هاي اين شهر، با ستاره‌هايتان ايستاديد و دروغ‌هايش را برملا كرديد. نگاه كن!حالا حديث ستاره‌دارها، شده است داستان شجاعت و مقاومت و افتخار.


کلمه : یکی از دانشجویان محروم از تحصیل که هم اکنون در زندان به سر می برد، خطاب به سه دانشجوی دیگر که از تحصیل محروم و با احکام سنگین حبس در تبعید مواجه شده اند،نامه ای نوشته است.دانشجویان محروم از تحصیل چند سالی است که با عنوان دانشجویان ستاره دار شناخته می شوند .این دانشجوی محروم از تحصیل که نامه اش را خطاب به ضیا نبوی ،شیوا نظرآهاری و مجید دری نوشته، درخواست کرده که نامش در نزد کلمه محفوظ بماند.وی در چند روزی که برای گذراندن مرخصی در خارج از زندان به سر می برد،این نامه را نوشته و در اختیار کلمه گذاشته است.

حکم زندان در تبعید ضیا نبوی و مجید دری به تازگی اجرا شده و حکم زندان در تبعید شیوا هنوز در مرحله تجدید نظر است.ضیا نبوی چند هفته پیش به زندان کارون اهواز و مجید دری هفته گذشته به زندان بهبهان منتقل شد.

به گزارش کلمه، متن کامل این نامه به شرح زیر است :

يادت هست مجيد، گفته بوديم اگر احمدي‌نژاد رئيس‌جمهور بشود به يك هفته نمي‌رسد كه روانه اوين مي‌شويم. مي‌دانستيم، پيش بيني‌اش را كرده بوديم. شيوا و ضياء به دو روز نرسيده، روانه سلول‌هاي 209 شدند و تو كمي بعدتر پيوستي به جمع ستاره‌دارهاي زنداني. اما باور كن رفيق، هيچ‌كدام در بدبينانه‌ترين حالت هم پيش‌بيني نمي‌كرديم كه ضيا 15 سال حبس بگيرد و تو 11 سال و بقيه هم ماه‌ها در زندان بمانند و حكم زندان و تبعيد بگيرند. اما شما مانديد و حالا رفته‌ايد به تبعيد. به زندان اهواز.

ديروز كه راديو داشت وضعيت هوا را اعلام مي‌كرد، گفت كه اهواز هم‌چنان گرم‌ترين شهر ايران است با دماي 39 درجه، نفسم گرفت توي تاكسي. عرق كردم. گرمم شد. يادم افتاد به شما و روزگارتان در زنداني كه وضعيتش را اسفبار مي‌خوانيد. به دوستي مي‌گفتم وقتي ضيا از بدي شرايط زندان گلايه مي‌كند، بايد بدانيم كه شرايط زندان بسيار هولناك‌تر از آني است كه ما تصور مي‌كنيم. يادم است در زندان اوين كه بود، وقتي از او در مورد شرايط بند 350 و سختي‌هايش مي‌پرسيديم، مي‌خنديد و مي‌گفت: “اي بابا !شما شلوغش مي‌كنيد، اينجا خيلي هم خوبه، كتابخانه دارد و كتاب مي‌خوانيم”… اما حالا همان آدم دارد مي‌گويد كه ” فقط مي‌خواهد زنده بماند”

قلبم مي‌گيرد، مجيد.. ديوانه مي‌شوم وقتي به مادرت فكر مي‌كنم و مادر ضياء كه حتي از اين ملاقات‌هاي هفتگي هم محروم شده‌اند و يادم مي‌افتد به تمام روزهاي مشترك راهروهاي 209، بازجويي و اتهام‌هاي دروغين. چقدر ضياء را كتك زدند تا بپذيرد ارتباط نداشته‌اش را با سازمانی که خودشان مجاهدین خلق می خوانندشان و کسانی دیگر منافقین. چقدر برايمان آسمان و ريسمان به هم بافتند كه باور كنيم وابسته بوده‌ايم. زير بار نرفتيم. وابسته نبوديم. ما مي‌دانستيم كه هیچ کس برايمان تعيين تكليف نكرده است چه برسد به سازماني با نام مجاهدين و یا منافقین كه هيچ كدام اعتقادي به آن نداشتيم.

روزهاي ملاقات را يادت هست، مجيد، وقتي در همان فاصله كوتاه همديگر را مي‌ديديم، با چه مهری به هم نگاه مي‌كرديم. انگار دنيا را به ما داده بودند وقتي بعد از يك هفته چشممان به صورت دوستاني مي افتاد كه چهره‌هايشان پر از خاطرات اعتراض مشترك بود.

ميدان ونك، پارك دانشجو، صدا و سيما، وزارت علوم، دانشگاه تهران… صداي ضيا مي‌پيچد در گوشم. صداي تو، صداي مهديه، صداي شيوا، وقتي براي مردم از علت حضورمان در خيابان مي‌گفتيم. وقتي فرياد مي‌زديم كه ” ما همان دانشجويان ستاره‌داري هستيم كه رئيس‌جمهور مي‌گويد وجود نداريم” وقتي داد مي‌زديم” ما زنده‌ايم، ما داريم نفس مي‌كشيم، اما وجود ما را انكار مي‌كنند”. … انكار كردند، مجيد.. هنوز هم دارند انكارمان مي‌كنند، ستاره دارها را يكي يكي مي‌فرستند به تبعيد به دورترين نقطه ايران، تا همه يادشان برود وجود آنها را.

اما خيالي نيست رفيق !تمام روزهاي فرياد و اعتراض، خيالي نيست. ما، من و تو ، مي‌دانيم كه كراهت ديكتاتوري را عيان كرده‌ايم. با اعتراضمان، با اسارتمان و حالا با تبعيدمان.

روزهاي تبعيد، روزهاي گرم اهواز، سخت مي‌گذرد .. مي‌دانم… اما مگر هدف ما جز اين بود كه دروغگويي احمدي‌نژاد را عيان كنيم… نگاه كن، حالا ديگر همه، حديث ستاره‌هاي ما را شنيده‌اند. همه مي‌دانند كه شما زندانيان مستقيم شخص احمدی نژاد هستید، چرا كه يك روز در خيابان‌هاي اين شهر، با ستاره‌هايتان ايستاديد و دروغ‌هايش را برملا كرديد. نگاه كن… حالا حديث ستاره‌دارها، شده است داستان شجاعت و مقاومت و افتخار… ديگر همه مي‌دانند ستاره‌دارها، چه كردند و تا كجا براي اثبات حرف‌هايشان ايستادند كه سنگين‌ترين احكام قضايي براي همين ستاره‌ها صادر شد و سخت‌ترين شرايط بر آنها تحميل شد.

خرسند باش كه صداي تو ، ضياء، شیوا، مهديه و ديگران، آنقدر بلند بوده كه خواب ديكتاتور را بر هم زند.

زنده باد شما… زنده باد پایداری شما ستاره های تبعیدی