شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : به تعبير ديگر اين «همراه كوچك» جنبش سبز گام آغازين اما بلندي را برداشته است كه ادامه دادن آن بر عهده همه كساني است كه خود را همراه جنبش سبز مي‌دانند؛ به بيان ظريفي كه در منشور آمده است «هر ايراني، يك جنبش» سبز است كه با اتكا به خلاقيت‌هاي خود و نوآوري‌هايي كه در شبكه‌هاي اجتماعي ارائه مي‌شود، نقش خود در پيشبرد جنبش را ايفا خواهد نمود.
بيانيه شماره 18 ميرحسين موسوي و منشور تدوين‌شده براي جنبش سبز كه در سالگرد تظاهرات تاريخي مردم ايران در اعتراض به تقلب و تخلف در انتخابات رياست‌جمهوري دهم منتشر شده است، واكنش‌هاي متنوعي را در ميان انديشمندان و صاحب‌نظران به دنبال داشته است. اين منشور كه آن‌را مي‌توان سند هويتي جنبش سبز دانست، گامي اساسي در تلاش براي ايجاد فضاي گفتگو و مباحثه اجتماعي به منظور برساختن فردايي بهتر به شمار مي‌رود كه همين واكنش‌ها از جملات ثمرات ميمون و البته آغازين آن است.
ترديدي نيست كه انشاي اين متن ثقيل‌تر از ديگر بيانيه‌هاست و البته اين امر با در نظر گرفتن ضرورت دربرگيري تمامي –يا دست‌كم اكثر- جنبه‌هاي هويتي جنبش و همين‌طور اهميت اتكاي آن به بياني حقوقي امري اجتناب‌ناپذير بوده است. در واقع بايد گفت منشور سبز نقشه راهي است كه امكان گفتگو و تامل حول محوري مشترك را فراهم مي‌آورد و قرار نيست در درون خود راه‌كارهاي عملي خاص زماني را ارائه نمايد و اين مهم را به فضاي عمومي اجتماعي واگذار مي‌كند. فصلي از منشور كه به طور خاص بر ضرورت شكوفايي و ارج‌نهادن به خلاقيت‌هاي فردي و اجتماعي انگشت مي‌گذارد نيز ناظر بر همين امر است.
برخي معتقدند منشور حرف تازه‌اي براي فعالان جنبش نداشت و بيشتر گردهم‌آوري گفته‌هاي پيشيني بود كه در طول يك سال گذشته مطرح شده است. اين نكته البته درباره بخش‌هاي زيادي از متن صدق مي‌كند، اما نمي‌توان آن را نقطه ضعفي براي منشور در نظر گرفت. اينكه براي نخستين بار متني جامع –و البته نه لزوما كامل- درباره هويت سبز و اهداف و انديشه‌هاي آن مطرح شود قدمي مبارك است كه پيشبرد و شكوفايي آن بر عهده فعالان و كنشگران جنبش سبز است. حالا بر معتقدان به راه سبز اميد است كه با تاسي به اين متن، حداقل‌هاي مورد توافق در مسير جنبش را شناسايي كنند و براي گسترش و انتشار آن در لايه‌هاي مختلف اجتماعي تلاش نمايند. به تعبير ديگر اين «همراه كوچك» جنبش سبز گام آغازين اما بلندي را برداشته است كه ادامه دادن آن بر عهده همه كساني است كه خود را همراه جنبش سبز مي‌دانند؛ به بيان ظريفي كه در منشور آمده است «هر ايراني، يك جنبش» سبز است كه با اتكا به خلاقيت‌هاي خود و نوآوري‌هايي كه در شبكه‌هاي اجتماعي ارائه مي‌شود، نقش خود در پيشبرد جنبش را ايفا خواهد نمود.
اما در اين ميان ضرورتي حياتي –كه منشور بدون آن عقيم خواهد ماند- بايد در اولويت قرار گيرد و آن ايجاد يك شبكه اجتماعي فراگير است كه در آن، گفتگو و عمل مبتني بر منشور –و حتي براي اصلاح آن- به سهولت براي همگان ميسر شود. تاسيس رسانه‌هايي كه گفتگوي بدنه اجتماعي جنبش با رهبران آن و همچنين اعضاي جنبش سبز با يكديگر را تسهيل نمايد و مهم‌تر از همه هزينه‌هاي اجتماعي، سياسي، اقتصادي، و فرهنگي اعتراض به وضع موجود و تلاش براي اصلاح آن را كاهش دهد ضرورتي است كه در اين مرحله از جنبش حتما بايد نصب‌العين قرار گيرد. رهبران جنبش سبز اگر مي‌خواهند فضاي شور و نشاط اجتماعي موجود را حفظ نمايند و از بروز سرخوردگي‌ها و دلسردي‌ها –آن‌هم در زمانه‌اي كه رسانه‌هاي داخلي و خارجي بذرهاي ترديد و ياس را در جامعه مي‌پراكنند- جلوگيري نمايند، بايد هرچه سريع‌تر حركت درخشان خود در زمينه انتشار منشور سبز را با اتخاذ تدبيري براي ايجاد اين شبكه اجتماعي فراگير و كانال ارتباطي اعضاي جنبش كامل كنند و با اين كار خوني تازه در رگ‌هايي بدمند كه در طول سال گذشته هزينه‌هاي فراواني را متحمل شده، اما هرگز از عهد خويش براي مقاومت تا زمان پيروزي بر ظلم و دروغ و استبداد سرپيچي نكرده است: حالا «بايد» به «رسانه» انديشيد