شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : توهم می بافند و در بیغوله تاریک پندار خود مسجد ضرّار می سازند و بر معتکفین موهوم آن با درَفش کینه و قهر یورش می برند،آنانی که هنری جزء رماندن و غیرخودی ساختن ندارند و بالاخره آنانی که عالمانه یا جاهلانه و از سر خود شیفتگی متوهمانه،آرمانهای والای انقلاب اسلامی و خون پاک شهیدان و ایثارگری های ملت را دچار صدمه و آسیب می کنند و نسل جوان را دچار تردیدها و سوالاتی جدی نسبت به اصول و ریشه ها می سازند و میراث سترگ امام راحل را مصادره به مطلوب می کنند،بیایند و پاسخ بگویند که «فأینَ تذهبون» و «بِاَی ذنبٍ قُتِلَت».
کلمه – صالح: بغض عصر عاشورا شکسته شد و مظلومی دیگر از تبار هابیل به دست پلید شب پرستان مسخ شده و جاهلان متنسکی که بر طبل خشونت ورزی می کوبند به جوار رحمت حق شتافت و از پی برادر شهیدش (سید ابراهیم)به خیل کاروان راست قامتان و سابقونی پیوست که عزت و آزادگی را در طول تاریخ مشق نمودند.
دیگر چهره بشاش و گشاده و خلق نیکوی «سید علی موسوی حبیبی » 42 ساله به روی کسی باز نمی شود ، 2 فرزند و همسر و پدر و مادر داغدارش از گرمای وجودش بهره ای نخواهند برد؛امروز سیمای سلیم مادر شهیدی که پس از عمری خدمت به آرمانهای انقلاب اسلامی و اهتمام در پشت جبهه دل به رفع و رجوع امور نیازمندان و گرفتاران در یک خیریه پربرکت محلی خوش داشته بود،برای دیگر بار در غم جانکاه پرواز «سید علی اش» زینبی شد و «حاج میر حسن» پدر صمیمی و پاک سیرت اش این مرد متواضع و مردمی که دل در گرو خدمت به خلق خدا و دست گیری از نیازمندان داشت و به دیانت و حبﱢ خاندان عصمت و طهارت شهره بود،در این روز همنوا با جدﱢ اطهرش «سالار شهیدان»در غم جانکاه شهادت علی اکبر برومندش ماتم زده شد و درخت سبز وجودش به خزان نشست.
چشمشان روشن باد!آنانی که بر طبل خشم و خشونت و مرگ و لعن و نفرین می کوبند و بذر کینه و دشمنی در افواه مردم می کارند و به جای پاسخگویی،خود لباس مدعی به تن می کنند و خود را محور و مدار حق و بلکه حق ممثّل می دانند و از تعرض به آبروی اشخاص و دماء خلق خدا ابایی ندارند و حق هر حق خواه همسو با خود را با تیغ برهنه بر کف دستش می گذارند؛آنانی که برای قدرت افزایی قدمها و قلمهایی که وارد حریم قَدَر قدرتیشان شده اند را گستاخانه می شکنند و سرمستانه عربده «اَنا خَیرُ مِنه» سر می دهند و انگ ارتباط با بیگانه را به همه می چسبانند.
توهم می بافند و در بیغوله تاریک پندار خود مسجد ضرّار می سازند و بر معتکفین موهوم آن با درَفش کینه و قهر یورش می برند،آنانی که هنری جزء رماندن و غیرخودی ساختن ندارند و بالاخره آنانی که عالمانه یا جاهلانه و از سر خود شیفتگی متوهمانه،آرمانهای والای انقلاب اسلامی و خون پاک شهیدان و ایثارگری های ملت را دچار صدمه و آسیب می کنند و نسل جوان را دچار تردیدها و سوالاتی جدی نسبت به اصول و ریشه ها می سازند و میراث سترگ امام راحل را مصادره به مطلوب می کنند،بیایند و پاسخ بگویند که «فأینَ تذهبون» و «بِاَی ذنبٍ قُتِلَت»
زخم های کهنه و کینه های انباشته این روزها سربازده و گویی چشمها بر حقیقت بسته است؛شعارها و ادعاها گوش فلک را کر کرده وبی خبر از آنکه عمل ها و رفتارهایشان نهایت هنر مدعیان و عیار تطابق قول و عملشان را به تصویر کشیده است.
جولان منیت و انانیت راه را بر التزام به کرامت وعدالت ورزی بسته است و گویی چشمان بعضی ها که می باید سپهرفراگیر را دیده بانی کند،به “کیهان”و بولتن های کذایی آن دوخته شده و از حقیقت مکتوم در قلوب مردمی که نه براندازند ونه خارجی نه عامل بیگانه اند و نه مترسک ماهواره ها ،بلکه توده ای دلداده به آرمانهای اصیل انقلاب و دوستدار سربلندی کشورند،غافل ساخته و به تجاهل کشانده است.
اما هوشیاری و بیداری عنایتی الهی است هر چند که گاهی حصول آن توأم با هزینه است،چنانچه در طول تاریخ نیز اغلب اینچنین بوده.
بی تردید خون شهید فرصتی است برای بیداری؛اگرچه سینه ستبر «سیدعلی» به تیغ جفا پاره پاره شد و روح بلندش پرواز کرد،اما«گرگها خوب بدانند در این ایل غریب گر پدر مرد تفنگ پدری هست هنوز…»
علی جان تو رفتی اما یاد تو تداعی گر این پیام است:”هر که را با خط سبزت سر سودا باشد پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد”خدای متعال روح آن شهید سرافراز را قرین لطف و غفران خویش نماید و به والدین شریف و عزادار و همسر مکرم و فرزندان معزز او و برادر رشید و فداکارش “سید رضا” وبیت شهید پرور موسوی خامنه و موسوی حبیبی صبر و اجر وافر عنایت فرماید که «اِنﱠ ا… مَعَ الصابرین»؛
کینه توزان نسبت به «میرحسین» عزیز که این روزها از هر فرصتی برای مخدوش کردن چهره وی با سوﺀ استفاده از امکانات بیت المال گستاخانه بهره می برند بدانند که این طریق ترکستان جز به شکاف بیشتر و دامن زدن به بی اعتمادی ها و کدورت ها و کینه ها نخواهد انجامید و سرانجام دین به دنیا فروشان جزء خسارت نخواهد بود.
تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق
هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم
والسلام
صالح
9/دی/88