چکیده : «موسوی» در نخستین بیانیه که درآن برای ورود به عرصه انتخابات اعلام حضور کرد تا سخنان چند روز گذشته اش همواره بر رعایت بدون تنازل قانون اساسی تاکید داشته و دارد. او احساس خطر کرد و آمد و یک سال گذشت تا امروز بیش از هر زمان دیگر این احساس خطرها رنگ واقعی به خود گرفت و به گفته های موسوی صحه گذاشت. او آمد چراکه احساس خطر می کرد....او باقی ماند چون خطر هنوز باقی است.
کلمه-گروه سیاسی: این روزها سالگردها یکی یکی از راه می رسند ، امروز سالگرد ثبت نام میرحسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری است، آنجا که اعلام کرد :«آمده ام تا ….»
«موسوی» بعد از 20 سال سانسور آمده بود تا فریادی باشد بر بی قانونی ها تا فریادی باشد بر خطرهایی که نظام را تهدید می کرد. کسی که اعلام کرد مستقل آمده است و یک اصلاح طلب اصولگراست.
«موسوی» در نخستین بیانیه که درآن برای ورود به عرصه انتخابات اعلام حضور کرد تا سخنان چند روز گذشته اش همواره بر رعایت بدون تنازل قانون اساسی تاکید داشته و دارد. او از روز نخست با احساس خطر از وضعیت کشور وارد عرصه شد و هنوز این خطر را فریاد می زند.
خطر از به مسلخ بردن آزادي و رواج قانونشكني. خطر از رواج دروغگویی و اعلام آمارهای دروغ . خطری که ارزش های انقلاب را تهدید می کند و …
او احساس خطر کرد و آمد و یک سال گذشت تا امروز بیش از هر زمان دیگر این احساس خطرها رنگ واقعی به خود گرفت و به گفته های موسوی صحه گذاشت. او آمد چراکه احساس خطر می کرد….او باقی ماند چون خطر هنوز باقی است.
زمانی که میرحسین موسوی در برابر فلش های متعدد دوربین ها در محل ثبت نام وزارت کشور قرار گرفت، متنی مکتوب را قرائت کرد. وی در این متن به علل آمدن به عرصه ی سیاسی بعد از 20 اشاره کرد: من میرحسین موسوی فرزند کوچک انقلاب اسلامی به صحنه آمده ام چون روندهای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی موجود را نگران کننده یافتم. آمده ام تا کرامت انسان ها را پاس بدارم. آمده ام تا از حق مردم دفاع کنم و حامی گردش آزادانه و شفاف اطلاعات برای مردم، این ولی نعمت دولت ها، باشم.
آمده ام تا از آزادی اندیشه و بیان پاسداری کنم و مدافع آزادی های مصرح در قانون اساسی باشم. آمده ام تا با در دستور کار قرار دادن فرمان هشت ماده یی امام (ره) آن را از نو چراغی تابنده در مسیر تحقق حقوق شهروندی و حفظ حریم خصوصی قرار دهم. آمده ام تا وسیله یی باشم برای بازگرداندن اقتدار، عزت و هویت ایرانی. آمده ام تا با تنش زدایی و تعامل سازنده روابط بهتری میان کشورمان ایران و جهان برقرار کنم تا فضا را برای توسعه کشور بگشایم و احترام به ایرانیان را در جهان تامین کنم. آمده ام تا راهی و همراهی باشم برای رفتن به سوی ایرانی مستقل، آباد، آزاد، پیشرفته و سربلند.
آمده ام، درحالی که راهی ساده و یک شبه برای مشکلات اقتصادی کشور و مردم نمی شناسم و معضلات امروز را ناشی از چاره جویی های شتابزده، یک شبه و یکدفعه می بینم. آمده ام تا ساختار آسیب خورده اداره کشور را از طریق احیای دستگاه برنامه ریزی و مدیریت و استقرار شوراهایی که نماد خرد جمعی مردم ما بوده اند و تعطیل شدند، ترمیم کنم. آمده ام تا به صورت صریح و روشن از تولید ملی در کشاورزی و صنعت و همه فعالیت های مفید اقتصادی پشتیبانی کنم. آمده ام تا حامی مستضعفین باشم؛ آنانی که فشار تورم قامت شان را خم کرده و سیاست های نادرست اقتصادی عزت شان را نشانه رفته است.
آمده ام تا اشتغال را دغدغه هر روزه دولت قرار دهم. آمده ام تا با گسترش بیمه های همگانی قدمی در جهت آزادی اقشار مردم از فقر و رهایی آنها از نیاز بردارم؛ اقشاری که استقلال کشور و عظمت جمهوری اسلامی مرهون فداکاری و فضیلت های آنها است و هیچ کس نیست که بتواند نقش آنان را در استقرار نظام فراموش کند یا حماسه هایی را که فرزندان مرز دارشان در دفاع مقدس آفریده اند، از یاد ببرند.
نخست وزیر دوران دفاع مقدس شرایط کشور را شایسته ملت ایران ندانست و افزود؛ آیا ممکن است ملتی باشد که به چیزی کمتر از بهترین قناعت کند یا در محقق کردن چشم اندازی از بهروزی که در پیش رویش قرار می گیرد، سستی به خرج دهد؟ شرایطی که امروزه در آن به سر می بریم، بی تردید بهترین نیست. در وضعیتی هستیم که شایسته و شان ملت و مردم ما نیست. سرمایه هایی که حاصل تاریخ پرفراز و نشیب ماست به ویژه انقلاب عظیم اسلامی و بذل خون های گرامی بوده اند، در نظرند. آنچه امروز می بینیم آن چیزی نیست که می خواستیم. آن چیزی نیست که می تواند باشد.
کاندیدای انتخابات انگیزه خود را از آمدن، تشکیل دولتی در جهت تحقق آرمان های کشور عنوان کرد و گفت؛ آمده ام تا با تشکیل دولتی فرهنگی مدافع فرهنگ غیردولتی و غیردستوری باشم و میان دولت و گروه های مرجع هنرمندان و روشنفکران، دانشگاهیان، روحانیان و تمامی نخبگان رابطه یی دوستانه و خلاق در جهت اهداف و آرمان های کشور برقرار کنم و آمده ام تا با الهام از شهیدان در خدمت اعتلای میهن اسلامی باشم.
موسوی با این جملات آمد و بعد از گذشت یک سال از بیان این سخنان بار دیگر بر این موارد تاکید دارد چراکه او خطر را به مانند ما می بیند.
میرحسین موسوی آنروز تقاضا کرد همه در جهت تحقق جامعه یی پر امید و نشاط تلاش کنند. وی در ادامه افزود؛ این آرمانی است که همه در برابر آن مسوولند. شرایط و حوادث، خواستی عمومی و مستقل از تمایلات گروهی و صنفی برای بهبود فراهم آورده است که بزرگ ترین سرمایه ما در مسیر پیش رو است. ما نمی توانیم این سرمایه بزرگ را نادیده بگیریم و نباید با سرایت دادن تفاوت های خود به متن جامعه آن را از دست بدهیم. لذاست که اینجانب با اعلام گفتمانی که از همان روز نخست آن را در معرض نگاه ملت شریف قرار داده ام و همواره پذیرای اصلاح اصولگرایانه در آن هستم در عین دوستی با طیف های متنوع سیاسی و سپاسگزاری از تمام احزاب و تشکل هایی که به حمایت و پشتیبانی از این خدمتگزار مردم پرداختند، مستقل پا به صحنه می گذارم تا مرز بندی های جناحی این راه روشن را مسدود نکند. استقلال اینجانب نه از سر تک روی یا استغنا که از روی استمداد از تمامی توان هایی است که سعادت کشور منوط به همکاری آنان است. امیدوارم نتیجه فعالیت هایی که به مدد همه شایستگان کشور از زنان و مردان و از تمامی گرایش ها، اقشار، اقوام و مذاهب و ادیان حاصل خواهد شد، پاسخی مناسب به اعتماد تمامی کسانی باشد که اینجانب را در خور حمایت یافتند.نخست وزیر دوران دفاع مقدس فصل الخطاب نطق انتخاباتی خود را با یک امید و آرزو به پایان رساند و گفت؛ می دانم که طی این طریق جز با توکل بر الطاف الهی و همدلی، همفکری و همگامی مردم عزیز و یاری رهبر فرزانه انقلاب میسر نمی شود. اطمینان دارم که ملت شریف ایران هوشمندانه تحولات کشور را دنبال می کنند و با شرکت مسوولانه در انتخاباتی که آینده این سرزمین را رقم خواهد زد، به وظیفه انسانی، ملی و دینی خود عمل خواهند کرد و راهی بر خواهند گزید که خیر عمومی در آن است. همچنین ایمان دارم که خداوند همه تلاشگران در مسیر حق را که ملت مجاهد ما بی تردید از جمله آنان هستند، با حمایت های خود یاری خواهند فرمود.




