شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : نمونه روشن اين بى توجهى به توصيه‌هاى رهبري، نقد پر از اهانت و افتراى بيانيه شماره 15 ميرحسين موسوى در مورد هفته بسيج است، که ناباورانه توسط مديران کيهان در ستون خبر ويژه ارائه شده است. مديرانى که بارها سوگند ياد کرده‌اند که تابع ولى فقيه هستند! روزنامه مذکور در شماره 5/9/88 که تيتر نخست صفحه اول خود را به سخنان آيت‌الله خامنه‌اى اختصاص داده، در صفحه 2 همين شماره بدترين عبارات و شديدترين افترائات ممکن را عليه نخست وزير محبوب امام خمينى که جرمش رقابت با نامزد مورد حمايت کيهانيان، مى‌باشد به کار گرفته است.
حیات نو-مصطفى ايزدي:بر کسى پوشيده نيست که فضاى سياسى کشور در شش، هفت ماهه گذشته سرشار از بى‌اعتمادى و نسبت‌هاى ناروا به اين و آن بوده و هست.اين فضاى تلخ و نااميدکننده علاوه بر اينکه منتقدان به چگونگى برگزارى انتخابات دهم رياست جمهورى را در شرايط سختى قرار داد، زبان و قلم هواداران دولت را نيز رها کرد تا هر آنچه که مى‌خواهند عليه اصلاح‌طلبان و منتقدان وضع موجود بگويند و بنويسند.به نظر مى‌رسد سهم محافظه‌کاران تندرو و بداخلاقانى که ادعاى اصولگرايى دارند در تيره و تلخ ساختن فضاى مورد اشاره چنان زياد و گسترده است که اگر اين شرايط سخت و نامناسب را محصول رفتار و گفتار راست‌هاى افراطى بناميم، سخنى به گزاف نگفته‌ايم. به کارگيرى عبارات کيفرآورى چون منافق و وابسته به غرب و ضد ولايت فقيه و مخالف امام چنان دامنه‌دار شده بود که مقام رهبرى را نيز به واکنش واداشت، به گونه‌اى که ايشان در سخنرانى چهارم آذر ماه 88، در جريان حضور بسيجيان در حسينيه امام خمينى خطاب به تندروهاى محافظه‌کار از به کارگيرى عبارات منافق و ضد ولايت فقيه عليه رقباى سياسى گلايه کردند.
در سخنرانى مذکور هيچ عبارت غيرشفافى نبود که منظور از مخاطبان ايشان چه کسانى هستند؟ کلمات منافق و ضد ولايت فقيه، از مشخصات ادبياتى است که با کمال تاسف توسط سياسيون و روزنامه‌نگارانى از جناح محافظه‌کار، به کار گرفته مى‌شود. اين جماعت وقتى براى نقد مخالفان سياسى و فکرى خود، توانايى لازم را ندارند و از ادب و ادبيات مناسب براى حضور در چالش‌هاى سياسى و اجتماعى بهره‌اى نبرده‌اند سررشته کلام و قلم را به دست ادبياتى مى‌سپارند که بدگويى و اهانت و افترا، درونمايه آن را تشکيل مى‌دهد. منافق دانستن و منافق گفتن در موقع برخورد با رقباى سياسى از ويژگى‌هاى شناخته شده تندروهايى است که مى‌خواهند وانمود کنند خودشان صادق و بى‌ريا هستند اما بهره‌گيرى از عبارات و کلمات توهين‌آميز، چهره واقعى آنان را نشان مى‌دهد.
همينطور عبارت ضد ولايت فقيه را به هر مناسبتى چه در شعارهايشان و چه در نوشته‌هايشان به کار مى‌برند تا وانمود کنند که خود سينه چاک ولايت‌اند و هرچه از موقعيت ولايت فقيه صادر شود، همه را عاشقانه مى‌پذيرند، در صورتى که اين افراد تندرو و افراطى و مدعيان اصولگرايي، در اين امتحان هم سربلند بيرون نيامدند. کافى است به جرايد روز بعد از سخنرانى رهبر انقلاب که توسط اين جناح منتشر مى‌شود، توجه نمائيد تا دريابيد که حتى يک روز هم نتوانستند صبر کنند و چند روز بعد دوباره بدگويى‌ها را شروع کردند.
نمونه روشن اين بى توجهى به توصيه‌هاى رهبري، نقد پر از اهانت و افتراى بيانيه شماره 15 ميرحسين موسوى در مورد هفته بسيج است، که ناباورانه توسط مديران کيهان در ستون خبر ويژه ارائه شده است. مديرانى که بارها سوگند ياد کرده‌اند که تابع ولى فقيه هستند! روزنامه مذکور در شماره 5/9/88 که تيتر نخست صفحه اول خود را به سخنان آيت‌الله خامنه‌اى اختصاص داده، در صفحه 2 همين شماره بدترين عبارات و شديدترين افترائات ممکن را عليه نخست وزير محبوب امام خمينى که جرمش رقابت با نامزد مورد حمايت کيهانيان، مى‌باشد به کار گرفته است. اينها فکر مى‌کنند که کلمات منافق و ضدولايت فقيه را موقتا از ادبيات پرخاشگرانه خود بيرون کنند و عبارات مترادف و هم معنى با آن را جايگزين کنند، با ولايت فقيه همسويى کرده‌اند. آيا نقد بيانيه شماره 15 مهندس موسوي، نيازمند اين همه اهانت و فحش و بددهنى است؟ آيا پر کردن ستون‌هايى از بدزبانى و ناسزا پاسخ مثبت به رهبر است؟