» الله اکبــــــر؛ پیام مکرر خاتم پیامبران تا دیگر کسی ادعای خدایی نکند

چکیده : شعار «الله اکبر» ، از طرفی «هویت دینی» جنبش را معرفی می کند، و از طرفی دیگر اشاره ای گویا به ماهیت «استبداد ستیز» یک جنبش است. «الله اکبر» آن چنان به بزرگی خداوند تصریح دارد و آن چنان او را از همه چیز و همه کس بزرگتر می خواند، که نمی شود آن را باور داشت و به « بندگی خدا معترف نبود». الله اکبر، نه تنها بانگ وجود الله و بزرگی اوست که «پیام جاودانی و مکرر خاتم پیامبران است» تا دیگر « کسی ادعای خدایی نکند» و بر جایگاه خدایگان ننشیند. الله اکبر، « ندای بت شکنی دائم اسلام» است. ندایی که گواهی می دهد اسلام تکبر را بر نمی تابد و استبداد را از خود می راند. شعارالله اکبر، «دعای بندگی» است و مگر می شنود آن را شنید و در مقابل وجود اکبر و اعظم ، احساس کوچکی نکرد و به مقام بندگی معترف نشد؟

«برای میر حسین ؛ که این بانگ را زنده می خواهد

و برای همراهانی که بانگ الله اکبر سردادند»

گروه سیاسی-داریوش محمدی: از منظر جامعه شناسی نوین، آنچه در سال 1357 در ایران رخ داد و آنچه به نام «انقلاب اسلامی ایران» مشهور است، پیروزی یک جنبش اجتماعی بود. در این منظر، جنبش های اجتماعی را با شناسه هایشان می شناسند و می شناسانند و یاد می آورند و یادآوری می کنند. «شناسه » هایی که می تواند هویت یک جنبش را در تاریخ ثبت کند و به خاطره ها فرابخواند. این شناسه ها می توانند یک آرمان، یک شعار، یک خواسته، یک رهبر و حتی یک رنگ باشند.

در این مجال، نمی توان به همه ی شناسه های جنبش انقلابی سال 57، پرداخت و از آرمان ها و خواسته هایی چون استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی نام برد. اما – به زعم نگارنده – اگر قرار باشد از مشهورترین و معروف ترین و موثرترین شعارهای این جنبش مردمی نامی به میان آید، به نحوی که هویت دینی آن را نشان دهد و ماهیت ضد خشونت آن را به خوبی معرفی کند، باید به شعار «الله اکبر» پرداخت .

شعار «الله اکبر» ، از طرفی «هویت دینی» جنبش را معرفی می کند، و از طرفی دیگر اشاره ای گویا به ماهیت «استبداد ستیز» یک جنبش است. «الله اکبر» آن چنان به بزرگی خداوند تصریح دارد و آن چنان او را از همه چیز و همه کس بزرگتر می خواند، که نمی شود آن را باور داشت و به « بندگی خدا معترف نبود». الله اکبر، نه تنها بانگ وجود الله و بزرگی اوست که «پیام جاودانی و مکرر خاتم پیامبران است» تا دیگر « کسی ادعای خدایی نکند» و بر جایگاه خدایگان ننشیند. الله اکبر، « ندای بت شکنی دائم اسلام» است. ندایی که گواهی می دهد اسلام تکبر را بر نمی تابد و استبداد را از خود می راند. شعارالله اکبر، «دعای بندگی» است و مگر می شنود آن را شنید و در مقابل وجود اکبر و اعظم ، احساس کوچکی نکرد و به مقام بندگی معترف نشد ؟

از طرفی دیگر، شعار الله اکبر، «ماهیت ضد خشونت» یک جنبش را هم نشان می دهد. جنبشی که در مقابل زندان و گلوله و خشم و دستگیری و خشونت و شکنجه و اسارت به سردادن «یک شعار فراگیر و انسانی» بسنده می کند و به « کلامی و شعاری»، خشونت ورزان را به تسلیم فرو می خواند، معلوم است که یک جنبش مسالمت آمیز است و از خشونت پرهیز دارد. جنبشی که برای سردادن این شعار، حتی «از کف خیابان به پشت بام ها» می رود، معلوم است که به کمترین خشونت هم راضی نیست و حتی مخالفان و «دشمنان خود را هم خون ریز و خشن نمی خواهد».

« اعتماد به نفسی » که شعار الله اکبر برای گویندگان آن به همراه داشت، توامان «حقارت دشمنان» و مخاطبان آن را اعلام می کرد. یعنی سهم شعار الله اکبر در پیروزی انقلاب اسلامی، بیشتر از این ها بود و هر چه از اعجازِ این شعار دائم که از ارکان عبادت اسلام است و از مفاهیم مقبول و محترمِ تمامِ دوران بشریت به حساب می آید، بیشتر بگوییم، حق مطلب را به تمامی ادا نکرده ایم. خلاصه اینکه – و به رسم آن از او* آموخته ام – « الله اکبر » تنها « حامل صد معنا » نیست ،« عامل یک پیروزی » هم هست.

اما، در کنار تمام این یادآوری ها، آنچه «منظور اصلی» این گفتار است و «تازه تر از همیشه» است و «امروز» بسیار به کار می آید ، این است که « امروز گویندگان و مخاطبان این پیام ربانی چه کسانی هستند ؟ » .

آن وقت، معلوم است «کسانی که شنیدن این شعار را خوش ندارند» و از شنیدن آن در هراسند نه به پیام الهی آن توجهی دارند و نه با مفهوم استبداد ستیز آن میانه ای دارند. از آن گذشته، معلوم است «چه کسانی» می خواهند این شعار و آرمان انقلابی و اسلامی فراموش شود تا «خاطرات و آرمان ها و خواسته های انقلاب اسلامی» فراموش شود. معلوم است چه کسانی این شناسه ی انقلاب اسلامی را نابود می خواهند و «از یادآوری آرمان های انقلاب در وحشت به سر می برند» و «به راستی معلوم است چه کسانی ضد انقلاب اسلامی 57 و آرمان های واقعی و اصیل آن اند».

از آن طرف، معلوم است «چه کسانی» شعار الله اکبر سر می دهند و به آن پناه می برند و در پناه آن «ترس ها را می شکنند و دل ها را قرص می کنند؛ که الله اکبر. معلوم است با همه ی «تهدیدها و زندان ها و شکنجه ها و گرفتن ها و بستن ها»، هنوز هم چه کسانی به قوت الله اکبر، بر بام ها بر می آیند و شجاعانه بزرگی خدا و کوچکی بندگان خدا را فریاد می زنند. و باز هم معلوم است چه کسانی آرمان های انقلاب اسلامی را به نسل های امروز می آموزند و معلوم است چه کسانی می خواهند مولفه ها و «شاخص» های انقلاب اسلامی زنده بماند.

و مهم تر از همه ، معلوم است کسانی که جنبشی را خاموش می خواهند تا چه اندازه در اشتباه اند و کسانی که جنبش را فریاد می زنند تا چه اندازه زنده اند .