شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : از ابتدای پیروزی انقلاب و حتی قبل از آن، متأسفانه جریانی در استان فارس و شهر شیراز وجود داشت که خاندان دستغیب و شهید محراب حضرت آیت الله سید عبدالحسین دستغیب (ره) را مانع تمامیت خواهی و قدرت طلبی خود می‌دید و در صدد بود هر طورکه می‌تواند محبوبیت این خانوادهٔ جلیل القدر را به حاشیه بکشاند.
سخنان شهید محراب حضرت آیت الله سید عبدالحسین دستغیب (ره) برای سالیان متمادی که در لحظات عرفانی روزه داری وافطار مردم فارس وشیراز بود اما امسال گویا نسخه جدیدی از ممنوعیت های عرفانی وایمانی همان گونه که برای نوای ربنای استاد شجریان در سراسر کشور اعمال گردیده برای سخنرانی های این شهید محراب نیزمترتب گردیده است.
برخی علاقمندان خاندان آیت الله دستغیب در یادداشتی که در اختیار کلمه قرار دادند، ضمن اعتراض به این مساله که در رمضان امسال تاکنون از سخنان شهید دستغیب استفاده نشده، نوشتند:
بسم الله الرحمن الرحیم
از ابتدای پیروزی انقلاب و حتی قبل از آن، متأسفانه جریانی در استان فارس و شهر شیراز وجود داشت که خاندان دستغیب و شهید محراب حضرت آیت الله سید عبدالحسین دستغیب (ره) را مانع تمامیت خواهی و قدرت طلبی خود می‌دید و در صدد بود هر طورکه می‌تواند محبوبیت این خانوادهٔ جلیل القدر را به حاشیه بکشاند. اما به برکت آباء طاهرین دستغیب‌ها، مردم فهیم و اهل فرهنگ استان فارس هر روز بیشتر لطف و محبت خود را نسبت به این خاندان ابراز می‌کردند.
بعد از انتخابات سال گذشته، عده ای از تازه به دوران رسیده‌های نو کیسه، به خیال خودشان فرصت مناسبی یافتند تا هر کینه و بغض دارند یک جا بر سر این خاندان ریشه‌دار و مردمی آوار کنند که نمونهٔ بارز و آشکار آن حمله به مسجد قبای شیراز است. مسجدی که محل تجمع دوستداران ائمه اطهار (ع) و نماز جماعت حضرت آیت الله سید علی‌محمد دستغیب و در دوران مبارزات انقلاب و دفاع مقدس، مرکز شور و شعور بوده است. اما همه می‌دانیم که «و مکروا و مکر الله و الله خیر الماکرین».
با این وجود، در حالی که همچنان در محافل خصوصی این جریان افراطی، نقشهٔ حملهٔ مجدد به مسجد قبا و حصر خانگی مرجع بزر گوار آیت الله دستغیب را می‌کشند، دوستانشان در صدا و سیمای فارس نیز بیکار نبودند و بعد از سال‌های بسیاری که سخنان شهید دستغیب (ره) مهمان سفره‌های سحر و افطار مردم بوده است، امسال و تا به امروز پخش این صحبت‌ها ممنوع اعلام شده است و سخنان روحانی‌های جوانی که وابستگی تشکیلاتی به جریان اقتدار را دارند، جای آن نغمه‌های ملکوتی را گرفته است. به خصوص که سخنان سرکردهٔ مهاجمین به مؤمنین و بزر گواران را مرتب در برنامه گذاشته‌اند که به جوانان ساده دل طرفدارشان گویند ما هنوز زنده‌ایم و شکست‌هایمان فراموش شده است! اما آیا این عدّه خیال می کنند گریزی از «سرنوشت محتوم ستمگران در طول تاریخ» دارند که این گونه بی پروا در راه گمراهی و ظلم به مردم چهار نعل می‌تازند؟