دو حزب “مشارکت” و “مجاهدین انقلاب” را منحل کردند بدون آنکه از نمایندگان دو حزب یا وکلای آنها برای شرکت در دادگاه و استماع دفاعیه ایشان دعوت کنند.هنوز هم ما حکم انحلال و دلایل آن را دریافت نکردهایم. احکام دادگاههای رسیدگی به اتهامات بازداشتشدگان ۸۸ هنوز منتشر نشده است زیرا مستندات قانونی لازم را برای محکومیت ما به زندان نداشتند و ندارند
به نظر میرسد مناظره سیدمصطفی تاجزاده و علیرضا زاکانی بر روزنامه کیهان هم تاثیر خود را گذاشته است. این روزنامه در شمارهی امروز خود به این مناظره پرداخته و در صفحه اول خود با تیتر: “در مناظره زاکانی و تاجزاده چه گذشت؟” به این مناظره واکنش نشان داده است. نکته قابل تامل گزارش خبری روزنامه کیهان آن است که این روزنامه تا پیش از برگزاری این مناظره، از تاجزاده به عنوان فعال فتنه نام میبرد اما در گزارش امروز خود، سیدمصطفی تاجزاده را به عنوان معاون سیاسی وزارت کشور دولت اصلاحات معرفی کرده است نه فعال فتنه.
هنوز که هنوز است در آستانه این شراب چهل ساله (پیروزی انقلاب اسلامی) میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی که بخشی از صفحات این تاریخ و نظام بودهاند در حصر به سر می برند. رندان این تکرار را به طعنه می زنند که هر بار که آمده ای همین را گفتهای؛ ما بدهکاریم به نسل پرسشگر و تکه ای از تاریخ .ما به انقلاب و به خودمان بدهکاریم.
وبلاگ «مجمع دیوانگان» در همان سالهای ۸۸ و ۸۹، مجموعهای را با عنوان اسنادکودتا منتشر کرد که به تفصیل به جزییاتی از اسناد مربوط به آن حادثه پرداخته بود. فعلا قصدی برای بازنشر آن مجموعه و ورود دوباره به آن جزییات را نداریم. اینجا فقط به بهانه مناظره اخیر، یکی از شیرینکاریهای بامزه وزارت کشور وقت را یادآوری میکنیم
اگر پالرمو در مجمع به بنبست رسید به آراء عمومی مراجعه کنیم. حتی زمانی که آقای جلیلی در شورای عالی امنیت ملی بود با دستخط ایشان توصیه شده تا این کار صورت بگیرد
با پیگیری های مکرر و با استناد به مدارک پزشکی، علی نجاتی، کارگر زندانی، برای ادامه معالجه پزشکی (ناراحتی قلبی) در خارج از زندان، به مرخصی موقت آمده است
از آنجایی که علی نجاتی قبلا اعلام کرده بود که با دستبند و پابند در هیچ مرکز پزشکی و یا دادگاهی حاضر نخواهد شد بر اساس درخواست خانواده اش قرار شد که چند روز مرخصی به نامبرده داده شود تا بتواند کارهای مربوط به پزشکی قانونی را با همراهی خانواده انجام دهد
زندانیانی که غیر از خانواده و دوستان نزدیکشان کسی از سرنوشت آنها خبری ندارد. احکامی که در دادگاههای انقلاب برای این زندانیان سیاسی صادر میشود روزبهروز سنگینتر و سنگینتر شده و در مرحلهی تجدیدنظر (عمدتاً) تأیید و تا آخرین روز اجرا میشوند
استاد جمعیتشناسی که چند وقت پیش با اتهام نفوذ بازداشت شده بود، از زندان آزاد شد
چند ماهی است توزیع گوشت و مرغ یخ زده در تهران و برخی از مراکز استانها آغاز شده است. این گوشتها که با قیمت ۲۹ هزار تومان و ۸ هزار و ۹۰۰ تومان توزیع شده متقاضیان زیادی دارد. روزانه اگر از کنار فروشگاههایی که عاملیت فروش این گوشتها هستند، بگذرید تجمع گسترده مردم را در اطراف این مغازهها میبینید؛ تجمعی که عمدتاً افرادی ثابت را شامل میشوند که لابه لای آنها بعضاً خانوادهها نیز حضور دارند
در حقیقت به طور نسبی اهتمام دولتهای پس از جنگ به بسترسازی برای توسعه در مقایسه با دورهی جنگ کمتر شده است و اعتنای بایسته به مشارکت دادن مردم در سرنوشت اقتصادی آنها کاهش پیدا کرده است. آن چه این مساله را بسیار تکاندهنده تر میکند، این است که در این دوره مردم، بیسابقه ترین میزان سرمایهگذاری را در زمینهی آموزش فرزندانشان کردند؛ یعنی در شرایطی که خانوارها فرزندانشان را با هزینههای هنگفت، مهیای مشارکت فعال در سرنوشت اقتصادی خود کردند، این مساله به دلیل برنامهها و سیاستهای اقتصادی نادرست مورد غفلت ساختار قدرت و نظام تصمیمگیری اقتصادی-اجتماعی کشور قرار گرفت
اینکه منابع دیگر آماری چه رقمهایی اعلام میکنند در این مورد چندان صادق نیست چون بر اساس بند ۲ ماده ۴۱ قانون کار موضوع حداقلهای یک زندگی مطرح میشود و این حداقلها با مساله خط فقر متفاوت است و باید بالاتر هم باشد. از سوی دیگر ما جامعه سردرگمی در مقابل ملاکهایی که اعلام میشود هستیم. اعلام خط فقر مطلق، خط فقر نسبی و اشکال مختلف خط فقر باعث شده تا جامعه دید دقیقی درباره این رقمها نداشته باشد. به ویژه اینکه اصولا این ارقام هیچوقت هم به طور علنی محاسبه نمیشوند که جامعه بتواند قضاوت درستی داشته باشد. اما در شورای عالی کار روش استخراج حداقلهای زندگی با استناد بر آمار بانک مرکزی و مرکز آمار ایران است. یعنی اعضا آمار دیگری را لحاظ نمیکنند تنها تفاوت این است که روش استخراج متفاوت است که البته بر سر آن هم با صاحبان سرمایه دولت به توافق رسیدیم
صاحبان قدرت با این مخاطره مواجهند که بسرعت از یاد میبرند که آنها هم تولیدکنندهاند. آنها کالا تولید میکنند. امنیت، سیاست عمومی، گفتار سیاسی و تقنین همگی کالاهای عمومی هستند. اینها کالای عمومیاند و به مالکیت کسی درنمیآیند و استفاده هر فرد از آنها با بهرهمندی دیگران از چنین کالاهایی تعارض ندارد، اما این خصایص سبب نمیشود تا کالا بودن آنها از بین برود. کالا وقتی ارزشمند است که مصرفکننده و تقاضایی داشته باشد؛ و تقاضا زمانی شکل میگیرد که کالا بتواند نیازی را برآورده کند. بدین ترتیب کالای عمومی هم باید برآورنده نیازی باشد تا تقاضایی برای آن شکل بگیرد. واقعیت آن است که اگر کالایی به هیچ نیازی – صرفنظر از مناقشهای که بر سر واقعی یا کاذب بودن نیاز درمیگیرد – پاسخ ندهد، مشتری نیز نخواهد داشت. تبلیغ کردن کالایی که نیازی را برطرف نمیکند هم به جایی نخواهد رسید
چرا با وجود گذشت ۳۰ سال از پایان جنگ این آییننامه امروز تدوین و چنین سخنانی مطرح میشود؟ چرا نهادی که باید دربارهی عملکرد خودش، بودجهای که گرفته و وظایفی که دارد پاسخگو باشد، مدعیالعموم شده و از اعلام جرم حرف میزند؟
اگر چهل سالگی را آغاز پایان بدانیم، باید بپرسیم چگونه پایانی پیشرویمان است. در اینباره اقوال مختلفی مطرح است. عدهای معتقدند، انقلاب دیگری در راه بوده و زمینه و زمانه آبستن زایش دوباره انقلابی کلاسیک یا رنگی است. نظر دیگر بر آن است، پس از تضعیف نظام بر اثر تحریمها، بالاخره امریکا و همپیمانان منطقهای به ایران حمله خواهند کرد. عدهای دیگر معتقدند، جمهوری اسلامی همچون شوروی از درون فرومیپاشد زیرا ما از زرادخانه تسلیحاتی و ایدئولوژیک و نیز کمربندهای ایمنی شوروی بیبهرهایم و بهدلیل مخارج نظامیمان هر چه بیشتر به فروپاشی نزدیک میشویم. و دست آخر برخی برآنند، همچون خلافت عثمانی بهدست ترکهای جوان کودتایی صورت میگیرد و دولت به دست نظامیان خواهد افتاد
نکته جالب و مهم این است که به نظر میرسد مخالفت با FATF نیز از طریق بولتنها شکل گرفته است و هیچ پایه منطقی و علمی ندارد. بولتنها و بولتنسازها نیز در پی تضعیف دولت هستند و کاری به مسائل دیگر ندارند. البته آنان مأمورند و معذور، مشکل اصلی جامعه ایران کسانی هستند که بدون دانش و آگاهی کافی درباره امور اظهار عقیده میکنند و عقاید قالبی خود را به طور مستقیم از بولتنسازان میگیرند
امر حیاتی این است کمک شود تا دولت و مجلس از این انفعال و سردرگمی بیرون آیند بر اساس گزارشهای رسمی از دولت و یا بیرون از دولت در مورد بودجه نشان میدهد که تن در دادن به مناسبات ناکارآمد و فساد موجود، “تحت عنوان اینکه کاری نمیشود کرد” وجود دارد در حالی که اصل ماجرا صحت ندارد مثلا کارشناسان بزرگ در حیطه نقد گزارشهایی دادند که در وزارت نفت دستگاههایی وجود دارند که اصلا فلسفه وجودی خود را از دست دادهاند اما با پرداختهای سنگین و نیروی کار بدون کار در آنجا بیداد میکند و پیشنهاد این است که نهادهای نظارتی یک هیئت ویژهای را تشکیل داده تا به تک تک دستگاهها مراجعه کنند تا تمام کارهای غیرضروری، فاقد توزیع و موازی کارانه را حذف و بازنگری کنند
یک عده نمیتوانند بالا بنشینند و دستور بدهند که ما چنین خواستی را تعیین میکنیم. دیگر نمیشود برای آدمها محدودیت در انتخاب گذاشت، در سیاست، در فرهنگ، در جامعه، در رسیدن به پستهای مدیریتی. این محدودیتها که گذاشته میشود، حد یقفی ندارد. هر روز تقسیم بر دو میشود. آخرش مشاهده میکنید که تعداد اندکی ماندهاند
در چنین الگوهایی، منازعات سیاسی بین احزاب و گروهها و طبقات اجتماعی به صورتی فرسایشی تداوم مییابد و عملاً به زخمی ناسور تبدیل میشود. در سایۀ منازعات دائمی بخصوص در درون هیئت حاکمه، توان نهادهای تصمیمگیر صرف مقابله و یا خنثیسازی اقدامات یکدیگر میشود و در نتیجه بحران انباشت مشکلات در حوزههای مختلف به وجود میآید
با ۱۵ سال سابقه کار حقوق دریافتی همکاران ما با سه حق اولاد یک میلیون و ۷۰۰ هزار تومان است، در صورتی که اگر سختی کار (ماده ۴) به کارگران پرداخت شود، با ۱۵ سال سابقه بازنشسته میشوند
در طول ۳ سال گذشته، تنها موفق به دریافت یک ماه حقوق، بدون برگزاری اعتصاب شدهایم و حدود ۴۰۰ اعتصاب از سوی کارگران در طول ۳ سال اخیر و با ورود تیم مالکین جدید، برگزار شده است. با این همه، در مدت اخیر، بازرسانی از نهادهایی، نظیر مجلس، اداره کار و سازمان خصوصیسازی در شرکت حضور پیدا کردهاند و این سرکشیها نیز تا کنون، خروجی خاصی را به همراه نداشته است
سوال مهمی که باید صاحبان بلندگوهای رسمی و غیررسمی به آن پاسخ بدهند این است که اصولاً چرا اینقدر حرف میزنید؟ مقامات دولتی و رسمی فقط وقتی حرف بزنند که کاری انجام داده باشند و گزارش آن را به مردم بدهند. حضرات غیردولتی اعم از حوزوی و دانشگاهی و فعالان سیاسی هم فقط در هنگام ضرورت و بقدر ضرورت و در موضوعات ضروری و اصلی حرف بزنند تا مردم تشنه شنیدن سخن آنها باشند و شرایط بگونهای پیش برود که هر کلام آنها مشکلی را حل کند، هر اقدام آنها مانعی را از سر راه زندگی مردم بردارد، هر حکم آنها دشمنان دین را چند قدم به عقب براند و نفوذ دین خدا در قلبهای مردم دوچندان کند
منطق حاکم بر چنین نظامی نیز بر اراده فردی استوار بود که هدفش تحقق منویات شاه است. همه امور بر منویات او میچرخد. حرف و کلام او قانون و رفتار و کردار او سیره حکومتگران است. هر فردی تقرب مییافت که در راستای منویات شاه قرار داشت. مناصب بر اساس نزدیکی به رأس هرم تقسیم میشد. در نظام اقتدارگر، عقل، نقد و تفاوت تعطیل است. در این محیط سیاسی-اجتماعی انسانها به موجوداتی مطیع، چندچهره و متملق تبدیل میشدند؛ زیرا اگر مکنونات قلبی خود را به زبان میآوردند، از دایره بهرهمندان محروم میشدند
مستنداتی که در طی این سالها از صداوسیما پخش میشود بهصورت خطی است و بعضاً منافع ملی در نظر گرفته نمیشود. بهعنوانمثال دختری که در اینستاگرام خود حرکات موزونی انجام داده بود و دستگیر شد اما پخش مستند او در حال گریه در صداوسیما جامعه را جریحهدار کرد
محمود بهزادی راد، وکیل مدافع نرگس محمدی و نازنین زاغری، دو زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین، از خودداری مسئولان زندان از پذیرش نامه اعزام موکلانش به بیمارستان خبر داد و گفت “موکلانم به رسیدگی پزشکی نیاز دارند. داروهای ضد تشنج نرگس محمدی تمام شده است. این وضع خطرناکی است و داروی ضد تشنج با زندگی موکلم ارتباط دارد اما هیچ اراده ای از سوی مسئولان زندان برای اعزام وی به بیمارستان وجود ندارد
در اسلام عقل همحجیت دارد. لطفا از اسلام مایه نگذارید. در قدیم دختر بچه ها رشد فوق العاده ای داشتند و شرایط آن زمان فرق می کرد
زاکانی در این مناظره پا جای احمدی نژاد نیز گذاشت و با نشان دادن عکس تاجزاده و حسین فریدون کار احمدی نژاد در مناظره با میرحسین موسوی را تکرار کرد و به کار خود نیز افتخار کرد. در حالیکه همه می دانستند که پس از آزادی از زندان فریدون به دیدار تاجزاده رفته بود و چقدر هم کیهان از این دیدار عصبانی شد. مناظره امروز یاد آور مناظرات ده سال پیش بود، باز یک طرف به دروغ و تقلب متوصل شد و سعی کرد تا با استفاده از شیوه های غیر اخلاقی حرف خود را پیش ببرد و نهایتا افکار عمومی راست را از دروغ تشخیص می دهند
روز آخر بود داشتیم از جهنم کهریزک به زندان اوین منتقل میشدیم، امیر حالش از چند روز پیش خیلی وخیم تر شده بود و در آن آفتاب سوزان تیر ماه در کنج سایه ای در حیاط نشسته بود. در همان لحظه (سرهنگ کمجانی رئیس بازداشتگاه کهریزک) به جرم اینکه امیر در سایه نشسته بود و در زیر آفتاب سوزان نبود شروع کرد با پوتین بر سر و صورت و دنده های شکسته اش چند ضربه ای زد که امیر از شدت درد پوتین مجبور شد از سایه بیرون بیاد و با طنی بی جان کنار ما بشیند
در سال ۶۳ که بنده نماینده مجلس شورای اسلامی بودم ویدیو ممنوع بود و حتی دارای جرم بود، اما بعد از مدتی بالاخره آزاد شد. امروز نیز بحث دنیای اینترنت و فضای مجازی مطرح است و همیشه عدهای در برابر تغییرات مقاومت میکنند
اینجا من و تو تنهاییم و کسی جز خدا نیست، اگر همینجا یک عذرخواهی ساده از من بکنی، من از شکایتم صرفنظر می کنم و این مساله بین من و تو و خدا می ماند و آن را به کسی نمی گویم و..”. من خندیدم و با دست راست روی شانه ی چپ و درجه ی وی زدم و گفتم: “سردار!! آنکس که باید عذرخواهی کند، تویی، نه من” و دست دراز کردم و دست او را گرفتم و گفتم خداحافظ. او خیلی ناراحت شد و با نگاهی حاکی از عصبانیت و یا ناخرسندی جدا شد و رفت. از آن به بعد هم بنده، در ادامه و در هیچ دادگاهی و در هیچ زمان و مکانی از وی عذرخواهی نکرده ام ، زیرا آن را دون شأن حق خواهی می دانسته و می دانم ، چرا که معتقدم به آنانی که بدهکار ملت و دانشجویانند، نباید اجازه داد که طلبکار شوند