» میان دو پلك فرشتگان / رنج‌نامه برادر اعظم ویسمه برای خواهر در بندش

چکیده : هر صبح كه بابا با آه و ناله زمزمه می‌كند 'حسبنا الله و نعم الوكیل' و الله جگرم می‌سوزد. اما با لخته لخته‌ی جگر سوخته‌ام می‌دانم از آن سوی دیوارها ، آنطرف همه دریاها ، از میان دو پلك فرشتگان ، صبا خبر رهایت را به یمن قدمهای مولود كعبه ، به شادی دلهای عرشیان در خجسته میلاد امیر مومنان خواهد آورد كه ان مع العسر یسرا .

نامه را برای كسی می‌نویسند كه بتواند بخواند و جواب دهد ، ولی من تا موقعی كه نمی‌توانی جواب بدهی برایت خواهم نوشت.

خواهرم ،سلام گرم و درد آلود مرا از آن سوی سلولهای سرد و نمناك پذیرا باش . بغض گلویم را فرا گرفته است ، می‌خواهم گریه كنم ، گریه‌ای از اعماق وجود ، بدون هراس از آنكه اگر گریه كنم داغ مادر تازه‌تر می‌شود ، بدون ترس از آنكه باز هم گریه من موجب جاری شدن اشكهای پدر خواهد شد ، اشكهای پیر مردی كه عرش خدا را خواهد لرزاند ، بدون هراس از نگاه معصوم برادر كوچكم كه در كوران امتحانات صدای آه كشیدنش را از لابه لای صفحات درس می‌شنوم .

به یاد داری چندی پیش زنگ زدی و با صدایی پر امید پیشنهاد كردی : ‘ هدیه روز مادر ، مامان رو بفرستیم سوریه زیارت’ . و الله جگرم می‌سوزد ، كجا بودی روز مادر كه چشمهای گریان مادر را ببینی ، كه دلهای شكسته برادران را ببینی ، كه دوستانت را كه خانه را گلباران كردند ببینی ،  اما آنچه من در اعماق نگاه مادر می‌دیدم را ندیدند و ندیدی .

سجاده‌ات هنوز در گوشه عبادت اتاقت بی‌تاب توست ، بی‌تاب ناله‌هایت ، بی‌تاب مناجاتت ، بی تاب زیارت عاشورایت ، بی تاب یا رب یا رب یا رب‌ات .

بیاد داری كه مادر با صدای ناله‌های دردناكت هراسان به سراغت می‌آمد ؟ دیگر خواب به چشم مادر نمی‌آید كه صدای ناله‌ات هراسانش كند ، مادری كه دلشكسته و نگران دختر است ، مادری كه نبض زندگیش این روزها با قلب بیمار تو در تنهایی آن سلول می‌تپد ، و الله جگرم می‌سوزد .

خدانكند پدری دستهایش را یارای یاری فرزند نباشد ، اعظم جان تا این حد پدر را مضطر دیده‌ای ؟ در آستانه روز پدر ، پدر را گریان دیده‌ای ؟ و الله جگرم می‌سوزد ، چگونه می‌توان راه اشك را بست .

راستی شنبه – روز پدر- عازم حرم حضرت عبدالعظیم هستیم ، سابقه ارادت بابا به سید الكریم را كه می‌دانی ، می‌ترسم اعظم جان ، از دل شكسته مادر می‌ترسم ، از گریه‌های بابا در جوار حضرت می‌ترسم ، می‌ترسم كه آه بكشند می ترسم ..

هر صبح كه بابا با آه و ناله زمزمه می‌كند ‘حسبنا الله و نعم الوكیل’ و الله جگرم می‌سوزد .

اما با لخته لخته‌ی جگر سوخته‌ام می‌دانم از آن سوی دیوارها ، آنطرف همه دریاها ، از میان دو پلك فرشتگان ، صبا خبر رهایت را به یمن قدمهای مولود كعبه ، به شادی دلهای عرشیان در خجسته میلاد امیر مومنان خواهد آورد كه ان مع العسر یسرا .

منبع: پارلمان نیوز