چکیده : بخش مهمي از سكوت در واقع عدم انعكاس نظرها است. در حال حاضر بخش مهمي از تريبونها و عرصههاي طرح نقطهنظرات از جريان اصلاحطلب گرفته شده است، جايي باقي نمانده كه اظهارنظرها منعكس شود و اظهارنظرها هم خود به خود با خودسانسوري از طرف گوينده و يا رسانه مواجه ميشود.
عضو شوراي مركزي انجمن اسلامي مدرسين دانشگاهها، گفت: آنچه در شرايط فعلي به نام سكوت از سوي اصلاحطلبان مطرح ميشود، عدم انعكاس اظهارنظرها است و نه سكوت.
عليمحمد حاضري در گفتوگو با ايسنا، با بيان اينكه اتخاذ سياست سكوت از سوي اصلاحطلبان به عنوان يك سياست كلان، آگاهانه انتخاب شده و هماهنگ مطرح نشده است، اظهار كرد: آنچه در عمل اتفاق ميافتد، اين است كه بخش مهمي از سكوت در واقع عدم انعكاس نظرها است.
وي با ابراز اين عقيده كه در حال حاضر بخش مهمي از تريبونها و عرصههاي طرح نقطهنظرات از جريان اصلاحطلب گرفته شده است، ابراز داشت: جايي باقي نمانده كه اظهارنظرها منعكس شود و اظهارنظرها هم خود به خود با خودسانسوري از طرف گوينده و يا رسانه مواجه ميشود.
اين فعال سياسي همچنين اظهار عقيده كرد: با توجه به شرايط پيش آمده برخي ترجيح ميدهند، نه به عنوان يك سياست آگاهانه انتخاب شده، بلكه براي كاهش هزينهها ساكت شوند.
عضو شوراي مركزي انجمن اسلامي مدرسين دانشگاهها، خاطر نشان كرد: اگر فرصت و موقعيتي در اختيار داشته باشيم، آنچه كه معقول و منطقي ميدانيم بايد بيان كنيم. البته معقول و منطقي بودن محدوديتهايي دارد و به معناي بيان هر نوع شعار و موضعگيري بيپروا نخواهد بود.
حاضري با بيان اين عقيده كه در جامعه ما سكوت يا خودسانسوري راهحل واقعي نيست، تصريح كرد: به نفع جامعه و شرايط فعلي ما است كه نقدها و نقطهنظرات مطرح شوند و از قبل طرح نقاديها آسيبي بر كشور وارد نميدانم؛ مشروط بر آنكه نقدها منطقي و لوازم نقد منطقي و منصفانه رعايت شود.