چکیده : فارغ از کسانى که به نام هنرمند وارد اين وادى شدهاند اما سياهى لشکرهايى هستند که نمىتوان آنها را در جرگه هنرمندان واقعى به حساب آورد درحال حاضر اکثر هنرمندان از عملکرد فرهنگستان راضى هستند و هنرمند حس مىکند مرکزى هست که به او کمکهاى معنوى و مادى مىکند.
کلمه: محمود جوادى پور عضو فرهنگستان هنر در یادداشتی برای روزنامه حیات نو نوشت: امکانات هنرى کشور در اين سالها پيشرفتهايى کرده و دارايىهايى هرچند اندک به اين عرصه افزوده شده است. اين پيشرفتها در برخى از دولتها روندى شتابندهتر داشته و در دورههايى با روندى کند حرکت کرده است و حتى گاهى متوقف شده تا آنجا که به نظر رسيده وادى هنر، عقب گرد مىکند. اما برآيند کلى آن است که اکنون شرايط هنر نسبتا بد نيست. تعداد گالرىها افزايش يافته است و امروز حدود80 گالرى در پايتخت آماده ميزبانى آثار هنرمندان را دارند. البته نمىتوان از اين واقعيت صرف نظر کرد که از همين گالرىها هستند مواردى که به محل تجارت تبديل شدهاند و صاحبانشان به جاى ارائه آثار هنرى و فعاليت در اين عرصه در گالرىهايشان تجارت مىکنند.80 گالرى براى بيش از 8 ميليون جمعيت پايتخت به واقع نه تنها تناسب مطلوبى ندارد حتى اين تعداد گالرى بسيار کم به نظر مىرسد…
اما وقتى جمعيت گالرى رو ما آن قدر کم است که در طى يک روز در بهترين شرايط 10 تا 15 نفر به يک گالرى مراجعه مىکنند آيا نمىتوان 80 گالرى را تعداد قابل قبولى براى شرايط کنونى دانست. اين اعداد و ارقام به همديگر ارتباط دارند. البته نقدى هم به عملکرد هنرمندان وارد است و آن هم اين که بسيارى از هنرمندان ما فعال نيستند يا اگر فعال هستند نتيجه کارشان چيزى نيست که علاقهمندى مردم به هنر را برانگيزد. کارهايشان تازگى ندارد و حرفهاى تکرارى مىزنند، پرواضح است که مردم از تکرار استقبال نمىکنند.در چنين شرايطي، جايى هست به نام فرهنگستان هنر که زمينه فعاليت را براى هنرمندان فعال و علاقهمند به حضور در اين عرصه فراهم مىکند. هنرمندان زيادى با اين مرکز در ارتباط هستند و از عملکرد آن ابراز رضايت مندى دارند، چراکه فرهنگستان جايى براى ارائه آثار هنرى است، جايى براى نقد و بررسى و برگزارى نشستها و همايشهاى اثربخش. حالا سخن از تغيير شرايط تعيين مديريت فرهنگستان به ميان مىآيد و هنرمندان واکنشهاى مخالف نشان مىدهند.
درحال حاضر نمىشود درباره پيامدهاى واگذارى تعيين مديريت فرهنگستان به شوراى عالى انقلاب نظر داد، چراکه نتيجه بستگى به نوع انتخاب دارد و اينکه آيا کسى که به عنوان مدير فرهنگستان سرکار مىآيد، هنرمند، هنرشناس و هنردوست خواهد بود يا نه؟اما واقعيت اين است؛ وقتى بحث از فرهنگستان به ميان مىآيد تنها کسى مىتواند مديريت اين مجموعه را برعهده بگيرد که سه شرط هنرمندي، هنرشناسى و هنردوستى را دارا باشد. که اگر غير از اين باشد؛ هنر آن طور که بايد عرضه نخواهد شد. پيشرفتها روند کندى به خود مىگيرد و تکنيکهاى مديريت در اين عرصه درستى خود را از دست مىدهد. ورود مديرانى که هنرمند نيستند؛ به اين عرصه، منجر به ادارى شدن کارها مىشود و جنبههاى هنرى و اثربخشى را از دست مىدهد.فارغ از کسانى که به نام هنرمند وارد اين وادى شدهاند اما سياهى لشکرهايى هستند که نمىتوان آنها را در جرگه هنرمندان واقعى به حساب آورد درحال حاضر اکثر هنرمندان از عملکرد فرهنگستان راضى هستند و هنرمند حس مىکند مرکزى هست که به او کمکهاى معنوى و مادى مىکند. صرف نظر کردن از حساسيتهايى که درباره مديريت فرهنگستان وجود دارد، به معناى محروم کردن هنرمندان از داشتهاى است که سالها به خوبى فعاليت کرده و اکنون بن مايههاى قابل قبولى در اين وادى دارد.