به گزارش خبرنگار کلمه علی رغم انکه خانواده های این روزنامه نگاران در بند هفته گذشته وثیقه های اعلام شده برای آزادی عزیزانشان را تامین کرده اند اما همچنان از آزادی آنها خبری نیست.

بر اساس اخبار رسیده پس از انتشار سپردن وثیقه و احتمال آزادی احسان مهرابی،اکبر منتجبی ،وحید پور استاد و سمیه مومنی، برخورد ها با این روزنامه نگاران تند تر شده و دوباره  بازجویی ها از سر گرفته شده است. به نحوی که مجددا آنها را به سلول انفرادی منتقل کرده اند.

علی رغم مراجعه و پیگیری خانواده این زندانیان  دادستانی و مسولان اوین هیچ یک پاسخگوی دلیل عدم آزادی آنها پس از سپردن وثیقه نیستند.

در چنین شرایطی و با توجه به پیش رو بودن سال نو و ایام نوروز خانواده های این روزنامه نگاران  تحث فشار روحی شدید قرار دارند و امیدوار هستند تا عزیزانشان پیش از سال نو آزاد شوند.

به گزارش ادوارنیوز،اسماعیلی که در بامداد روز ۱۳ آبان بازداشت شده بود، پس از تحمل ۱۰ روز حبس در سلول انفرادی از زندان آزاد شد، اما تنها یک روز پس از آزادی، برای اجرای حکم ۴ ماه حبس تعزیری خود به زندان لاکان رشت منتقل شد.

حکم ۴ ماه حبس وی، در سال ۸۶ از سوی دادگاه عمومی شهر رشت به اتهام نشراکاذیب صادر شده بود.

گفتنی است در مدتی که سیدکوهزاد اسماعیلی مشغول گذراندن دوره حبس خود بود، دادگاه دیگری مجددا برای وی تشکیل و وی را به اتهام نشراکاذیب و تبلیغ علیه نظام به ۳ سال حبس تعزیری محکوم کرد. این حکم توسط دادگاه بدوی صادر شده و قابلیت تجدیدنظر را دارد.

مسعود اولیایی فرد در گفت‌وگو با ایسنا با بیان این مطلب، اظهار کرد: موکلم که وکالت بهنود شجاعی را برعهده داشت در رابطه با این پرونده به اتهام تبلیغ علیه نظام از طریق مصاحبه با یکی از رسانه‌های خارجی از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.

وی با بیان این‌که رای صادره از سوی دادگاه بدوی به هیچ یک از سه وکیل مدافع این پرونده ابلاغ نشده است، گفت: موکلم برای پیگیری پرونده یکی از موکلانش به دادگاه انقلاب مراجعه کرده بود که در آن جا برای اجرای حکم به واحد اجرای احکام انتقال داده شده است.

به گزارش سایت شفاف،  در این بخشنامه که روز ۱۷ اسفند ۸۸ ، تحت عنوان “دستورالعمل ممنوعیت انتشار گزارش تصویری از برنامه های رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام” خطاب به مدیران ارشد حوزه خبر ایرنا صادر شده آمده است:

بسمه تعالی

اداره کل اخبار داخلی

اداره کل اخبار خارجی

اداره کل اخبار استانها

از این تاریخ انتشار گزارش تصویری از برنامه های حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی ، رییس محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام، ممنوع اعلام می گردد.بدیهی است مستثنیات این دستورالعمل صرفا از طریق معاونت خبری به واحد ذیربط ابلاغ خواهد شد.

عبدالرضا داوری

معاون خبری سازمان خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)

محمدرضا تابش در گفتگو با مهر درباره اینکه رئیس مجلس روز پنجشنبه از اعضای این کمیسیون خواست تا تکلیف دو عنوان “معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور” و “سازمان مدیریت و برنامه ریزی” در بودجه سال ۸۹ مشخص شود، گفت: با توجه به فشردگی برنامه مجلس در تصویب بودجه ، کمیسیون برنامه و بودجه وقت بررسی این مورد ندارد و اگر قرار است تکلیف این موضوع روشن شود باید در صحن علنی به رای گذاشته شود و یا نمایندگان مجلس در این زمینه امضا جمع کنند.

عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اینکه عنوان “معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور” از سوی نمایندگان مجلس مقبولیت ندارد، افزود: شایسته تر آن است که از عنوان سازمان مدیریت و برنامه ریزی استفاده شود و با توجه به اهمیت فعالیت و وظایف این سازمان نمی توان به راحتی آن را حذف کرد.

به عقیده نماینده مردم اردکان رییس دولت می تواند از اختیارات خود استفاده کرده و در هر زمینه ای معاونتی را ایجاد کنند اما این موجب نمی شود امور و وظایف سازمانی مهم همچون برنامه و بودجه زیرگروه این معاونت قرار گرفته و فعالیت های آن به استان ها محول شود.

تابش اظهارداشت: سالهای گذشته مجلس تمامی عناوین، معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور را در بودجه حذف و با استفاده از عنوان سازمان مدیریت و برنامه ریزی آن را یکسان سازی کرد و همواره نمایندگان تاکید داشته اند که باید اصلاحاتی در سازمان مدیریت و برنامه ریزی انجام شود و این سازمان با استفاده از نیروهای توانمند و متخصص خود به کارش ادامه دهد.

وی با تاکید بر اینکه نظام برنامه ریزی باید در کشور منسجم باشد، گفت: نمی شود اختیارات حاکمیتی را به استان ها واگذار کرد و اجرای بودجه و برنامه باید در اختیار سازمان برنامه و بودجه باشد.

عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی خاطر نشات کرد: اگر قرار باشد این عناوین از سوی کمیسیون برنامه و بودجه بررسی شود، به دلیل نداشتن فرصت از سوی اعضای این کمیسیون، این بررسی به درد امسال نمی خورد.

روزنامه رسالت در شماره روزشنبه خود با اعلام خبر سفر امیراحمدی به ایران، افزوده است:«وی که عنوان رئیس شورای آمریکاییان و ایرانیان را یدک می کشد در سفر قبلی خود به واسطه چگونگی ورود به ایران و ادعای ملاقات با رئیس دولت و برخی از نزدیکان احمدی نژاد جنجال رسانه‌ای راه انداخت. امیراحمدی در گفتگو با رادیو زمانه مدعی شد تعداد زیادی از ایرانیان مخالف حکومت هستند و ایالات متحده با سیاست های اخیر خود در برابر ایران به جمهوری اسلامی فرصت بیشتری برای تقابل می دهد.»

این روزنامه  ادامه داده است:«امیراحمدی در این گفتگو پیش بینی کرد از شش ماه تا یک‌سال آینده تحولات مهمی در مناسبات ایران با آ مریکا اتفاق خواهد افتاد که هم می‌تواند جنگ باشد هم برقراری رابطه و در این میان مواضع و سیاست های سازمان اطلاعاتی و جاسوسی “CIA” در برخورد با ایران از مواضع وزارت دفاع و امور خارجه آمریکا معقول تر و منطقی تر بوده است.»

رسالت خاطر نشان کرده است:«معلوم نیست این دلال ناکام و کاملا همسو با منافعCIA از چه طریقی و با مجوز کدام ارگان ذیربط وارد کشور شده است و علت سفر وی به ایران چه می باشد؟ با توجه به اینکه وی در مصاحبه خود با رسانه ضد انقلاب رادیو زمانه به صراحت جمهوری اسلامی ایران را تهدید به جنگ با آ مریکا می کند و ادعای کذب اختلافات داخلی را که از سوی سازمان موساد و سیا طراحی شده است در داخل کشور بازتاب می‌دهد.»

جناب آقای جعفری دولت آبادی دادستان محترم تهران

با سلام

غرض از نوشتن این نامه این است که ما موفق به دیدار شما و همچنین معاون محترمتان نشدیم . ما در چند روز گذشته بارها برای دیدار با شما به دادستانی تهران مراجعه کرده ایم .بنابراین خواستیم از این طریق صدای مان را به شما برسانیم . هر چند پیش از این یک بار با شما ملاقات کرده ایم و برخی از گفته هایمان را با شما در میان گذاشته ایم . آن زمان فکر نمی کردیم مدت حبس دخترمان این قدر به درازا بکشد ما در آن دیدار از شنیدن اتهامات دخترمان تعجب کردیم و تاکنون نیز نتوانسته ایم آنها راباور کنیم و همچنان به صحبت های آن روزمان با شما فکر می کنیم .ما به عنوان پدر و مادر شیوا نظر آهاری دختر جوانی که هم اکنون در زندان اوین به سر می برد در آستانه نوروز مثل تمام خانواده های ایرانی دلمان می خواهد همه در کنار هم سال نو را آغازکنیم .اما با توجه به شواهد مثل اینکه امسال از این موهبت بر خوردار نیستیم.

آقای دادستان

حالا که قرار بازداشت دخترم را تبدیل به قرار وثیقه نمی کنید ( می دانید که شیوا با قرار وثیقه دویست میلیون تومانی برای بار اول از زندان آزاد شد و هم اکنون نیز این قرار در پرونده ایشان وجود دارد ) حداقل اجازه دهید با او ملاقات حضوری د اشته باشیم . می دانید که ما پس از گذشت چهار ماه از بازداشت دوباره دخترمان هنوز موفق به ملاقات حضوری با او نشده ایم و هربار فقط از پشت شیشه های مات و گوشی های تلفن با دلبندمان سخن گفته ایم .آیا در آستانه فرا رسیدن سال نو این درخواست بزرگی است ؟

از شما تقاضا داریم اگر هنوز تصمیمی برای آزادی فرزندمان نگرفته اید، حداقل دستور دهید که او در شرایط بهتری دوران زندانش را سپری کند. او را به سلولی ببرید که امکانات حداقلی مثل تلویزیون داشته باشد . هم اکنون دخترم در سلولی بدون هیچ امکاناتی نگهداری می شود و حتی از داشتن کتاب و روزنامه هم محروم است .کتابهایی که حدود یک ماه و نیم است در روز ملاقات به اوین می بریم و هر بارنیز به دلیل قبول نکردن آنها توسط ماموران زندان اوین دوباره با خود به خانه بر می گردانیم .آقای دادستان لا اقل دستور دهید دخترمان را از خواندن کتاب و روزنامه محروم نکنند . در پایان هنوز هم امیدوارم که راٌفت اسلامی شامل حال ما و خانواده ام بشود و فرزندمان در لحظه ی تحویل سال مانند بسیاری از شهروندان ایرانی در کنار مان باشد.

پدر و مادر شیوا – شهرزاد کریمان – نظر آهاری

منبع: کانون زنان ایرانی

سال ۱۳۷۰ تازه از انگلستان بازگشته بودم و به دنبال آشنایی با ناشری می‌گشتم که رساله‌ام را که پیرامون انقلاب اسلامی ایران بود چاپ نماید. یکی از دوستان مرا به ایشان معرفی کرد. آن روزها ایشان مسئولیت بنیاد الهدی را برعهده داشت که مؤسسه‌ای وابسته به وزارت ارشاد می‌باشد. شاید آن روز که به ملاقات ایشان می‌رفتم نمی‌دانستم که این آخرین پست دولتی ایشان خواهد بود. نه او را می‌شناختم و نه نامش را تا آن موقع شنیده بودم. اولین نکته‌ای که توجه‌ام را جلب نمود تسلط جالب او به زبان انگلیسی بود. حدود نیم ساعتی کمتر، بیشتر رساله‌ام را تورق می‌کرد. یک مقداری هم در مورد آن از خودم پرسید. قرار بود رساله به همان زبان انگلیسی چاپ شود و برای همین آن دوست که از مسئولین بود مرا به بنیاد نشر الهدی فرستاده بود.

پرسیدم انگلیسی را کجا یاد گرفته بود و پاسخ داد مدتی آمریکا بودم و در جریان انقلاب درسم را رها کردم آمدم ایران. بعد از قریب به یک ساعتی گفت که الهدی حاضر است آن را منتشر نماید. حق‌التألیفی که به هم پیشنهاد کرد خیلی زیاد بود و شوکه شدم. قرار مدار گذاردیم برای انعقاد قرارداد. برای من مشکلاتی پیش آمد و چند هفته‌ای شاید دو ماهی و شاید هم بیشتر موضوع معلق ماند. با ایشان تماس گرفتم و معلوم شد که از آنجا رفته. پس از پیدا کردنش بهم گفت که دیگر الهدی نیست و یک انتشاراتی خصوصی به نام “روزنه” تأسیس کرده و آنجا به دیدنش بروم. وقتی از پله‌های ساختمانی که انتشارات روزنه در طبقه چهارم آن قرار دارد بالا می‌رفتم هرگز تصور نمی‌کردم که ۱۸ سال بعدش هنوز از آن پله‌ها بالا و پایین بروم. یک نسخه از رساله‌ام را به امانت پیش آقای بهشتی گذاشته بودم. در آن فاصله او همه رساله را می‌خواند و به من گفت چرا اصرار دارید که آن را به زبان انگلیسی چاپ کنید؟ گفتم خب چاپ کتاب به زبان انگلیسی باعث توجه ایرانی‌ها می‌شود. گفت میل خودتان است اما حیف است آن را به انگلیسی چاپ کنید، چون مطالب آن بیش از آنکه به درد خارجی‌ها بخورد، برای خود ما مفید است. من رساله را کامل خواندم و انصافاً کار خوبی است و ما در ردیف آن منبع و اثر این گونه نداریم و حیف است که شما این را به فارسی چاپ نکنید. و این سرآغاز دوستی شد که جدای از آنکه با همه وجود به آن افتخار می‌کنم، تا به امروز به درازا کشیده.

یک فقره از اختلافات بسیار متداول و رایج در جامعه‌مان (همچون مرافعه میان مالک و مستأجر، یا شرکای قبلی) مرافعه میان نویسنده و ناشر است. بر سر حق تجدیدچاپ، درصد فروش، طرح روی جلد، نحوه پرداخت و… هزار و یک مسئله دیگر که ریشه در ملاحظات مالی دارد. اما در طی این ۱۸ سال آقای بهشتی ۱۵ اثر از من چاپ کرده؛ برخی از آثارم را چندین بار تجدید چاپ نموده و حتی یک بار هم بر سر مسائل مالی حرف و حدیثی با هم نداشته‌ایم. خیلی‌ها از من می‌پرسند که انتشارات روزنه به شما چند درصد می‌دهد و نحوه پرداخت به شما چگونه است؟ و وقتی به آنها پاسخ می‌دهم که واقعاً نمی‌دانم؛ نگاه ناباورانه‌ای به هم می‌اندازند. اما واقعیت آن است که نمی‌دانم. هرازگاهی رئیس حسابداری انتشارات تعدادی چک در یک پاکت می‌گذارد و به من می‌دهد. هیچ وقت هم من سؤال نکرده‌ام که این مبالغ بابت کدام کتاب است و یا نحوه پرداخت چگونه است. حدود ۱۵ سال پیش یک قراردادی به منظور چاپ “ما چگونه ، ما شدیم” بستیم و جالب است که بین من و آقای بهشتی اساساً هیچ قراردادی وجود ندارد.

فی‌الواقع علیرضا بهشتی شیرازی آن‌قدر انسان مؤمن، با تقوا، پاکدامن و متدینی است که اساساً نفس تنظیم قرارداد با او بی‌معنا و احمقانه است. یکی از نخستین مطالبی که در مورد او متوجه شدم، پاکدامنی، درستی و سلامت بیش از حد مالی‌اش بود. آقای بهشتی فقط از نظر مالی سلامت نیست بلکه یک جورهایی اساساً خیلی به دنبال مال و اموال و جمع‌آوری پول نیست. اما این صرفاً یک جنبه از اخلاقیات اوست. شیوه رفتارش با کارکنان انتشاراتی انصافاً بزرگوارانه است. جوری با آنها رفتار می‌کند کانه او نه رئیس است، نه مدیر و صرفاً یکی از کارکنان است همانند سایرین. بالطبع مثل هر انسان دیگری بعضاً از کوره به در می‌رفت، عصبانی می‌شد و به هم می‌ریخت. اما به جای حمله کردن به آنان، شروع به قدم زدن در راهروی نسبتاً طولانی ساختمان انتشارات می‌کرد. بعضاً ۲۰ دقیقه یا نیم ساعت در امتداد راهرو قدم می‌زد تا به تدریج آرام می‌شد. یک بار ندیدم کسی را تمسخر نماید؛ تحقیر نماید؛ پشت سر کسی حرف‌های ناشایست بزند؛ نسبت ناروا به کسی بدهد؛ به کسی، شخصیتی یا یکی از مسئولین سخنان ناپسندیده نسبت دهد. حسب طبیعت کار یک مؤسسه انتشاراتی، افراد مختلفی به آنجا می‌آمدند و خود آقای بهشتی هم به دلیل سوابق سیاسی دهۀ نخست انقلاب و همکاری نزدیک با هیأت دولت و مهندس موسوی به عنوان نخست‌وزیر، حزب جمهوری اسلامی و روزنامه جمهوری اسلامی، با خیلی‌ها آشنا بود و به دیدارش می‌آمدند.

بالطبع گفتگوها سیاسی بود و یاد و خاطرات آن دوران با مسئولین. نه تنها یک بار ندیدم که او حتی به شوخی نسبت به مسئولین و روابط نزدیکی که با آنها داشته سخن لغو و حرفی ناشایست بزند (حتی در مورد آنان که در طیف سیاسی مقابل وی قرار داشتند)، بلکه زمانی هم که دیگرانی بعضاً چنین مطالبی می‌گفتند نه می‌خندید، نه تأیید و تصدیق می‌کرد. بلکه با سکوت ناراحتی و نارضایتی خودش را از آن نوع سخنان نشان می‌داد. با اینکه به واسطه پست حساسی که در دو دوره نخست‌وزیری مهندس موسوی برعهده داشته (دبیر جلسات هیأت دولت و مسئول پی‌گیری مصوبات کابینه)، سینه‌اش پر از خاطرات از جریانات و شخصیت‌های سیاسی طراز اول نظام می‌باشد، کمتر در طی آن ۱۸ سال موردی را به یاد می‌آورم که خاطره‌ای از مسئولین نقل کرده باشد که بی‌حرمتی یا در جهت پایین آوردن شخصیت آنان باشد. گویی حیثیت نظام و حیثیت مسئولین طراز اول نطام را حیثیت خودش می‌دانست.

کمتر حاضر می‌شد که از گذشته‌ها سخن بگوید و به تعبیری فخرفروشی کرده و سوابق خدماتش به نظام را به رخ دیگران بکشد. گویی هرچه کرده بود برای خدا کرده بود و نه انتظاری از کسی داشت و نه بغض و کینه‌ای از بی‌مهری‌ها. در سال ۱۳۵۸ در حزب جمهوری اسلامی و بعداً در روزنامه جمهوری اسلامی که ابتدا مسئولیتش با مهندس موسوی بود مشغول می‌شود. در حزب از نزدیک با مرحوم شهید بهشتی، رهبری و آقای هاشمی کار می‌کرده و در روزنامه با مهندس موسوی. آن آشنایی و شناختی که مهندس موسوی از او پیدا می‌کند باعث می‌شود تا زمانی که مهندس موسوی در سال ۱۳۶۰ که نخست‌وزیر شد، آقای بهشتی را هم با خود به نخست‌وزیری ببرد. بهشتی در ۸ سالی که مهندس موسوی نخست‌وزیر بود دست راست او می‌شود و عملاً نزدیک‌ترین فرد اجرایی به وی. او دبیر جلسات هیأت دولت بوده و مسئول پی‌گیری مصوبات. در ۸ سالی که او از نزدیک با نخست‌وزیر کار می‌کرده و صورت جلسات مطالب مطروحه در هیأت دولت را تنظیم می‌نموده، کشور درگیر جنگ با عراق و بحران‌های متعددی بوده. سینه آقای بهشتی مملو از بسیاری اسرار و مطالب سری، محرمانه و طبقه‌بندی شده است. در آن ۱۸ سال حتی یک بار ندیدم و نشنیدم که ایشان حتی یک مورد از انبوه آن مطالب را نقل کرده باشد. همان‌طور که حیثیت نظام را حیثیت خودش می‌دانست، آن همه اسرار و مطالب دوران جنگ را امانت نظام در سینه‌اش می‌پندارد.

آنچه که دل انسان را به درد می‌آورد، آن است که فردی که جان، عمر و همه زندگی‌اش انقلاب اسلامی، نظام، امام و خط امام بوده، امروز بایستی این‌گونه به تیغ کین و جفا گرفتار شود و ماه‌ها در سلول انفرادی اوین به سر برد که چرا از مهندس موسوی حمایت کرده یا با او ارتباط و حشر و نشر داشته. گمان نمی‌کنم در تمام دنیا نظامی باشد که با صدیق‌ترین، مؤمن‌ترین و وفادارترین خدمتگزارانش این‌گونه رفتار کرده باشد. ما چه درسی می‌خواهیم به نسل‌های بعد از انقلاب بدهیم؟ چگونه انتظار داریم که آنها انقلاب اسلامی و آرمان‌های انقلاب اسلامی را جدی بگیرند وقتی ما به واسطه حب و بغض‌های سیاسی و قدرت، با نیروهای اصیل انقلاب این‌گونه رفتار می‌کنیم؟ چگونه انتظار داریم دیگران به انقلاب با دیده احترام و ستایش بنگرند وقتی ما صادق‌ترین و وفادارترین چهره‌ها و شخصیت‌های وابسته به انقلاب را مثل آب خوردن به زندان می‌اندازیم و این چنین آنان را سعی می‌کنیم خرد کنیم؟ در این ۳۱ سال، علیرضا بهشتی شیرازی و علیرضا بهشتی شیرازی‌ها، کدام خدمت را به انقلاب و نظام که نکردند؟ کدام ضربه و لطمه را حاضر شدند به واسطه مصالح و منافع شخصی‌شان به انقلاب و نظام وارد سازند؟ علیرضا بهشتی شیرازی را به هر اتهام و جرمی به زندان بیندازیم، این اتهام را به هیچ روی نمی‌شود به او و امثال او وارد ساخت که برای حب دنیا، پست و مقام، شهرت و قدرت وارد فعالیت‌های انتخاباتی شدند. آیا غیر از آن است که اگر او وارد انتخابات شد، اگر از مهندس موسوی حمایت کرد، نه به واسطه اغراض و اهداف شخصی بلکه به واسطه عشق و عرقش به نظام و انقلاب بود؟ به راستی برای نسل‌های جوان میهنمان و برای آنان که می‌خواهیم با حدیث و روایت انقلاب اسلامی آشنا بنماییم‌شان، می‌خواهیم بگوییم سیدعلیرضا بهشتی شیرازی را به کدام جرم به زندان انداختیم؟

مطالب مرتبط:

بهشتی پس از ۷۰ روز انفرادی به فرزندش چه گفت؟ +

ما دروغ نمی‌گوییم +

]]> http://www.kaleme.com/1388/12/22/klm-14011/feed 5 http://www.kaleme.com/1388/12/22/klm-14009 http://www.kaleme.com/1388/12/22/klm-14009#comments Sat, 13 Mar 2010 04:04:52 +0000 info@kaleme.com : http://www.kaleme.com/?p=14009 کلمه: ۲۱ اسفند پارسال ، مرحوم روزنامه اعتماد ( ! )عکس بزرگی از میر حسین را در صفحه اولش چاپ کرد وتیتر زد : سرانجام مهندس آمد.

میرحسین که چند روز پیش از آن در مراسم سالگرد تاسیس انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران ، جامعه ایران را ژانوسی خواند ، خود ژانوس زمان شد و جامع بین اصولگرایی و اصلاح طلبی، به معنای صحیح و دقیق کلمه.

او که روز قبل از اعلام کاندیداتوری به جوانان جامعه دانش آموختگان دانشگاه گفت : “از ارزشها و آنچه حق است دفاع و به مصلحت کشور توجه کنید و خیلی صریح در مقابل کژی ها و باطل واکنش نشان دهید”، خود جدی ترین مدافع حق و راستی و پاکی، و مبارز با باطل و دروغ و فساد شد.

او که در بیانیه اعلام کاندیداتوریش گفت :” این زمان زمانی دیگر است و حضور را ایجاب می کند” ، با حضور پربرکتش شهید زنده و شاهد زمان شد.

او که در آن بیانیه گفت : “از نظر من نوشته ساده یک شهروند علاقمند به سرنوشت کشور در پشت شیشه مغازه اش دلنشین ترین و موثرترین الگوی تبیلغاتی است “، کار را به جایی رساند که مردم نه فقط در پشت شیشه ماشین و مغازه شان که در پشت شیشه دلشان نام و نشان او را حک کردند.

در این روز مبارک ، به آرشیو روزنامه هایم سر میزنم و نخستین سخنان میر حسین را در اسفند ۸۷ مرور می کنم :

۱- اعتماد چهارشنبه ۱۴ اسفند ۸۷ : کسانی که امور را می گردانند باید توجه کنند که نمی توانیم راجع به عزّت مردم غزه و لبنان صحبت کنیم ولی عزّت مردم خود را به فراموشی بسپاریم .

۲- اطلاعات سه شنبه ۲۰ اسفند ۸۷ : من به دنبال گفتمان ویژه هستم و این هم منبعث از فضای اول انقلاب اسلامی است./ مردم عادی کشور ما می دانند که ایستادگی در مقابل سیل عظیم تغییرات فرهنگی و رسانه ای که در جهان راه افتاده غیر ممکن است ، در عین حال معتقد به یله کردن همه امور و تسلیم در مقابل هر تغییری نیستند. آنها با عقل جمعی خود می دانند که در این موارد آنچه موثر است مدیریت این تغییرات در جهت منافع ملی و ارزشهای اسلامی است./ بعضا” گفته می شود که کشیده شدن زنان به عرصه های جدی می تواند تاثیرات منفی داشته باشد ، ولی من برعکس، معتقدم جدی شدن نقش خانم ها می تواند مشکلات فرهنگی ما را حل کنید.

۳-اعتماد ملی دوشنبه ۲۶ اسفند ۸۷ ، گزارش نخستین سخنرانی عمومی پس از اعلام کاندیداتوری ،حسینیه حجت نازی آباد ، شب ولادت پیغمبر : امام با آن سرمایه داری و رفاهی مخالف است که در میان چشمان پر از مشکل و مساله مردم رژه تجمل دارد و باماشین های چندصد میلیونی خود می خواهد حالت سرکوبی را در قشرهای پایین به وجود آورد.

۴- سالنامه ۸۷ اعتماد ، دوشنبه ۲۶ اسفند ۸۷ : بنده شخصا” اعتقاد داشته و دارم که سرنوشت کشور جدا” از عرصه سیاسی در سطح دولت ، در عرصه فرهنگ و هنر کشور رقم می خورد و متاسفانه حساسیت مسئولان جمهوری اسلامی به این مسئله در حداقل خودش است و بنده سعی کرده ام در سالهای بعد از مسئولیتم در دولت ، در این عرصه در حد خود مفید باشم./بنده شخصا” اعتقاد دارم اصلاح طلبی یعنی برگشت به اصول. حفظ حریم های اسلامی و انسانی و پرداختن به عدالت و آزادی و استقلال و توسعه در کنار نگاهی نو و امروزی به جهان و مسائل کشور جزو این اصول است.دفاع و حمایت بی دریغ از قشرهای مستضعف یکی دیگر از این اصول است.

سالروز آمدنش مبارک.از طرف یکی از دوستدارانش

اما متن کامل بیانیه اعلام کاندیداتوری میرحسین در انتخابات ریاست جمهوری به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

انتخابات ریاست جمهوری که بزرگترین جشنوارۀ جمهوریت در نظام ماست نزدیک می‌شود. در آستانۀ این رویداد سرنوشت‌ساز جای آن است که هر جان شیفتۀ عدالت و آزادی و استقلال و توسعه که به تحقق این آرمان‌ها در چارچوب جمهوری اسلامی فکر می‌کند به وظائف و تعهدات خود از نو بیندیشد و با هدف استقرار یک جامعه ارزشی مبتنی بر آموزه‌های اسلام ناب محمدی (ص) و متکی بر اندیشه‌های حضرت امام خمینی مسئولیت خویش را بازشناسی کند. بر مردم شریف ایران پوشیده نیست که اینجانب طی ماه‌های گذشته با کمک و همفکری آنان در تکاپوی این جستجو بوده‌ام؛ وضعیت کشور ، انتخاب‌های پیش‌رو ، حوادث ممکن، ظرفیت‌های موجود و بسیاری نکات خرد و کلان دیگر را مورد دقت قرار دادم و هرچه پیشتر رفتم همان دلایل و عواملی که در وهله‌های گذشته به عدم حضور در صحنۀ انتخابات فرا می‌خواندند بیشتر مرا متقاعد کردند که این زمان زمانی دیگر است و حضور را ایجاب می‌کند. اینک نه از روی خودپسندی تا ارزش‌ها و ارجمندی‌های همگنان را نادیده بگیرم، و نه از سر تجاهل تا مشکلات پیش رو را ناچیز و بضاعت اندکم را کافی از توکل به خداوند بدانم، بلکه به امید ادای وظیفه قصد خویش را برای نامزد شدن در دورۀ دهم از انتخابات ریاست جمهوری اعلام می‌نمایم.

مستضعفان این مطمئن‌ترین پایگاه برای ارزش‌های برآمده از انقلاب اسلامی و آماده‌ترین قشر برای اصلاحگری و پایبندترین پشتوانه برای اصول و اصول‌گرایی صبورانه به‌گوشند که آیا فرزندان مصدرنشین‌شان همچنان به جایگاه عزیز آنان اقرار می‌کنند و بر وظایف تخطی‌ناپذیرشان در حمایت از منافع محرومین اصرار می‌کنند. معنای این انتظار را چگونه لمس کرده‌ است کسی که نداند در سفره‌های کوچک آنان اولی‌تر از نان اعتنای صادقانه به ارزش‌هایی است که جان جوانانشان را خرج آن کرده‌اند؟ این اولویتی است که چشمه‌های برکت را از زمین می‌جوشاند. تنها نمونه‌ای از این جوشش دست‌آوردهای برگشت‌ناپذیر جوانان دانشمند ما در زمینه انرژی هسته‌ای است. اگر سرهای آنان در مقابل اجنبی خم بود و یا احساس می‌کردند که آزادی گفتن و شنیدن و انتخاب کردن ندارند هرگز چنین جوشش‌هایی از آنان سر نمی‌زد. ما این کامیابی‌ها را با هزینه‌ کردن بودجه‌های نجومی به دست نیاورده‌ایم، بلکه ارزش‌ها هستند که چنین میوه داده‌اند و برکت آفریده‌اند.

به‌ویژه جا دارد که ارزش آزادی در این عصر مورد توجه چندین‌باره قرار گیرد. این آرمانی است که خرازی‌ها و باقری‌ها و باکری ها در پای آن جان داده‌اند، زیرا اگر آنان و یارانشان نمی‌ایستادند از جمله نخستین نعمت‌هایی که از ما سلب می‌شد آزادی بود. ما را چه می‌شود که به کمترین بهانه خانۀ آرزوهای همت را خراب می‌کنیم تا به جایش برج‌هایی از جاه‌طلبی خود بسازیم؟ باید بدانیم که گشودگی در مقابل انتظار مستضعفان و بازگشت به ارزشها هرگز کوشش برای یافتن راه حل هایی که به نیرومند شدن اقتصاد کشور بیانجامد ، فضای کسب و کار را رونق دهد و از نیروهای مولد و تولید ملی حمایت همه جانبه کند از اهمیت نخواهد انداخت.

شاید کسانی تصور کنند عجله برای عملی کردن چنین نیت خیری استفاده از هر شیوه‌ای را مباح می‌کند، ولو این که شامل قانون‌شکنی‌های گسترده باشد . این کار صرفا نقض عهد با ملت نیست بلکه انکار خرد جمعی است. اینجانب صراحتا اعلام خطر می‌کنم که تداوم چنین رویه‌ای به آشفتگی‌های لاعلاج در نظام مدیریتی منجر می‌شود، تا جائی که یک روز در کشور سنگی بر روی سنگ نماند. آیا فرصت هایی که تبعیت از قانون در اختیار قرار می‌دهد پیش از این مستهلک شده است که دست به این بازی خطرناک می‌زنیم؟ قانون اساسی ما برای رسیدن به همین اهداف دارای ظرفیت‌های عظیمی است که همچنان می‌توانند به فعلیت برسند. به ویژه راهبردهای ارزشمندی که اصل‌های ۴۳ و ۴۴ از این میثاق ملی را شکل داده‌اند نیاز به توجه بیش از پیش دارند و ما موظفیم منابع کمیاب موجود را با تخصیص حداکثری در جهت تحقق هرچه کاملتر آنها به کار بندیم و از هدر دادن این منابع در خدمت منافع کوتاه مدت و اغراض سیاسی کم بها جلوگیری کنیم.

اینجانب ادعا نمی‌کنم که اهداف پیش رو به صرف انتخاب یک شخص قابل دستیابی است، بلکه خواست عمومی برای تجدید نظر در سیاست‌ها و گسترش گفتمان انقلاب اسلامی و تکیه بر ارزش‌های بنیادین زائیده از آن در سطح عموم است که می‌تواند ضامن چنین تحولی باشد. حتی در آن صورت نیز نباید منتظر معجزه بود. به یاد داشته باشیم که یک قدم پیشرفت که واقعا محقق شود بر آرزوهای درازی که جامه‌ی عمل نمی پوشند برتری دارد.

به زودی شور مبارزات انتخاباتی فراگیر می‌شود و درحرارت آن هر شخص و گروه جرعه‌هایی از آنچه که هست را به مردم می‌چشاند و نمونه‌ای از دولتی که برقرار خواهد کرد را در معرض دیدگان بینا قرار می‌دهد. شاید نتوان یک انتخابات جدی را در فضایی خالی از خرده‌گیری، به ویژه نسبت به دولتی که حاکم است در نظر آورد. با این همه لازم است که احترام دولت قانونی جمهوری اسلامی به دقت رعایت شود و انتقادات به صورت روشنگرانه، مستدل، دلسوزانه و نه با قصد فریب ارائه گردد.

در جریان فعالیت‌های انتخاباتی، ستاد اینجانب حق چاپ و تکثیر عکس مرا نخواهد داشت و از علاقمندانی که ممکن است به صورت خودجوش وارد صحنۀ تبلیغات شوند نیز انتظار دارم که به این خواسته‌ی خدمتگزار خود توجه کنند. از نظر من نوشته سادۀ یک شهروند علاقمند به سرنوشت کشور در پشت شیشه‌ی مغازه‌اش دلنشین‌ترین و موثرترین الگوی تبلیغاتی است. این نه بدان معناست که استفاده از تصویر را الزاما مسرفانه و یا فریبکارانه بدانم، بلکه می‌خواهم از کارهایی که شایعه شیوعشان را در فصول انتخابات شنیده‌ام، و امیدوارم هرگز واقع نشده باشند، به اکیدترین وجهی پیشگیری کنم. هرگونه عمل خلاف اخلاق حضور و نشاط مردم را در صحنۀ انتخابات خدشه‌دار می‌کند. چنانچه نام اینجانب در معرض اسائه قرار بگیرد انتظار از علاقمندان و حامیان سکوت است، چه رسد به آن که خدای‌ناکرده خود مرتکب هتک حرمت و بی‌ادبی نسبت به کسی شوند و نوشته یا گفتۀ ناحقی را اشاعه دهند. علاقمندان مطمئن باشند اگر مواردی رخ دهد که بر حسب موازین اخلاقی و قانونی نیاز به پیگیری داشته باشد ستاد به وظیفۀ خود در این زمینه عمل می‌کند. همچنین از همۀ عزیزان و دوستان تقاضا دارم به هیچ‌وجه از امکانات و اموال عمومی، چه به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم، در امور انتخاباتی استفاده نکنند.

و سرانجام وحدت؛ حل مسائل بزرگ نه فقط نیاز به همفکری همه اندیشه‌ها و گفتمان‌ها ، که به وحدت و انسجام تمامی نیروهای توانمند کشور نیز نیازمند است. امیدوارم با پختگی و حکمتی که در دلسوزان وجود دارد بتوانیم سرانجام به این هر دو ضرورت پاسخی درخور بدهیم.

برای مردم ایران آرزوی بهروزی می‌کنم و از ایزد منان تقاضا دارم به بهترین وعده‌هایی که به برترین بندگان خویش داده است در مورد این ملت بزرگوار وفا کند، که پیامبرانش گفته‌اند: فمن تبعنی فانه منی.

میر حسین موسوی

صدرا بهشتی پسر بهشتی شیرازی در توصیف این ملاقات به خبرنگار کلمه گفت: بابای شاد و بشاش من خاکستری و پیر شده بود اما مقاوم تر و استوار تر نیز شده بود.

وی گفته: آنچه که معلوم بود بابا خیلی اذیت و شکسته شده بود.

صدرا بهشتی ادامه داد: او یک جمله به من گفت که تا همیشه یادم می ماند؛گفت اگر زندانی بودن من باعث شود که به خدا نزدیکتر شوم من این زندان را به جان می خرم. بهشتی شیرازی به خانواده اش گفته بود که با دیدن شما حالم بهتر شد.

بهشتی شیررازی در این ملاقات کابینی به خانواده خود گفته که در سلولش تنها یک قرآن دارد.

این ملاقات روز پنج شنبه بعد از ۷۰ روز بازداشت و تحمل انفرادی به مشاور ارشد میر حسین موسوی انجام شد. زندان انفرادی از مصادیق شکنجه است.

بهشتی شیرازی دبیر هیئت دولت دوران نخست وزیری میر حسین موسوی بود که،با اعلام کاندیداتوری یک بار دیگر در مقام مشاور در کنار موسوی قرار گرفت.

به گزارش خبرآنلاین، این مستند به کارگردانی مانی حقیقی، پنج​شنبه شب، ۲۰ اسفند ماه، با حضور مهرجویی، عباس کیارستمی، مانی حقیقی و جمعی از هنرمندان و علاقمندان مهرجویی در دو سالن بتهوون و ناصری در جریان جشنواره فیلم تصویر به نمایش درآمد و با استقبال گسترده حاضران مواجه شد.

بعد از نمایش این مستند نشستی با حضور مهرجویی، محمود کلاری، فیلمبردار،​ مانی حقیقی، امید روحانی، منتقد و سیف​الله صمدیان، دبیر برگزاری جشنواره فیلم تصویر و جشن تصویر سال برگزار شد.

مهرجویی درباره این مستند و کیفیت کار مانی حقیقی، گفت: ​«از فیلم خوشم آمد. تنوع صحنه​ها و ریتم کار به گونه​ای بود که ببیننده را خسته نمی​کرد، معمولاً​ در مورد مستندهایی که درباره افراد ساخته می​شود، تماشاگر بعد از دیدن ۲۰ دقیقه از فیلم خسته می​شود اما صرف نظر از اینکه این مستند درباره خودم بود، حوصله​ام از دیدنش سر نرفت. مشخص بود که مانی برای ساخت این کار حسابی مایه گذاشته بود. به مانی برای ساخت این کار تبریک می​گویم.»

مهرجویی در پایان این بخش از سخنانش با اشاره به نکاتی که گاه به شوخی در فیلم مطرح کرده بود، به طنز به حقیقی گفت: «فیلم خوبی بود،​هرچند که حسابی آبروی من را بردی!»

حقیقی بعد از سخنان مهرجویی با اشاره به ریتم فیلم گفت:​ «وقتی درباره ریتم فیلم صحبت می​کنیم، حتماً باید جای بهمن کیارستمی، را اینجا خالی کنم. او تدوینگر فیلم بود و بدون او محال بود به رتیم فعلی برسیم، براین اساس است که او را یکی از سازندگان فیلم می​دانم نه فقط تدوینگر کار.»

او ادامه داد: «ساخت این مستند را از سه سال قبل آغاز کرده بودم. زمانی که کار این مستند را شروع کردم، هنوز «کنعان» را شروع نکرده بودم. بین پروژه​های کاری مختلف تولید این مستند را هم پی گرفته بودم و ۷۰ ساعت مصاحبه با افراد متعدد درباره مهرجویی و کارهایش داشتم که باید این​ها را به همراه بخش​هایی از فیلم​های مهرجویی کنار هم قرار می​دادم و فیم را تکمیل می کردم. در این سه سال موفق به تدوین اپیزود اول از هفت اپیزود این مستند شدم و باقی کار را در ماه​های آینده تدوین و آماده خواهم کرد.

محمود کلاری، فیلمبردار، اظهار داشت: «جای تورج منصوری را که همکاری​​های متعددی با داریوش مهرجویی داشته در اینجا خالی می​کنم. چهره​ای که در این فیلم از مهرجویی دیده شد، چهره​ای کاملاً واقعی از این شخصیت بود. در جوانی و پیش از آشنایی نزدیک به مهرجویی تصوراتی درباره او داشتم که بعد از آشنایی با این فیلمساز و همکاری با او به ذهنیتی رسیدم که اکنون در فیلم به نمایش گذاشته شد.»

او خاطره​ای از اولین برخورد با مهرجویی روایت کرد و اظهار داشت: «اولین بار زمانی داریوش مهرجویی را دیدم که در مدرسه سینما و تلویزیون تهران در نشست بررسی آثارش حضور پیدا کرده بود و من در سن بیست و سه چهار سالگی می​خواستم با یک سوال هرچه در مورد سینما می​دانم را بیان کنم و سوالی پرسیدم که درش کلی اصلاحات سینمایی بود و مهرجویی در پاسخ صحبت​های من فقط گفت «هیچی». بعد از این جریان در عین ناباوری پنج فیلم با مهرجویی کار کردم و از نزدیک این شخصیت را شناختم و از بودن در کنار او همکاری با او لذت بردم. وقتی در این فیلم مستند، بخش​هایی از «درخت گلابی» پخش شد، واقعاً​ دلم غش رفت.»

امید روحانی نیز درباره این مستند گفت: «واقعاً ساخت متفاوت مستندی اینچنینی به دلیل ساختار نسبتاً​ تحمیلی آن کار دشواری است و مانی حقیقی موفق شده علاوه بر حفظ آن و تصویر ذات شوخ​طبع مهرجویی، از اطرافیان او هم تصویر مناسبی نشان می​دهد.»

مانی حقیقی در ادمه جلسه با اشاره به اینکه خود مهرجویی در شکل​گیری ریتم فیلم تاثیر مهم و بسزایی داشته، مهرجویی نیز گفت:​ «به دلیل آشنایی زیادی که با مانی حقیقی داشتم او را فرد مناسبی برای ساخت این مستند ارزیابی کردم. اما احساس می​کنم در بخش «درخت گلابی» همانجا که می​گویم غنچه فیلم را از فیلم حذف کرده​اند، بهتر بود مانی آن سکانس را کامل می​گذاشت.»

حقیقی نیز وعده داد این بخش را به فیلم اضافه کند.

مهرجویی در پاسخ به پرسشی مبنی براینکه اگر جریان سانسورها و توقیف​های فیلم​هایش وجود نداشت، مسیر فیلمسازی او به چه ترتیب تغییر می​کرد، گفت:​ «اینکه با خشونتی بسیار بالا جلوی کاری که انجام دادی و برای آن انرژی و تمرکز گذاشتی گرفته شود، ناامیدی و افسردگی را در فیلمساز و حتی بازیگران و سایر عوامل به وجود می​آورد. زمانی که مشکلات برای «سنتوری» هم به وجود آمد باز هم دچار ناراحتی و افسردگی شدم. اگر ترس از سانسور نبود حتماً راحت​تر فیلم می​ساختم.»

او ادامه داد: «اینکه آقای انوار در فیلم می​گوید خودش با «بانو» مشکل نداشته کسان دیگری با آن مشکل داشتند، حرف نادرستی می​زند، واضح است که او مشکل داشته زیرا او مدیر بوده و وظیفه داشته از فیلم دفاع کند. این رفتار آنان با فیلم​های ما مثل توقیف روزنامه​ها است که صدها آدم بیکار می​شوند و هیچ کس احساس وظیفه نمی​کند که این افراد را از کار باز داشته است.»

عباس کیارستمی نیز در پایان این جلسه در مورد مستند مهرجویی گفت:​ «تصویری که از مهرجویی داشتم همانند همین تصویری بود که در فیلم نمایش داده شد. از دیدن فیلم لذت بردم و ویژگی کار این بود که طنز موجود در شخصیت خود مهرجویی را فیلم به نمایش گذاشته بود. وقتی به مدت ۱۰۴ دقیقه فیلم دیدم احساس نکردم که این همه مدت به تماشای فیلم نشسته​​ام.»

به گزارش مهر، در لایحه بودجه سال آینده کل کشور مصوب مجلس ۲۰ هزار میلیارد تومان اعتبار برای هدفمندکردن یارانه‌ها در نظر گرفته شده است.

در این میان، شمس الدین حسینی وزیر امور اقتصادی و دارایی نیز اعلام کرده است: دولت هدفمندکردن یارانه ها را با ۲۰ هزار میلیارد تومان اعتبار مصوب مجلس شورای اسلامی اجرایی خواهد کرد.

براساس قانون هدفمندکردن یارانه‌ها، ۵۰ درصد از درآمد حاصل از اصلاح قیمت حاملهای انرژی به مردم ( به صورت یارانه نقدی و غیر نقدی)، ۳۰ درصد به تولیدکنندگان و ۲۰ درصد به دولت به منظور جبران آثار آن بر اعتبارات هزینه ای و تملک داراییهای سرمایه ای اختصاص می‌یابد.

یارانه نقدی هر ایرانی

برهمین اساس، اگر ۵۰ درصد اعتبار ۲۰ هزار میلیارد تومانی هدفمندی یارانه ها را محاسبه کنیم، رقم ۱۰ هزار میلیارد تومان به‌دست می‌آید که بابت یارانه نقدی به مردم تخصیص خواهد یافت.

حال اگر فرض را بر این بگیریم که حدود ۶۱ میلیون ایرانی که فرم اطلاعات اقتصادی را پر کرده اند، یارانه نقدی بگیرند، در این صورت هر ایرانی – در صورت توزیع برابر یارانه نقدی میان مردم – ۱۶۳هزار و ۹۳۴ تومان یارانه نقدی در سال آینده خواهد گرفت.

همچنین اگر رقم ۱۶۳هزار و ۹۳۴ تومان را بر ۱۲ ماه سال تقسیم کنیم، رقم ۱۳ هزار و ۶۶۱ تومان حاصل می شود که سهم هر ایرانی از یارانه نقدی در ماه خواهد بود.

در این میان اگر دولت بخواهد هدفمندکردن یارانه ها را دیرتر از زمان مقرر اجرایی کند، رقم یارانه نقدی هر ایرانی نیز به تناسب افزایش می یابد.

براساس مصوبه مجلس، از اعتبار ۲۰ هزار میلیارد تومانی هدفمندی یارانه ها، ۶ هزار میلیارد تومان سهم تولیدکنندگان و ۴ هزار میلیارد تومان سهم دولت خواهد بود.

براساس اعلام مرکز آمار ایران، ۶۱ میلیون و ۱۰۷ هزار و۷۹۶ نفر در طرح جمع آوری اطلاعات اقتصادی خانوار در سال گذشته شرکت کردند که ۴۱ میلیون نفر از این تعداد ، شهری و ۱۹ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر روستایی هستند.

مسعود اولیایی فرد در گفت‌وگو با خبرنگار حقوقی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) با بیان این مطلب، اظهار کرد: موکلم که وکالت بهنود شجاعی را برعهده داشت در رابطه با این پرونده به اتهام تبلیغ علیه نظام از طریق مصاحبه با یکی از رسانه‌های خارجی از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.

وی با بیان این‌که رای صادره از سوی دادگاه بدوی به هیچ یک از سه وکیل مدافع این پرونده ابلاغ نشده است، گفت: موکلم برای پیگیری پرونده یکی از موکلانش به دادگاه انقلاب مراجعه کرده بود که در آن جا برای اجرای حکم به واحد اجرای احکام انتقال داده شده است.

ظهرامروز پنج شنبه در راه مسجد امام حسن شهرک، یکی از کسانی را دیدم که در این ملاقات حضور نداشت.او در پاسخ این سؤال من که پرسیدم در ملاقات نبودی، گفت نه عمداً نیامدم و ادامه داد چون آقای خاتمی را نسبت به دو مسأله قبول ندارم و می ترسم اگر به اینگونه جلسات بیایم با او برخوردی پیش بیاید.

پرسیدم،کدام مسأله؟گفت یکی اینکه چرا درسال ۱۳۷۶ در دور اول انتخابات ریاست جمهوری اش که آن همه گزارش تخلف از استاندار لرستان به نفع رقیب او- جناب آقای ناطق نوری – در انتخابات بعضی از شهرهای استان لرستان به وزارت کشور شد ایشان بمحض ا ینکه وزارت کشور پیروزی او را در انتخابات اعلام نمود از شکایت خود صرف نظر کرد.توگویی این تخلف یک امر شخصی بوده و ایشان حق گذشت از کسانی را دارد که در کسوت نمایندگان و مسؤلان دولت رسماً به نفع رقیب او در انتخابات دخالت و تخلف کرده اند!

پرسیدم ، دوم؟گفت دوم اینکه پس از اینکه عده ای در سال ۱۳۷۶ کارناوال عاشورا را با آن فضاحت آشکار و در پوشش طرفدارای از ایشان و در عمل علیه وی در تهران به راه انداختند با اینکه بعداً معلوم شد برپاکنندگان کارناوال شادی در ماه محرم چه کسانی و متصل به چه جایی هستند باز از خود گذشت نشان داد.

داشتم به حرفها و انتقاداتش به جناب خاتمی فکر می کردم که حرف آخر را زد وگفت: بنظر تو اگر این گذشتهای بیجای خاتمی نبود الآن عده ای اینگونه جرئت تاخت و تاز در کشور پیدا می کردند؟حرف حقی زد که برای آن پاسخی نداشتم.

حرفهایش که تمام شد به یاد حرفهای یکی از دوستان نزدیکم که با آیت الله هاشمی رابطه نزدیکی دارد افتادم که چند ماه قبل به مناسبتی به من می گفت درانتخابات سال ۱۳۸۴ که آن همه شب نامه مملو از تهمت و افترا و دروغ از سوی بعضی از هواداران رقیب انتخاباتی آقای هاشمی در سرتاسر کشور چاپ وتوزیع گردید با تلاش نیروهای امنیتی کسانی که میدان دار تهیه وتکثیر و توزیع این شبنامه ها بودند دستگیر و به خطای خود اعتراف کردند که از اعتراف آنها تصویر برداری شد.

این برادر صادق! می گفت در آخرین برنامه ای که قرار بود آقای هاشمی با مردم در تلویزیون سخن بگوید من هم همراه ایشان در استودیو حاضر بودم و سی دی این اعترافات را با خود داشتم. قرار بود آقای هاشمی به این مسأله اشاره کند وسی دی مربوطه را که در جلوی میز او بود به مردم نشان بدهد و آنان را نسبت به عاملین تهیه و توزیع این شبنامه ها آگاه کند.

این برادر می گفت هرچه من که پشت به دوربین و درست در مقابل ایشان نشسته بودم اشاره می کردم به سی دی اشاره کند، نکرد و در نهایت وقت ایشان هم به آخر رسید. پس از پایان برنامه که داشتیم صدا وسیما را ترک می کردیم با ناراحتی از ایشان سؤال کردم چرا به سی دی اشاره نکردید و فرصتی به این طلایی را از دست دادید؟ پاسخ تکان دهده ای به من داد وگفت دیدم انصاف نیست با این افشاگری برادران … برای اینکه من رأی بیاورم در بین مردم بی آبرو شوند!

دو مسأله آن برادر! با این یکی این برادر! که برای من تعریف کرد شد سه مسأله !

اکنون ، برخی از متخلفان ذکر شده در سه مسأله آن دو برادر در سه دوره قبل ریاست جمهوری بر مسند کار ومسؤلیتند پرسش مهم این است آیا آقایان خاتمی و هاشمی با گذشتی که در باره متخلفان انتخاباتی از خود نشان دادند و مسأله را شخصی و سلیقه ای فرض کردند اشتباه کرده اند یا مهندس موسوی که مسأله را هرگز شخصی نمی داند و بارها گفته و می گوید که حاضر است به شرط اقناع درست مردم از حق شخصی خود بگذرد و این چنین مصمم بر موضع خود ایستاده وپ هنوز که هنوز است با پرداخت این همه هزینه که شهادت خواهر زاده اش سید علی موسوی بخش کوچکی از آن است به نمایندگی از میلیونها شهروندی که به او رأیی سبز داده اند همان حرف عصر و شب انتخابات را که با نگرانی هرچه تمام تر بصورت کتبی و تلفنی و اعزام نماینده با مقامات عالی کشور در میان نهاد می زند که … .

این در حالی است که با مستقر شدن شورای رقابت در ساختمان جدید خود جمشید پژویان از چندماه گذشته در این شورا پیگیری دقت معامله بلوک مخابرات را در دستور کار شورای رقابت قرار داد.

به گفته وی رسیدگی به ابهامات معامله مخابرات نیازمند بررسی‌ها و نکته‌سنجی‌های دقیق است که تاکنون رئیس شورای رقابت نتیجه بررسی‌های این شورا در مورد قطعیت معامله مخابرات را اعلام نکرده است.

بنابراین گزارش رئیس سازمان بورس اوراق و بهادار در آخرین کنفرانس مطبوعاتی خود در پاسخ به ایلنا در مورد بلاتکلیفی سهام مخابرات در بازار سهام گفت: معامله بلوک مخابرات توسط شورای رقابت چندی پیش تایید شده است لذا مخابرات در بازارسرمایه بلاتکلیف نیست اما به دنبال اعلام این خبر از سوی صالح‌آبادی جمشید پژویان رئیس شورای رقابت این گفته را رد کرد و  با ابراز ناراحتی از اعلام این خبر از سوی رئیس سازمان بورس اوراق بهادار گفت: رئیس سازمان بورس اجازه دخالت در حوزه کاری شورای رقابت و اعلام نظر از جانب این شورا را ندارد لذا به شدت رفتار صالح‌آبادی را در مورد معامله بلوک مخابرات تکذیب می‌کنم.

جمشید پژویان ادامه داد: حتما رفتار صالح‌آبادی در مورد مخابرات را توسط وزیر اقتصاد و مراجع قضایی پیگیری خواهم کرد.

به گفته جمشید پژویان در مورد معامله بلوک مخابرات در بازار سهام ابهاماتی وجود دارد که تاکنون این شورا مسائل مربوطه به این معامله را به بازار اعلام نکرده اما در اولین کنفرانس مطبوعاتی از سوی شورای رقابت نتایج بررسی وضعیت معامله بلوک مخابرات اعلام می‌شود.

علی عباسپور تهرانی در گفت‌وگو با ایلنا، با اشاره به بررسی گزارش کتبی دانشگاه علامه طباطبایی در مورد بازنشستگی اساتید دانشکده اقتصاد این دانشگاه در کمیسیون آموزش مجلس گفت: اکثر بازنشستگی‌هایی که در این دانشگاه اتفاق افتاده است به دلیل ضعف قانون در مورد بازنشستگی اساتید است. چرا که هم‌اکنون ما در مورد قوانین بازنشستگی اساتید خلاءهای بسیاری داریم که با استفاده از این خلاءها برخی اساتیدی که سال‌ها در دانشگاه‌ها زحمت می‌کشند برخی می‌توانند آنها را به راحتی بازنشسته کنند.

وی با بیان اینکه اکثر بازنشستگی‌هایی که در دانشگاه علامه به وجود آمده است، از همین خلاءهای قانونی استفاده شده است، گفت: در برخی از موارد اساتیدی که پس از ۳۰ سال از نظر دانشگاه موفق به ارتقای علمی درجه خود نشده‌اند، طبق قانون بازنشسته شده‌اند. همچنین در مورد دیگر یکی از اساتید تقاضای خروج از کشور و فرصت مطالعاتی را داشته‌ که پس از مسافرت به کشور آمریکا و عدم هماهنگی و استعلام از وزارت علوم کمیته انضباطی برای این استاد رایی صادر کرده است و وی در آمریکا از مسئولین دانشگاه درخواست بازنشستگی کرده است.

عباسپور با تاکید بر اینکه قانون برای بازنشستگی اساتید باید اصلاح شود، گفت: تدریس علم و دانش تا زمانی که یک استاد از صلابت قوانین و سلامت جسمی برخوردار باشد، نباید مانعی در دانشگاه‌ها داشته باشد چرا که حضور این اساتید که علاوه بر دانش تخصصی از کوله‌باری از تجربه نیز برخوردار هستند می‌تواند برای نظام آموزشی کشور ما مفید باشد.

عباسپور در پاسخ به سئوال خبرنگار ایلنا مبنی بر اینکه رئیس دانشگاه علامه طباطبایی در برخی رسانه‌ها دلیل بازنشستگی اساتید دانشگاه علامه طباطبایی را تشکیل باشگاه سیاسی در دانشکده اقتصاد و تشویق دانشجویان بر لغو امتحانات خوانده است. با این وجود آیا در این گزارش به مسائل سیاسی و این‌چنینی نیز اشاره شده است، گفت: آنچه که رئیس دانشگاه دلیل این بازنشستگی‌ها را در برخی‌‌ از رسانه‌ها تشکیل باشگاه سیاسی خوانده بود، در گزارش ارائه شده به مجلس چیزی به آن اشاره نشده بود و برای ما نیز ملاک گزارش مکتوب دانشگاه است و اظهارنظر روسا و مسئولین در رسانه‌ها برای ما ملاک نیست اما مسئله مهم این است که اگر بر فرض دلیل بازنشستگی اساتید دانشکده اقتصاد این باشد، باز هم به خلاءهای قانونی در بازنشستگی‌های اساتید بازمی‌گردد.

وی در پایان خاطر نشان کرد: مجلس سعی دارد بازنگری در قوانین و مقررات آموزشی و انضباطی در بازنشستگی اساتید دانشگاه‌ها اقدامی را در جهت هماهنگ‌ کردن و به روز کردن قوانین در این رابطه دارد که اساتید به این راحتی که اکنون بازنشسته می‌شوند، بازنشسته نشوند.

به اعتقاد صاحبنظران این افزایش خط فقر به گروه های کم درآمد و فقیر بیشترین آسیب را خواهد رساند.

با اجرای طرح هدفمند کردن یارانه ها قیمت های نسبی تغییر می کند، اما فقرا نمی توانند در دستمزدهای خود تغییر اساسی ایجاد کنند در نتیجه ضربه اساسی به آنان وارد می شود اما اقشار طبقات بالا قادرند میزان دستمزد و قیمت کالاهایشان را افزایش دهند تا شیب نسبی قیمت را حفظ کنند. در عین حال نتایج آمارگیری از هزینه و درآمد خانوارهای شهری (در این آمارگیری هر خانوار ۸/۳ نفر در نظر گرفته شده است) در سال گذشته نشان می دهد تهران پرهزینه ترین و سیستان و بلوچستان کم هزینه ترین استان های کشور بوده اند. بررسی مرکز آمار ایران در زمینه متوسط هزینه کل سالانه یک خانوار شهری نشان می دهد استان تهران با ۱۲۱ میلیون و ۵۶۴ هزار و ۲۳۲ ریال و به عبارت دیگر بیش از یک میلیون تومان در ماه، بیشترین هزینه را در سال گذشته داشته است. از سوی دیگر استان سیستان و بلوچستان با ۵۶ میلیون و ۴۲۰ هزار و ۲۵۹ ریال و به عبارت دیگر بیش از ۴۶۰ هزار تومان در ماه، کمترین هزینه را در سال گذشته داشته است.

براساس نتایج به دست آمده، استان تهران با ۹۹ میلیون و ۷۹۹ هزار و ۳۳۷ ریال و به عبارت دیگر بیش از ۸۳۰ هزار تومان در ماه، بیشترین متوسط هزینه های غیرخوراکی سالانه یک خانوار شهری را داشته است.

حسین راغفر اقتصاددان و استاد دانشگاه در گفتگو با «بهار» اذعان کرد: در صورتی که در حالت خوشبینانه دولت با ۲۰ هزار میلیارد تومان منابع حاصل از اجرای هدفمند کردن یارانه ها موافق باشد با ۴۵ درصد تورم مواجه خواهیم شد و خط فقر در تهران برای خانواده پنج نفره به یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان خواهد رسید.

وی تاکید کرد: اما اگر دولت بر ۴۰ هزار میلیارد تومان اعتبار پیشنهادی خود پافشاری کند، با یک تورم لجام گسیخته و شکاف بسیار عظیم بین طبقات جامعه مواجه می شویم.

وی با تاکید بر اینکه افزایش نرخ خط فقر به گروه های کم درآمد و فقیر بیشترین آسیب را خواهد رساند، به تاثیر هدفمند کردن یارانه ها بر دهکهای درآمدی و نرخ تورم در سال آینده اشاره کرد و گفت: از این رو نابرابری به شدت میان گروه های پایین و بالا افزایش خواهد یافت. وی متذکر شد: بر اساس آنچه دولت امروز سخن از جبران می کند در خوشبینانه ترین شکل آن بر اساس آخرین آماری که از سوی رئیس مرکز آمار اعلام شد، میانگین درآمد سرانه چهار دهک پایین درآمدی برحسب این پرسشنامه ۷۸ هزار تومان اعلام شد. اگر این رقم به ۸۰ هزار تومان گرد شود و دولت به هریک از افراد حاضر در این چهار دهک بخواهد ۲۰ هزار تومان بپردازد، برحسب آن در خوشبینانه ترین حالت حداقل تورم سال آینده ۴۵ درصد خواهد بود. این امر به آن معناست که به هر فرد ۲۰ هزار تومان می پردازیم و ۴۵ هزار تومان از قدرت خرید آنها در عمل بر اثر تورم کاسته می شود.

راغفر در ادامه به میانگین درآمد سرانه برای سه دهک دوم اشاره کرد و توضیح داد: میانگین درآمد سرانه برای سه دهک دوم از سوی رئیس مرکز آمار ایران، ۱۳۵ هزار تومان اعلام شد که میانگین آن با احتساب پرداخت ۲۰ هزار تومان جبرانی،به ۱۵۵ هزار تومان خواهد رسید، به نحوی که با تورم ۴۵ درصدی قدرت خرید این افراد ۶۷ هزار تومان کاهش می یابد. به عبارت دیگر دریافت کننده یارانه های مستقیم در مقابل هر۲۰ هزار تومانی که در این دهک ها دریافت می کند، ۶۷ هزار تومان از قدرت خریدش کاسته می شود. بنابراین ملاحظه می شود گروه های پایین درآمدی بیشترین ضربه را خواهند خورد و در این میان ۳۰ درصد اقشار بالای درآمدی بیشترین استفاده را میبرند و شکاف درآمدی و نابرابری حاصل از آن بسیار بیش از گذشته افزایش می یابد.

راغفر در ادامه به عدم توازن چانه زنی اقتصادی سه بخش نرخ بنزین، نرخ نان و نرخ دستمزد معلم اشاره کرد و گفت: نکته اساسی در اینجا این است که دولت می تواند قیمت بنزین را افزایش دهد، بخش خصوصی یعنی مولد نان هم قیمت نان را افزایش خواهد داد، بنابراین نسبت میان هزینه و درآمد آنان حفظ خواهد شد، در اینجا تنها این معلم است که چون قدرت چانه زنی ندارد، دستمزدش افزایش نمی یابد.

وی خاطرنشان کرد: از این رو گروه های کم درآمد و با درآمد ثابت در این میان بازنده اصلی هستند، اما آنان که دارای اموال منقول و غیرمنقول مانند مسکن و… هستند با افزایش تورم، ثروت شان افزایش می یابد و تا حدودی آثار تورم به دلیل افزایش قیمت دارایی های آنان جبران می شود، اما گروه های کم درآمد معمولاً فاقد دارایی هایی هستند که در اثر تورم ثروت آنان نیز تعدیل و تا حدودی آثار تورم جبران می شود، به همین دلیل بیشترین فشار تورم متوجه این گروه از شهروندان است.

این استاد دانشگاه در ادامه به پیامدهای عدم توازن در چانه زنی اشاره کرد و گفت: در اینجا اتفاقی که می افتد آن است که قیمت های نسبی تغییر می کند، اما فقرا نمی توانند در دستمزدهای خود تغییر اساسی ایجاد کنند در نتیجه ضربه اساسی به آنان وارد می شود اما اقشار طبقات بالا قادرند میزان دستمزد و قیمت کالاهایشان را افزایش دهند تا شیب نسبی قیمت را حفظ کنند. در حالی که هدف اصلی از سیاست هدفمند کردن یارانه ها و توزیع آثار منفی آن در بین اقشاری است که توانایی تحمل آن آثار را بیشتر دارند که گروه های پردرآمد جامعه هستند، از این رو تا جایی که امکان پذیر است آثار منفی آن باید کمتر بین گروه های کم درآمد توزیع شود. یکی از ابزارهای متعارف بررسی توزیع امکانات معیشتی بین گروه های مختلف جامعه، بررسی سهم گروه ها از هزینه ها و درآمدها است. بدین منظور معمولاً خانوارها برحسب سطوح درآمد یا هزینه از کمترین سطح به بالاترین سطح در ۱۰ گروه مرتب شده و سهم هر گروه از کل محاسبه می شود. بر اساس آمارهای رسمی، سهم دهک پایین و دو دهک پایین درآمدی در کشور از کل هزینه های خانوارها به ترتیب ۲و ۱/۵ درصد است، در حالی که سهم دهک بالایی و دو دهک بالایی درآمدی به ترتیب ۷/۳۳ و۹/ ۴۹ درصد است. در این میان، در حالی که سهم دو دهک پایین در جامعه شهری و روستایی کشورمان طی سال های گذشته بهبود یافته، اما همچنان سهم دهک پایینی به خصوص در روستاها در مقایسه با سایر کشورها از وضع مطلوبی برخوردار نیست، به طوری که این سهم در ایران ۶/۱ درصد و در کشورهای در حال توسعه ای چون پاکستان ۴/۳، تایلند ۵/۲، هند ۴و فیلیپین ۴/۲ درصد است.

نسبت هزینه دهک بالا (ثروتمندترین) به دهک پایین (فقیرترین) نیز از زمره شاخص های نابرابری به حساب می آید. این نسبت در کشورمان ۲/۱۷ درصد است که در مقایسه بین المللی از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست. به عنوان مثال، نسبت دهک بالا به پایین درآمدی در کشورهای در حال توسعه ای نظیر پاکستان ۷/۶، تایلند ۶/ ۱۱ و چین ۶/۱۲ درصد و در کشورهای پیشرفته نظیر فرانسه ۹، سوئیس ۷/ ۹ و آلمان ۲/۷ درصد است.

منبع: بهار

به گزارش فارس محمد خوش چهره استاد دانشگاه و نماینده سابق مجلس اظهار داشت: «در شرایط کنونی وضعیت اشتغال و افراد بیکار در جامعه در وضعیت بحرانی است و با توجه به بیکاری متراکم از سال های گذشته این موضوع به یک اولویت اصلی و مسئله حساس برای کشور تبدیل شده است.»

این کارشناس اقتصادی ضمن تشریح نقاط مثبت و منفی اقتصاد در سال ۸۸ اظهار داشت: «به طور قطع اولویت اصلی دولت در حال حاضر با توجه به شرایط کنونی اقتصاد در کشور و شرایط حاکم در جهان باید رفع بیکاری برای بهره وری بهتر و در نتیجه ایجاد پویایی بیشتر در اقتصاد باشد.»

خوش چهره در ادامه با بیان اینکه اولویت های بعدی در اقتصاد کشور کنترل تورم و تثبیت اقتصادی و ثبات قیمت ها است، گفت: «سرمایه گذاری و کاهش شکاف طبقاتی از جمله موضوعاتی است که برای وضعیت اقتصادی در سال آینده باید مورد توجه مسئولین قرار گیرد.»

وی در ادامه خاطر نشان کرد: «راه حل اصلی برای حل تمامی این دغدغه های اقتصادی رفع موانع از سر راه تولید ملی است و این موانع در بخش های نرم افزاری مانند اصلاح سیاست های اقتصادی باید در دستور کار مستمر و جامع قرار گیرد.»

*شرایط رشد اقتصادی در کشور وجود دارد

نماینده اسبق مجلس با اشاره به چگونگی رسیدن به این اهداف گفت: «سیاست های اقتصادی در راس آن و سیاست های متناسب پولی با استفاده از ابزار نرخ بهره مناسب، سیاست های مالی و نرخ تعرفه و مانند آن از جمله مواردی است، که می توانند برای رسیدن به اقتصاد پویا مفید و موثر باشد.»

وی با با بیان اینکه برای رسیدن به این اهداف سیاست های تکمیلی هم باید مود توجه قرار گیرد، اظهار داشت: «اگر چه در شرایط کنونی اقتصاد حاکم بر اقتصاد جهانی تاثیرات مثبت و منفی بر اقتصاد ایران دارد و کاهش معنی دار قیمت نفت توانسته سطح درآمد های ارزی کشور را به طور کشمگیری کاهش دهد ، یعنی قیمت ۱۴۰ دلاری سال گذشته به کمتر از نصف رسیده و در کنارآن سایر مشکلات درون زا و برون زای اقتصاد ایران با سیاست های عالمانه و تاثیر برخی از روش های مدیریتی با توجه به غنای ذاتی اقتصاد ایران امکان هر نوع بازگشت یک جریان رشد اقتصادی را امکان پذیر می سازد.»

خوش چهره در ادامه یاد آور شد: «باید بتوانیم به اهداف کلان اقتصادی از طریق رونق تولید از جمله افزایش سطح اشتغال و افزایش درآمد گروه های کم درآمد بپردازیم و چنانچه در این زمینه غفلت شود و بازارهای داخلی دستخوش سیر ورود بی رویه کالا های وارداتی شود، چه در زمینه کالاهای مصرفی و یا سایر کالاهایی که امکان تولید آن در داخل وجود دارد و فقط به خاطر سود طلبی و سوداگری بعضی از سوداگران تجاری میدان به تولید کنندگان خارجی داده شود، مفهوم آن ایجاد فرصت اشتغال برای کارگران خارجی و بیکاری برای کارگران ایرانی خواهد بود.»

*بازار بزرگ ۷۰ میلونی در کشور وجود دارد

این استاد دانشگاه در ادامه افزود: «آنچه به عنوان رکورد اقتصادی چه در سطح جهان و ملی هم اکنون در برخی از بخش ها حاکم است، در ادبیات اقتصادی ناشی از کاهش تقاضا و یا به اصطلاح نبودن بازار از یک مزیت کلی که همان وجود بازار بزرگ ۷۰ میلیونی کشور است که در آن تقاضا های اجابت نشده زیادی در زمینه های مسکن پوشاک و خوراک و غیره وجود دارد؛ در حقیقت این موضوع فرصت مغتنمی در چنین شرایط رکورد اقتصاد جهانی برای کشوری همچون ایران به حساب است.»

نماینده اسبق مجلس تصرح کرد: «بخش کشاورزی می تواند از واردات بی رویه میوه و مواد غذایی بی‌نیاز شود و این باید مهمترین اولویت در برنامه سال آینده با هدف حرکت به سمت رونق تولید ملی و محصولات داخلی باشد، به خصوص کالاهایی که از نظر کیفیت و یا مرغوبیت هیچ اشکالی ندارد و شامل پوشاک و مواد غذایی و میوه می شود.»

*اقتصاد کشور در سال ۸۸ نقاط مثبتی هم داشت

خوش چهره با بیان اینکه به طور قطع هر دولت و اقتصادی نقاط مثبتی دارد و در سال ۸۸ هم در حوزه اقتصاد شاهد موفقیت ها و نقاط مثبتی بودیم، گفت: «در رابطه با نقاط مثبت وضعیت اقتصاد این گزارشات به مراکز وابسته از جمله بانک مرکزی و شورای پول و اعتبار بستگی دارد و این موارد باید در زمینه عملکرد عمرانی و اقتصادی کشور مورد بررسی قرار گیرد.»

وی در ادامه خاطر نشان کرد: «در حال حاضر آنچه که باید مورد توجه قرار گیرد ،مربوط به ضریب دستیابی به وضعیت اقتصادی مطلوب می شود و باید توجه داشت که با وجود برخی از خطاها و مشکلات اقتصادی ضریب موفقیت را به بالاترین حد خود برسانیم.»

*سیاست های پولی قلب تپنده یک اقتصاد است

“سیاست های پولی باید در سال آینده بیشتر مورد توجه مسئولین اقتصادی کشور باشد ” خوش چهره با بیان این مطلب گفت: «در زمینه سیاست های پولی تجدید نظر در سیاست های انقباضی پولی اگر چه در اقتصاد کلان راه کاری برای مقابله با تورم است، اما با توجه به شرایط رکود تورمی در برخی از بخش های اقتصادی اعمال سیاست های انقباضی مدیریت شده برای بخش های تولید باید مد نظر باشد.»

این استاد دانشگاه در ادامه افزود: «رکورد بخش مسکن می تواند در صورت استمرار خطری برای سایر بخش‌های اقتصادی باشد به دلیل اینکه پیوند های گسترده ای که این بخش با سایر بخش های اقتصاد دارد می تواند تاثیر گذار باشد.»

وی خاطر نشان کرد: «راهکار عالمانه و مدیریت شده در بحث مسکن با اولویت قرار دادان کلان شهرها و شهرهای بزرگ که هزینه مسکن و اجاره آن باید در اولویت برنامه های مسکن در سال ۸۹ باشد چرا که تسهیلاتی همانند مسکن مهر کارایی خود را زمانی خواهد داشت که به عنوان اقدام تکمیلی آن هم با تاکید بر رفع مشکل مسکن برای گروه های محروم به صورت ارائه مسکن های واگذاری به تملک و غیر تملک در چنین شهر هایی اجرایی شود.»

این کارشناس مسائل اقتصادی در ادامه افزود: «یک اشتباه بزرگی که وزارت مسکن در سال ۸۸ انجام داده است، مربوط به بخش سیاست گذاری در مسکن مهر می شود که در این سیاست گذاری ها مسکن مهر بیشتر برای شهرهای بزرگ کشور و توسعه مسکن درکل کشور در نظر گرفته شده این در حالی است که مشکل مسکن تهران و بر طرف شدن آن برنامه های خاص خودش را می خواهد.»

وی در ادامه افزود: «ارائه زمین در نقاط دور دست و شهر های کوچک نقشی در بهبود وضعیت مسکن در کشور ندارد و با این اقدام انتظارت مردم را در رابطه با مسکن و حل شدن مشکل آن بالا می بریم.»