چکیده : آیا این تهمت ها وافتراها توهین به مردمی كه به رغم برخی نگرانیها و انتقادهایی كه نسبت به نحوه مدیریت كشور دارند با شور وشوقی بی سابقه به پای صندوقهای رای آمده اند وتنور انتخابات را گرم كرده و به او كه شعار احیای میراث امام ودفاع از حقوق مستضعفین می داد رای داده اند نیست كه یا متهم به كودتا شوند و یا دو روز پس از انتخابات از سوی نامزد مثلا پیروز!انتخابات!!دراظهاراتی تحریك كننده خس وخاشاك نامیده شوند؟

غلامعلی رجایی : دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری نسبت به نه دوره انتخابات قبل از خود چند ویژگی دارد كه یكی از آنها این است كه درهیچ دوره ای مسائل مرتبط به انتخابات تا به این میزان تا پس ازمرحله اتمام آن واعلام نتایج ادامه نداشته است تا جایی كه میتوان ادعا نمود كه مساله انتخابات حداقل برای بخشی از جامعه هنوز مساله روز واصلی كشور ومردم می باشدوجالب این كه این نگرش در دوطرف طیفهای موجود در جامعه دیده می شود.
درطول این پنج ماه پس ازاعلام نتایج انتخابات وبه ویژه با آغاز به كار دانشگاهها مكرر من وامثال من در معرض پرسش های صریح جوانان ودانشجویان درباره انتخابات قرار گرفته ومی گیریم.
در این گفت وشنودهای صریح وصمیمی دانشجویان ،گاه پرسشهایی جالب مطرح می شود كه بنظر می رسد طرح آنان باخوانندگان گرامی می تواند مفید فایده ای باشد.
یكی از این پرسشهای مهم این است:
درانتخابات زمان امام بویژه در اولین انتخابات ریاست جمهوری كه رقابت بین دكتر سید ابوالحسن بنی صدرازفعالین جناح مصدقی خارج از كشور با دكتر حسن حبیبی نامزد جناح خط امام برقرار شده بود قول معروفی كه اتفاقا یادگار امام مرحوم حاج سید احمد خمینی برآن صحه گذاشته این است كه به رغم آنكه حضرت امام سلام الله علیه به دكتر حسن حبیبی رای داده است دكتر بنی صدر با كسب11 میلیون رای از مردم توانست اكثریت آرا رابدست آورد وبر مسند ریاست جمهوری ایران اسلامی تكیه زند.
در آن زمان چرا كسی پیروزی قاطع كاندیدایی كه مورد نظر امام نبود را به حساب خارج شدن مردم طرفدار بنی صدر از خط امام نمی دانست؟
چرا كسی حتی یك نفر از مردم؛ پیروزی بنی صدر را دراولین گام مهم سیاسی مردم پس از رفراندم تعیین نظام به حساب كودتا و براندازی تلقی نمی نمود؟
درست است در آن زمان بنا به برخی دلائل چهره وروش سیاسی بنی صدربرای بسیاری كه به او رای داده بودندمشخص نبود وحتی برخی به دلیل رای برادر وداماد امام به ایشان به اشتباه واز سر حدس وگمان اورا نامزد موردتایید امام می دانستند اما آیا این ناشتاختگی در مورد كسانی همچون یاران نزدیك امام همچون مرحوم آیت الله شهیدبهشتی وآیت الله هاشمی رفسنجانی وآیت الله خامنه ای هم نسبت به رویه و مرام سیاسی بنی صدر كه كمتر وجه تشابهی با روبه وسیره امام در آن دیده می شد هم وجود داشت ؟ اگر داشت جرا درآن زمان هیچ قول وسخن وادعایی از بزرگان خط امام در این زمینه مبنی بركودتای بنی صدر وجناح ملی گرا شنیده نشد؟
آیا كسی در این زمینه كمترین تردیدی دارد كه بنی صدر مغروری كه باشكست دادن نامزد مورد نظرامام و جناح خط امام و كسب 11 میلیون رای توانسته بود علی رغم میل و نظرامام ویاران امام بر كرسی ریاست جمهوری اسلامی ایران بنشیند در صدد حاكم كردن نظرات وطرحهای خود در ایران تازه انقلاب كرده بود؟ نظراتی كه با اندیشه های امام همخوانی لازم رانداشت؟ چرا با او آنگونه كه هم اكنون توسط برخی اصولگرایان در مورد مهندس موسوی رفتار می شود رفتار نشد؟
برای توضیح بیشتر این معنا سی سال به جلوتر می آئیم و از همین منظر به نقد وبررسی وتحلیل دهمین انتخابات ریاست جمهوری می پردازیم.
ازماه ها قبل اعلام می شود كه هدف وسیاست كلی نظام دراین انتخابات حضور حداكثری مردم درپای صندوقهای رای است واین كه از مورد نامزدهای تایید شده شورای نگهبان چه كسی بتواند بیشترین آرا را از آن خود كند هدف نیست.
پس از انصراف جناب آقای خاتمی به نفع مهندس میرحسین موسوی به رغم حضور شیخ مهدی كروبی ودكتر محسن رضایی در عرصه رقابت بین نامزدهای انتخاباتی ،معلوم بود رقابت عمده دراین انتخابات بین او و دكتراحمدی نژاد است.
روزها وهفته ها بسرعت باد وبرق سپری شد و روز موعود فرا رسید. طرفداران هردوطرف از قبل نامزد خود را برنده این رقابت سخت می دانستند.
یك خانم اصولگرای نماینده مجلس در اظهارنظری شگفت حتی پیروزی احمدی نژاد را باكسب 24 میلیون رای پیش بینی كرده بود!چند ساعت مانده به آغاز شمارش آرا مهندس میرحسین موسوی نیز دراظهاراتی عجیب خود راپیروز این عرصه نامید.
مهندس موسوی كه دارای تجربه دو دور نخست وزیری بود این اظهارات رانه از سر شوق وتوهم وخیال كه براساس گزارشاتی كه از سوی نمایندگان او در پای صندوقهای رای ونیزمسولین ستادهای او در تهران وشهرستانها به او رسیده وسمت وسوی آرای مردم را به جانب او گزارش كرده بودندایراد نموده بود همانند كسی كه از سر جلسه كنكور بیرون می آید وبا توجه به پاسخهایی كه به پرسشهای آزمون داده است بی توجه به نمره دیگران از قبل خودراقبول شده در آن آزمون می بیند.
اظهارات مهندس موسوی بعدها به دلیل آنكه مستمسكی برای برخی اصول گرایان درحمله به او گردید به او آسیب بسیاری رسانید و برهمین مبنا بنظر می رسد كه اگرایشان این بیانات راقبل از پایان شمارش آرا ایراد نمی كرد بهتر بود.
در كمتر از چهل وچند ساعت ناگهان ایشان دراقدامی از سوی برخی تندروهایی كه از حرفها وادعاهاشان معلوم شد بكلی با اصولگرایی بیگانه اند برانداز قلمدادشد ومتهم به انجام كودتای مخملی گردید !
نكته جالب آنكه رنگ سبزی كه نماد تبلیغات ایشان مطرح گردید وبعدها برخی اصولگرایان سبزی آن را مظهر فریبكاری موسوی ! و همانند قرآ ن برسرنیزه كردن عمر وعاص و. توسط اوتلقی كردند! در فرایند قرعه كشی از سوی وزارت كشور به نماینده ستاد وی واگذار گردیده بود!!
پرسشهای اصلی این است :
– چگونه كسی كه پس از كناره گیری وعزلتی بیست وچندساله به رغم میل باطنی خودو صرفا در جهت گرم كردن تنور انتخابات به دعوت وتوصیه ولا اقل موافقت مسولان بلندپایه نظام به میدان می آید تاآن همه دلهای سرخورده ازرفتار ورویه رییس دولت كنونی رابه سمت خود بكشاند یك دفعه برانداز می شود؟
– گیرم كه این اظهار نظر شتاب زده ایشان مبنی برپیروزی خود یك اشتباه بود اما آیا این اشتباه آنگونه كه برخی اصول گرایان افراطی بارها وبارها بیان كرده اند دلیل آن است كه وی این اظهارات راطبق نقشه قبلی ودر جهت برهم زدن اوضاع كشور بیان نموده است؟
– چگونه ممكن است كسی كه به هر دلیل – درست یاغلط – خود را پیروزاین انتخابات می داند وخود وفعالان ستادهای تبلیغاتی اش به دنبال آماده كردن مقدمات جشن پیروزی درتهران وسایرشهرهاهستنند ناگهان در چرخشی 180 درجه ای به فكر براندازی !و كودتای مخملی !! می افتد؟
تا حالا این همه انتخابات دراین كشورشده كدام جناح شكست خورده و با برخورداری از كدام امكانات وچرا در صدد كودتا وبراندازی بوده است؟
-چرا برخی آقایان اصولگرا از سرقصد به دیگران آدرس اشتباه می دهند؟آیا به روز جزا باور ندارند كه این همه تهمت وبهتان وافترا از همگامی نخست وزیر محبوب مردم وامام باسفارتخانه های خارجی ومددگیری اش از طرفداران رژیم پوسیده پهلوی كه چنان هفت كفن پوسیده كه حتی حضرت مسیحی كه هرمرده ای رازنده می كند قادر به زنده كردن آن نیست ودهها تهمت دیگرنثار او می كنند؟
مگر دراین كشور چه شرائط ویژه ای پیش آمده است كه جناح خط امام واصلاح طلب وكسانی كه باحكم رهبری نظام هنوز در مراكز ومصادر بالای نظام مانند مجمع تشخیص مصلحت نظام و.. حضور داشته ودارند ناگهان برانداز شده ومی شوند و به فكرانجام كودتای مخملی می افتند؟
گیرم كه اتهام خنده آور كودتای جناح- به قول آقایان مثلا!اصولگرا- شكست خورده ! كه هرگز ازسوی رهبری ومراكز اطلاعاتی كشور تایید نشده ونخواهدشد درست باشد جناحی كه قادر نیست وبه عبارت بهتربه او امكان این راندادند تا در حوزه های رای گیری بر روی صندوقهای رای لااقل یك نماینده بگذارد تا طبق قانون بر روند رای گیری نظارتی داشته باشد با برخورداری از چه امكاناتی می توانست انجام این كودتا راممكن نماید واز همه مهمتر چراباید كودتا بكند؟!
آیا انجام كودتا بابه راه افتادن امواج پراكنده انسانی آن هم در تهران ممكن است؟
آیا آقایان ایران مقتدر دهه در آستانه 90 راایران دهه 50 می دانند كه با انجام چند تظاهرات پراكنده مردمی كه در نهایت سكون وسكوت مدعی جابجایی رای خود درانتخابات وخواستار رسیدگی اولیای امر به آن بودند اوضاعش دگر گون می شود؟
چرا برخی اینگونه برمدار ستم وبی انصافی حركت می كنند؟اینان كه خود رااصول گرا می دانند ومی نامندبه كدام اصول گرایش دارند كه ما از آن بی خبریم؟
مهندس موسوی اگر به قصدكودتا وارد عرصه انتخابات شده بود تا كنون با حكم رهبری در مجمع تشخیص مصلحت چه می كند؟نكند به نظر آقایان دراین مجمع در حال یارگیری برای انجام كودتا های !بعدی است؟!!
خوشبختانه تمام صحبتها وبیانات نامزدهای انتخاباتی در این دوره به صورت صدا وتصویر دراختیار مصادر رسانه ای واطلاعاتی نظام است چرا آقایان اصول گرا نتوانسته اند لا اقل حتی یك عبارت مبهم از مهندس موسوی در طول این چندماه رقابت انتخاباتی نامزدها در تایید ادعای مضحك خودمبنی براینكه ایشان قصد براندازی وكودتای مخملی داشته اند بیاورند وقال قضیه رابكنند؟
آیا این تهمتها وافتراها به نامزدی كه بنا به قول خود آقایان توانسته است 14 میلیون رای را از آن خودكند توهین به مردمی كه به رغم برخی نگرانیها وانتقادهایی كه نسبت به نحوه مدیریت كشور دارند با شور وشوقی بی سابقه به پای صندوقهای رای آمده اند وتنور انتخابات را گرم كرده وبه او كه شعار احیای میراث امام ودفاع از حقوق مستضعفین می داد رای داده اند نیست كه یا متهم به كودتا شوند ویا دوروز پس از انتخابات از سوی نامزد مثلا پیروز!انتخابات !!دراظهاراتی تحریك كننده خس وخاشاك نامیده شوند؟
چرا هر روز كه می گذرد حلقه خودیهارا چنان تنگتر وتنگتر می كنند كه فردی مانند آیت الله هاشمی رفسنجانی كه ثمره عمر امام است نمی تواند به نماز جمعه بیاید وخطبه بخواند؟ وآمدن ونیامدن او به نماز جمعه ماههاست مساله كشور! شده است؟
چرا خاتمی و موسوی وكروبی و رضایی وتوكلی و…نمی توانند به آسانی در میان مردم حضور پیداكنند وهمپای مردم شعار مرگ برامریكا سر دهند؟
چرا بعضی در اطراف بزرگان نظام وافتخار آفرینهای جنگ در راه پیمایی قدس و..شعار مرگ برمنافق ومرگ بر ضد ولایت فقیه سر می دهند؟
چرا بنابر تصور بعضی مدام بر كسانی كه به ضدیت با ولایت فقیه یا ولی فقیه برمی خیزند افزوده می شود؟
چرا چرخهای این گردونه مخالف سازی ومنافق تراشی!توسط كسانی كه می توانند بر این تند رویها افسار بزنند از حركت باز نمی ایستد؟
چرا به این زودی حرفها و وعده های آن پیر سفر كرده را فراموش كرده ایم كه می گفت ما به دنبال آن هستیم كه پرچم پر افتخا رالله اكبر رابر فراز قلل مرتفع جهان بر افراشته كنیم و از ناقوس كلیساها شعار مرگ بر امریكا سر دهیم؟
چرا عرصه بر بیت امام آنقدر تنگ شده كه ناچار می شود از برگزاری مراسم احیای شب قدر سالانه در حرم امام كه از قضا دوجناح سیاسی در آن حضور دارند وسخنرانی می كند خودداری نماید؟
اصولگراها به كجا دارند می روند وكی وكجا می خواهند از قطار تند روی وتوهم پیاده شوند؟
……
آیا وقت آن نرسیده كه به این تنگ بینی ها خاتمه دهیم وقفل های زندان ها رابشكنیم و دستها را از گریبان یكدیگر باز كنیم وبا خشم به صف بندی دشمنانی كه هر لحظه به نابودی ما می اندیشند بنگریم؟
كه از این تفرقه سود می برد؟
منبع : وبلاگ شخصی غلامعلی رجایی