چکیده : بهمن احمدي امويي يك روزنامه نگار مبارز است اما از آن نوع مبارزهاي احساساتي و مهربان كه با وجود روحيه خوب و مقاوم ، هنگام خداحافظي لبخندي بر لب داشت و چشم هايش خيس بودند اما همچنان استوار و مقاوم با تك تك ياران و دوستان خداحافظي كرد .
بهمن احمدي امويي ، روزنامه نگار پس از 72 روز آزادی موقت ، دوباره به زندان اوين بازگشت. عصر نهم خرداد ماه، بهمن احمدي امويي را جمعي از دوستانش تا زندان اوين بدرقه كردند و او را به آن سوي ديوارهاي بلند اوين سپردند.
به گزارش خبرنگار «تا آزادی روزنامه نگاران زندانی» هشتم خرداد ماه، در تماسی تلفنی از دادستانی تهران به این روزنامه نگار گفته شد که مرخصی اش تمدید نشده و باید خود را تا شب به زندان اوین معرفی کند. اما اين روزنامه نگار به دليل برگزاري دادگاه همسرش ژيلا بني يعقوب، ترجيح داد در اين دادگاه همسرش را همراهي كند و بعدازظهر همان روز خود را به زندان اوين معرفي كرد.
بهمن احمدی امویی و ژيلا بني يعقوب در شامگاه 30 خرداد ماه سال گذشته در منزل شان بازداشت و راهی زندان اوین شدند.بهمن امويي در دادگاه اولیه به هفت سال و چها ر ماه زندان محکوم شد و سپس در دادگاه تجدید نظر حکمش به پنج سال حبس قطعی تبدیل شد .
او كه در 27 اسفند ماه سال گذشته، با تودیع وثیقه پانصد میلیون توماني به مرخصی آمد، به هنگام بازگشت به زندان اوين همچنان مقاوم و پرروحيه بود. مدام لبخند مي زد و از دوستاني كه او را تا زندان اوين همراهي كرده اند ،تشكر مي كرد. در صحبت هايش به ديگران روحيه مي داد و اين اطمينان كه تحمل زندان برايش دشوار نيست . بهمن بارها اين جمله را تكرار كرده كه:”من هم مثل بسیاری روزنامه نگار هستم .بسیاری از روزنامه نگارن در داخل و خارج و برخی در زندان هستند و حکم های سنگین هم دارند من می گویم زندگی شان را بکنند . به فکر ایران هم باشند.”
حتي بعد از تلفني كه از دادستاني به او شد و خبر بازگشتش به زندان را شنيد؛فوري در وبلاگ شخصي خود از همه دوستانش خداحافظی کرد.
او در بخشی از اين یادداشت نوشته است “: دلم می خواست خیلی کارها بکنم و خیلی جاها بروم و خیلی ها را ببینم اما موفق نشدم . ولی خوشحالم . راستش خجالت آور بود که بسیاری از دوستان در زندان هستند و من بیرون . دیگر در این روزهای آخر پیش خودم شرمنده بودم. شرمنده دانشجویان و روزنامه نگارانی که در شرایط سختی در زندان به سر می برند. کم کم داشتم به خودم بدبین می شدم که چرا کسی سراغی از من نمی گیره که برگردم به زندان.”
سايت جرس مصاحبه اي با اين روزنامه نگار انجام داده و او را اينگونه معرفي كرده است:” آنها كه بهمن احمدی امويي را مي شناسند و با او همكار بوده اند مي گويند بهمن در همه اين سالهاي روزنامه نگاري، در سرويس هاي اقتصادي روزنامه ها گزارشي به مصلحت و در صلاح يك مسوول ننوشت، بهمن امویی يك منتقد به تمام معناست و روزنامه نگاري كه ذره اي عقب ننشته، امروز بهمن امویی دوباره به زندان مي رود تا حكم پنج سال حبس قطعي درباره اش اجرا شود، براي كسي كه نه از رانتي بهره برده و نه از بيت المال كيسه اي دوخته چنین مجازاتی چگونه قابل تعریف است، زندگي خانوادگي بهمن هم يك مبارزه است، او و همسرش ژيلا بني يعقوب هر دو زندان رفته اند و يك راه مشترک را برگزيده اند.”
بهمن احمدي امويي يك روزنامه نگار مبارز است اما از آن نوع مبارزهاي احساساتي و مهربان كه با وجود روحيه خوب و مقاوم ، هنگام خداحافظي لبخندي بر لب داشت و چشم هايش خيس بودند اما همچنان استوار و مقاوم با تك تك ياران و دوستان خداحافظي كرد .

