• صفحه اصلی
  • » درنگی در معنای فراگرد مشارکت سیاسی...

» گفتار

درنگی در معنای فراگرد مشارکت سیاسی

مشارکت سیاسی یکی ازپارامترهای اساسی توسعه سیاسی است که هرگونه مشارکت داوطلبانه ،اختیاری و آزاد شهروندان درامر سیاسی ازکنش های فردی معطوف به امور عمومی و چه کنشگری جمعی و سیاست ورزی حزبی معطوف به تصمیم سازی های مرتبط با سرنوشت عمومی نظیرانتخابات و…را شامل می شود؛میزان رقابت و گسترش سطح مشارکت را عناصر اساسی و نهادی توسعه سیاسی به شمار می آورند.

اشباحِ اصلاح‌طلبی

اصلاح‌طلبی مرده است چون «آنچه می‌میرد، از قدرت خاصی برخوردار می‌شود»! این قدرت، قدرت اشباح آن است که در کالبد هر کنش سیاسی-اجتماعی و هر اراده‌ی معطوف به مقاومت و تغییر ما در اکنون و فردایی که در راه است، حلول کرده و هر لحظه ما را به خود می‌خواند، و با مخاطب قراردادن و استیضاح مداوم اصلاح‌طلبان، آنان را کماکان به‌مثابه سوژه‌های سیاسی و کارگزاران تغییر تاریخی باقی و مطرح نگاه می‌دارد.

هویت بر باد رفته

انسان ها در بدو تولد ( منهای موارد نقصان ژنیتیکی) دارای شرایط یکسان هستند. رنگ پوست و تفاوت های ظاهری نمی تواند دلیلی بر تمایز آنها باشد. تفاوت هویت ها از بعد تولد شکل می گیرد. بسته به شرایط حاکم بر جامعه ای که انسان در آن رشد میکند خواسته یا ناخواسته، برای خود مسیری انتخاب می‌کند. مثلا قانون مدار یا قانون گریز می شود، دیندار یا لاییک می شود و بر اساس باورهایش افقی برای زندگی خود طرح می‌کند.

جاهلان مقدس دشمنان دین هستند

فاجعه جهل مقدس، آنگاه عظیم‌تر است که به صورت یک جریان قوی اجتماعی یا سیاسی مبدل و به سلاح هم مجهز شود. برخورد با این جریان اگر نگوییم ممکن نیست، بسیار دشوار و هزینه‌بردار است. تنها شخصی مثل امیر المؤمنین(ع) را می‌طلبد که در عین توانمندی و شجاعت، برچسب جنگ با امور مقدس و خرمقدس‌های خوارج بر او نچسبد. به تعبیر مولوی اگر قدرت عیسی را هم داشته باشی نمی‌توانی احمق را هدایت کنی.

چرا به اینجا رسیدیم؟

خطای بزرگ در حوزۀ اقتصاد، غفلت عمدی از توسعه و اهتمام بیمارگونه به خودکفایی است؛ حال آنکه حذف تعاملات اقتصادی با کشوری‌های دیگر به بهانۀ خودکفایی، غیر از آنکه گاهی صرفۀ اقتصادی ندارد، امنیت کشور را هم به خطر می‌اندازد؛ زیرا آنقدر که قدرت اقتصادی و حضور فعال در بازارهای جهانی، امنیت‌زا است، خودکفایی در گندم و برنج و هواپیما منشأ امنیت نیست. تجربۀ چین پیش روی ما است. اکنون توسعۀ اقتصادی این کشور و قبول سرمایه‌گذاری‌های خارجی، آن را به قدرتی سیاسی نیز تبدیل کرده است. غفلت عمدی از توسعه در ایران به قدری است که اگر از دوران پیش از انقلاب برای توسعه ریل‌گذاری نشده بود، اکنون ما کرۀ شمالی دوم بودیم.

یک بام و دو هوای اصلاح‌طلبان؛ آیا اعتراف تلویزیونی زم معتبر است؟

خونسردی و دادن اطلاعات قطره‌چکانی به افکار عمومی اما می‌تواند دلیل دیگری هم داشته باشد. نیروهای امنیتی به روال معمول خود سرگرم اعتراف‌گیری از متهم هستند.

هادی سروش: اربعین پرشور است چون مردم پای کارند

یکی از اهداف و وظایف حکومت‌های اسلامی فعالیت در بخش‌های معرفتی و مذهبی جامعه است. اما نباید امور دینی مردم در سلیقه و جناحی- سیاسی خلاصه شود. این‌که بخواهیم پیام سیاسی اربعین را به جهانیان منتقل کنیم و عِده و عُده‌مان را به دشمنانی همچون داعش نشان دهیم، ایرادی ندارد. اما اگر به جناح‌گری و رفتارهای سلیقه‌ای تمرکز کنیم، به نتیجه مطلوب نخواهیم رسید.

توصیه شگرف آقای روحانی!

به کلکل با شورای نگهبان در رسانه‌ها برخاستم و از آنها خواستم که مستندات بی‌اعتقادی‌ام به اسلام را طبق قانون مصوب، رسماً اعلام کنند. شورای نگهبان به این درخواست وقعی نگذاشت و به طور کلی اعلام کرد که اگر مستندات رد صلاحیت کاندیداها اعلام شود آبروی آنها به باد خواهد رفت و لذا برای حفظ آبروی آنها از این کار اجتناب می‌کند! در نامه‌ای به شورای نگهبان درخواست کردم که آن مستندات را به خودم اعلام کنند تا نگرانی‌شان از ریختن آبرویم نیز برطرف شود! هیچ محل ندادند.

یک بررسی راهبردی: مقاومت «سحر»، فشار خارجی و یا انعطاف حکومت؟

سئوال راهبردی این است آیا مقاومت و مداومت زنان در پیگیری مطالباتشان که در جانسوزی سحر به اوج نمادین خویش می رسد عامل اصلی این گشایش و پیروزی نمادین است؟ آیا فشار فیفا به عنوان یک نهاد رسمی بین المللی باعث عقب نشینیِ (به ناچار و در شکل بدبینانه اش، عقب نشینی تاکتیکی و قابل بازگشت و قابل تغییر و تحریف عملی) حکومت گردیده است؛ حکومتی که سالها در برابر تلاشگری و مقاومت زنان و حتی جانسوزی امثال سحر کاملا بی اعتنا و خونسرد و سنگدل بود؟ و یا وجود موافقت ها و موافقانی با این عمل در درون بخش مهمی از ساختار قدرت زمینه این گشایش را فراهم کرده است؟

ملت ایران و معضل «بد سرپرستی»

تولید بعنوان نقطه عطف اشتغال و امید به آینده، عملا به حاشیه رفته است. و صد رقم درد و رنج دیگر. ولی آنچه از این بخش عجیب تر هم هست، توصیه به تجهیز بیشتر سپاهیان در زمینه نظامی و امنیتی بود.

خوی خیانت و اوج خیانت!

خیانت؛ چه “عارضی” باشد یعنی؛ گاهی از آدمی سرزند و چه “جوهری” باشد یعنی؛ همواره و با راحتی از نهان و خوی انسان صادر شود، در ردیف گناهان کبیره است و مرتکب آن توبه و جبران نکند به غضب و جهنم آخرت گرفتار میشود. اما خصوصیتی که در خیانت است که در دیگر گناهان کبیره توسط اخلاق و فقه تعریف نشده این است که ؛ “خائن” از زمره “ملت اسلام” خارج میشود و مسلمان واقعی نخواهد بود.

اصلاحات؛ مسئله یا شبه مسئله

بی شک انتقاد از اصلاحطلبان و حتی اندیشه و میراث اصلاحطلبی باید به زبان صریح و آزادنه صورت پذیرد و نیز کاملاً مشخص است که اصلاحات با دهه هفتاد تفاوت فاحش دارد و نیاز به بازبینی و بروز آوری و همچنین واگذار کردن عاملیتهای سیاسی به جوانان را دارد و باید از تسلط بی معارض بزرگ مردان و زنان کاسته شود و نسل جدید با تعاریف امروزی و بر اساس نیازهای واقع بینانه و مدخلیت موضوعات جدید در اندیشه ورزی و عاملیت اصلاحات وارد عمل شوند و خود را از تعلق سنتی به اصلاحات درجا زده، برهانیم که اصلاحات را نمی توان زیر سیطره عده ای خاص قرار داد و یا اصلاحات را در مجموعه ای از تغییرات و حوادث و حتی اقتضای زمان خاص محاصره کرد.

ما شاعریم و بارِ رسالت به دوش ماست…

کارِ شاعران، تکاندنِ غبارِ عادت از شانه‌های ایّام است. آنان می‌کوشند مردم را تکان دهند تا به خوابِ غفلت گرفتار نیایند. شاعران، شهسوارانِ میدانِ تخیّل‌اند و درختِ آرمان مگر جز در خاکِ تخیّل امکان روییدن می‌یابد؟ شکوفه‌ی امید مگر جز بر شاخسارِ درختِ آرمان جوانه می‌زند؟ بازداشتِ هر شاعر، بازداشتنِ جامعه‌ای است از امکانِ گام برداشتن در مسیرِ امیدواری و آرمان‌گرایی.

دلّال مهاجرت کیست؟

وقتی سیاست‌های فرهنگی، سیاسی و امنیتیِ رهبری باعث اضطرار به مهاجرت و موج خروج نخبگان و دلسردی‌شان شده، وقتی به بهانه سپردن کارها به “فرزندان انقلابی”اش، شرط مدیریت بیش از آنکه دانایی و توانایی باشد تملق و چاپلوسیِ نظام است، در چنین شرایطی نباید دنبال مقصر «دلّالی و انتقال نخبگانِ مستعد به خارج» گشت! چون دلّال اصلیِ مهاجرت، شخص رهبری است.

غفلت از ملی‌گرایی مدنی و هوس «شاه شیعه»

ایران خانه و وطن ما است. در ادبیات علوم‌اجتماعی دفاع فکری و انگیزشی از این وطن، «ناسیونالیسم» یا ملی‌گرایی یا «افکار مدافع ملت» نام دارد. همه کشورها برای حفظ کشورشان به رواج ملی‌گرایی نیازمند هستند به همین دلیل همه نیروهای سیاسی در ایران مدافع نوعی ملی‌گرایی هستند.

موقعیت‌یابی رویکرد اصلاح‌طلبی در سپهر قدرت و حوزه عمومی

جریان اصلاح طلبی که در سالهای نه چندان دور می توانست نقش تعیین کننده در سیاست ایران داشته باشد اما اینک بواسطه یکسری موانع بیرونی و درونی کارکرد این جریان حداقلی و موقعیت اش در ساخت سیاسی تنزل یافته و در باور شهروندان ایرانی بعنوان جریانی که از اصول اصلاح طلبی عدول نموده است

مبارزه با فساد جدی نیست؛ دادگستری ایران به خانه تکانی اساسی نیاز دارد

جناب رئیسی مستحضرید که در کشور ما، شما فرمانروایان بیش از آنکه به حفظ منافع ملت بزرگ ایران بیاندیشید جسارتاً دغدغه حفظ قدرت شخصی، جناحی و یا ایدئولوژیک خود را دارید. تقریبا در همه ی قوای کشور با فقدان یک برنامه جامع و ایران محور مواجه هستیم و در عین حال شما حاکمان به دنبال یافتن راه حل های جادویی و کاذب می گردید تا ضمن آن که از تبعات مطالبه گری و بعضا سرخوردگی مردم از عملکردتان در امان باشید دنیای خیالی خودتان را هم اداره کنید.

تتلو، صدای دگردیسی

عمادالدین باقی درشرایطی که رسانه‌های غول پیکر حکومتی که با پول شهروندان اداره می‌شوند و تک تک آنها در صدا و سیما حق دارند وعدم رضایت شهروندان سبب حرام بودن صرف وجوه است وامثال ما علیرغم ذیحق بودن بایکوت هستیم اما دلخوش به محافلی انجمنی،  دوشنبه هشت مهر درنشستی از فعالان سیاسی ومدنی یکی ازشهرهای […]

در عراق چه می‌گذرد؟

مهدی نوربخش در طول چند روز گذشته، ناآرامی‌ها در عراق از بغداد به شهرهای مختلف این کشور کشیده شده است. دلیل اصلی این ناآرامی‌ها، فساد گسترده در عراق و عدم کارایی دولت این کشور برای بهبود وضع اقتصادی مردم است. واکنش به این ناآرامی‌ها در درون عراق و خارج از ان یکسان نبوده است. در […]

نقش تندروها در شکست معاهده امام مجتبی (ع)

قطعا اگر شیعیان تندرو، بجای شکستن حریم امام، به معاویه ی پیمان شکن حمله ور میشدند و جو عمومی جامعه و افکار عمومی را به او بعنوان فردی مزوّر و پیمان شکن متوجه میکردند، او نمیتوانست به راحتی عهده نامه را پاره کند و جامعه اسلامی از آن صلاحدید بزرگ و مهم حضرت مجتبی(ع) محروم سازد.

ناگریز از اصلاح طلبی کامیاب

در بین اصلاح‌طلبان نیز افراد و جریاناتی که از ایده توامان “جامعه محوری” و “اصلاحات از بالا ” دفاع می کنند وجود دارد؛ اما در واقعیت امر سیاسی آنچه بصورت عملی پدیدار شده این است که بخش عمده ای از کنشگران سیاسی اصلاح طلب صرفا اصلاح طلبی را به کازارهای انتخاباتی و فعال نمودن ستادهای انتخاباتی تقلیل داده اند.

صدر اسلام و جهان شبیه‌سازی شده «حاج قاسم»

نکته جالب توجه اینکه قاسم سلیمانی در خلال گفت‌وگو تأیید می‌کند تحلیل رهبر تبدیل به مبنای اصلی عملیات سید [حسن نصرالله] در توجیه افکار عمومی شده است. این تأیید راز و هدف شبیه‌سازی است. شبیه‌سازی صدر اسلام از کانونی‌ترین نقاط ادبیات و گفتمان‌سازی‌های رهبر جمهوری اسلامی است که هم برای سرکوب مخالفان و منتقدان نظام کاربرد دارد و هم برای توجیه و انگیزه‌بخشی برای مدافعان نظام؛‌ بازی برد-برد.

عراق، دمکراسی و تظاهرات مردمی!

تظاهرات مردمی نیز بعضاً به این پدیده ربط پیدا می‌کند. نوع شعارهای تظاهرکنندگان عراقی در کنار پوشش رسانه‌ای وسیع آنها از طرف شبکه‌های عربیِ مخالف دولت ایران، ممکن است به معنای شروع حرکتی پیچیده در عراق برای محدود کردن رابطه با ایران باشد.

دانشگاه کارگزار قدرت نیست

بسیاری از تحلیل گران و صاحبنظران توسعه؛ اصلی‌ترین عامل برتری کشورها در روند توسعه را در شرایط امروز دنیا وابسته به نوع نظام آموزش عالی می دانند؛ از یک سو نظام آموزشی که به مثابه کانونی برای طرح ایده ها و تئوری های مختلف در باب تفکر ورزیدن و امکان اندیشیدن را فراهم نماید می تواند بسترساز توسعه و محرک و مقوم توسعه همه جانبه باشد؛ این نظام آموزشی با رهیافت تولید، توزیع و انتشار و همچنین کاربردی نمودن دانش می تواند در خدمت توسعه باشد.

“گردن‌کلفت”های ایران و آمریکا

اگر دعوای ترامپ و کنگره بالا بگیرد نمایندگان راههای مختلفی برای پیگیری دارند و سرانجام می‌توانند به داور مستقل شکایت کنند بدون اینکه ردصلاحیت شوند.

کف همی‌بینی و دریا نه عجب

مولانا را نیازی به دفاع این و آن نیست و نیازی هم نیست که بر اثبات معرفت وی از نقل دیگران شاهد آورند هرچند مضایقه از گفتار بزرگان هم نمی‌توان کرد ولی او خود آفتاب تابانی است که تاریکی سوز است و سرما کش، به فتوایی نمی توان رخنه در نور کرد که پر و بال می‌سوزاند.

نامۀ زندانیان سیاسی و موقعیت رئیسی

در این میان اما مسئلۀ اصلی این است که آقای رئیسی صرف نظر از عملکرد گذشته و گرایش‌های اعتقادی و سیاسی خود، در منصب ریاست قوۀ قضائیه واقعاً می‌خواهد چه کند؟

زندان پاداش رزمندگان/ به مناسبت هفته دفاع مقدس

محل‌هایی که انتخاب کرده بودند برای دفاع از دین، وطن، ناموس، شرف و انسانیت، یک صد قدم نزدیکتر به مرگ! تعدادی از این دوستان رزمنده، جانباز و آزاده، اکنون در زندان هستند! علت زندانی شدن آنها؛ اختلاس، ژن خوب و بد، ارتشاء، فحشا، اعتیاد، آدم فروشی و… نیست! علت زندان آنها، اعتراض به وضع موجود بود! آنها به مدیریت کلان کشور اعتراض داشتند.

جدال زنجیر با فرهنگ!

پرسش من این است که چرا نظام اسلامی حاکم حاضر نیست حتی اصل اعتراض به حجاب اجباری را تحمل کند؟ چرا هیچگاه نتوانسته و البته نخواهد توانست خط فکری خود در حوزه فرهنگی اجتماعی (که بارزترین آن حجاب اجباری است) را به عموم مردم گسترش دهد و در مقابل کوچکترین به اصطلاح ناهنجاری، بالاترین درجه ممکن خشونت را اعمال می‌کند؟

این نکبت کی تمام می‌شود؟

در واقع اتفاقی که افتاده همان است که عده ای شعارش را می دادند و از برهم زدن بازی شادمان شده و نوای خود را در بینوایی مردم می دیدند و امروز ناجوانمردانه، نعل وارونه زده اند و گاهی هم یکی به نعل میزنند یکی به میخ!