چکیده : محمد داوری " نان آور من و تنها امید من بوده است . او پدر ندارد ! اکنون حقوق معلمی او را قطع کرده و من اکنون مانده ام که چه کار کنم ؟ هر چه نامه نوشته و یا با مسئولان زندان صحبت کرده ام کم تر نتیجه گرفته ام . مسئولان امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران دائما به پسرم فشار وارد می کنند ، او را اذیت و مورد انواع شکنجه و صدمه قرار داده اند و زندگی را بر او و بر خانواده من تنگ کرده اند
کلمه:محمد داوري ،سردبير سحام نيوز در روز 17 شهريور بازداشت شد. داوری در روز اول آذر ماه به اتهام فعاليت تبليغي عليه نظام،اجتماع و تباني به قصد برهم زدن امنيت كشور و اخلال در نظم عمومي محاکمه شد.
محمد داوري فردي بوده كه به خواسته مهدي كروبي و پس ازهماهنگي با هر فرد ، از افراد مدعي تجاوز جنسي اقدام به فيلمبرداري جهت ارايه آن به مسوولان مي نمود.
به گزارش وب سایت تا آزادی وزنامه نگاران در بند، برای این فعال صنفی – مدنی وثیقه 200 میلیون تومانی صادر شد که او قادر به پرداخت این مبلغ نبود و همچنان در بازداشت به سر می برد.محمد داوری از آن تاریخ تا کنون زیر سخت ترین شکنجه ها و فشارها قرار دارد و از هرگونه مرخصی و دیدار با دیگر اعضای خانواده خود محروم است.
آنچه در پی میآید نامه مادر این فعال مدنی خطاب به دبیر کل سازمان ملل است:
آقای بان کی مون
دبیر کل سازمان ملل متحد
کسی که این نامه را می نویسد ماه هاست که در انتظار دیدن و یا آزادی فرزند دلبند خود به سر می برد . پسر من ” محمد داوری ” یک معلم است که او را در تاریخ هفدهم شهریور ماه سال 1388 در دفتر حزب اعتماد ملی دستگیر کردند .
اما پس از گذشت بیش از 8 ماه حتی اجازه ملاقات با پسرم را به من نداده اند !
آقای بان کی مون !
” محمد داوری ” نان آور من و تنها امید من بوده است . او پدر ندارد ! اکنون حقوق معلمی او را قطع کرده و من اکنون مانده ام که چه کار کنم ؟ هر چه نامه نوشته و یا با مسئولان زندان صحبت کرده ام کم تر نتیجه گرفته ام . مسئولان امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران دائما به پسرم فشار وارد می کنند ، او را اذیت و مورد انواع شکنجه و صدمه قرار داده اند و زندگی را بر او و بر خانواده من تنگ کرده اند .
آقای بان کی مون !
امید من تنها خداست …
فکر کردم اگر این نامه را برای شما بنویسم و تقاضای کمک کنم می توانم نتیجه بگیرم .
از شما به عنوان دبیر کل سازمان ملل متحد می خواهم که به وضعیت پسر من رسیدگی کنید . در ایران تمام راه ها به روی من بسته شده است و امید من به شماست . پسر من یک معلم بوده است و سزاوار این همه ظلم وستم از طرف مسئولان این کشور نیست !
بی صبرانه منتظر پاسخ و رسیدگی شما هستم .
ارادتمند
یک مادر دلسوخته از ایران
” محمد داوری “