شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.

» ایرنا: چرا می‌گذارید زندانیان سیاسی نامه منتشر کنند؟

پنج‌شنبه, 23 سپتامبر, 2010

چکیده : ایرنا با عصبانیت از اینکه نامه‌های زندانیان به بیرون راه پیدا می‌کند و در سایتهای منتقد انتشار می‌یابد، با اشاره به اینکه "اين نامه‌ها توسط ياران گمنام جنبش سبز در زندان اوين به دست گردانندگان كلمه رسيده است" از قوه قضاییه خواسته است درباره هویت این یاران گمنام توضیح دهد.


خبرگزاری دولتی ایرنا، با انتشار یادداشتی خطاب به دستگاه قضائی تحت عنوان “تساهل و تسامح قوه قضائیه قابل اغماض نیست” خواستار جلوگیری از اقداماتی از قبیل انتشار نامه زندانیان سیاسی خطاب به مسئولان نظام یا مسئولان بین‌المللی و خاطرات آنها شد.

در یادداشت این خبرگزاری آمده است: سیری در قوانین موجود کشور و دنیا نشان می‌دهد که در هیچ‌جا امکان تداوم جرم زندانی در زندان و همچنین تبعیض میان زندانیان سیاسی و غیرسیاسی به رسمیت شناخته نشده است.

در یادداشت این خبرگزاری وابسته به دولت از تیترهایی همچون “درخواست از دبيركل سازمان ملل براي بازديد از بازداشتگاه‌هاي ايران… نامه عيسي سحرخيز به دبير كل سازمان ملل… نامه سرگشاده محمد نوري زاد به رهبري… نامه زندانيان رجايي شهر به زندانيان اوين… نامه منصور اسانلو، حشمت الله طبرزدي، بداغي، رفيعي و عيسي سحرخيز به رييس جمهور برزيل…” انتقاد شده و در ادامه، زندانیان سیاسی را “چند خلافكار حرفه‌اي” نامیده که در زندان هم “به آشوب و ناامني خود ادامه مي‌دهند.”

ایرنا همچنین با عصبانیت از اینکه نامه‌های زندانیان به بیرون راه پیدا می‌کند و در سایتهای منتقد انتشار می‌یابد، با اشاره به اینکه “اين نامه‌ها توسط ياران گمنام جنبش سبز در زندان اوين به دست گردانندگان كلمه رسيده است” از قوه قضاییه خواسته است درباره هویت این یاران گمنام توضیح دهد.

خبرگزاری دولت همچنین در این راستا به “نامه‌هاي عيسي سحرخيز به دبيركل سازمان ملل و شكايت وي از مقامات جمهوري اسلامي با وكالت شيرين عبادي، نامه‌هاي توهين آميز محمد نوري زاد عليه مسئولان نظام از جمله هتاكي وي به رهبر معظم انقلاب، نامه منصور اسانلو، حشمت الله طبرزدي، بداغي، رفيعي و عيسي سحرخيز به لولا داسيلوا رييس جمهور برزيل و درخواست براي آزادي خود از طريق وي و…” اعتراض کرده است.

نویسنده ناشناس ایرنا، این یادداشت را با این سئوال به پایان برده است که “آیا بهتر نیست با اتخاذ تدابیری ضمن تلاش برای اصلاح مجرمان زندانی و بیماران سیاسی، از سوءاستفاده بیگانگان جلوگیری کنیم؟