شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.

» تن آدمی شریف است به جان آدمیت‎

یکشنبه, ۲۱ آبان, ۱۳۹۶

چکیده : آقای حسین قدیانی رنجهای درونی متعدد دارد، گاهی فرد از احساس حقارت و کهتری چنان درد می کشد که برای جبران آن بالاجبار دهنش چاک و بست ندارد؛ افسارش هم بدست خودش نیست، گاهی هم بادکنکی باد می شود! و به هوا می پرد و مثلاً احساس مهتری می کند و نمی داند که در حضیض رذالت افتاده است؛ دست خودش نیست، از این افراد هر کاری بر می آید جز انسانیت.!


علیرضا کفایی:

آقای حسین قدیانی در تازه ترین نوع بصیرتی که از خود نشان داد و ادب و تربیت را شرمنده خود کرد با تأسی از استادش! جناب یامین پور؛ و آن مداح مؤدب! مطیعی؛ سلسله جنبان فرقه داعش وطنی شد و هر آنچه که زیبنده بی شخصیتی خودش بود بر زبان آورد. هتاکانه و آشکار خانم مولاوردی و خانم ابتکار را «آشغال» خطاب کرد و رئیس‌جمهور را هم «آشغال» معرفی می‌کند.

گفته اند «تا مرد سخن نگفته باشد / عیب و هنرش نهفته باشد»
البته از این مثلاً آدم! تا کنون طامات «هذیان و سخنان هرزه و اراجیف و بی اصل و گفتار بیهوده» بسیار صادر شده است که اگر چند تایی از آن همه اراجیف باز خوانی شود، هر که را بر او نهند نام آدمی شرمنده می شود.

خودش در جایی می گفت:«دهن من که چاک و بست ندارد» ای عجب! نا سلامتی تو از آدمیانی و نه همین لباس زیباست نشان آدمیت!

زمانی هم در پاسخی که می خواست به آقای علی یونسی مشاور ارشد رئیس‌جمهور در امور اقوام و اقلیت‌های دینی و مذهبی دهد در روزنامه “وطن امروز” به مدیریت مهرداد بذرپاش، نماینده اصول‌گرا و تندروی مجلس، نوشت: «می‌خواهم امروز بپرسم آیا مردی در دولت اعتدال پیدا نمی‌شود یک کشیده بخواباند در گوش بعضی‌ها؟»، از چنین موجودی نباید انتظاری غیر از این داشت که در اوج هنرنمایی اش دیگران را مورد اهانت قرار می دهد.

آقای حسین قدیانی رنجهای درونی متعدد دارد، گاهی فرد از احساس حقارت و کهتری چنان درد می کشد که برای جبران آن بالاجبار دهنش چاک و بست ندارد؛ افسارش هم بدست خودش نیست، گاهی هم بادکنکی باد می شود! و به هوا می پرد و مثلاً احساس مهتری می کند و نمی داند که در حضیض رذالت افتاده است؛ دست خودش نیست، از این افراد هر کاری بر می آید جز انسانیت.!

خانم ابتکار و خانم مولاوردی نگران نباشند که حتماً نیستند و این را موهبتی و عنایتی از جانب خدا بدانند که حقیری؛ هتاکی به آنها کرده است، اگر این نمی کرد عجیب بود.
اینکه رئیس جمهور را «آشغال» می نامد از بغض و کینی است که سالهاست در درون این فرقه ریشه دوانده و از ۷۶ تا کنون با شکستهای پی در پی؛ کینه، روح و روان آنها را فرو خورده و این اقتضای طبیعتشان است.

به یاد آورید که همین موجود! چه اهانتهایی به علامه سید حسن خمینی کرد، مانند: « سید حسن دیگر برای ما فقط نصرالله است؛ ما آن سیدحسن را که هم پیاله ی اوباش سیاسی و اراذل فرهنگی است را بجا نمی آوریم.

با بدان بنشینی خاندان نبوتت گم می شود؛ خواه پسر نوح باشی خواه پسر روح.. ».
حسین قدیانی در یادداشتی در «وطن امروز» در توجیهی عجیب، به علامه خواندن یادگار امام از سوی آیت الله هاشمی رفسنجانی اشاره کرد و نوشت: «… آیا شخصی که تقریبا با همه فوتبالیست‌های لیگ برتری حتی آرش برهانی عکس یادگاری جدا جدا دارد و بنا به اعتراف خودش، نه تنها اغلب بازی‌های لیگ خودمان را می‌بیند که اغلب بازی‌های لیگ‌های خارجی را هم دنبال می‌کند «علامه» است؟!» استدلال را ببینید! چه باید گفت؟ با چنین افرادی باید همان گفت که خانم ابتکار از قول قرآن کریم گفتند« ……به آنها سلام می کنیم»

معرکه های بسیاری دارد این پهلوان میدان بصیرت در هتاکی و فحاشی و اهانت، از جمله متنی که در مورد آیت الله هاشمی نوشت و یا عباراتی که در مورد خاندان امام و مرحوم هاشمی رفسنجانی بکار برد…..«نوه امام را کاری ندارم اما نتیجه امام “سید حسن” با نام خانوادگی “نصرالله” است….امسال فائزه از نیاوران آمد تا در میدان انقلاب مخملین ساندویچ چیزبرگر بخورد. امسال مهدی هاشمی در رفت و عبدالمالک ریغو به چنگ عدالت افتاد…..» و بسیار سخنان بیهوده دیگر.

تیتر وطن امروز را که بیاد دارید: «خبر مرگش» از اینها چه انتظاری باید داشت؟
این آقای حسین قدیانی که خود را نماز شب خوان می داند و ظاهراً گاهی هم آب می کشد! و در مدح و ثنای رهبری قافیه و ردیفهایی هم دارد و می گوید«….اسم شب نماز شب ماست خامنه ای. ذکر هر شب ماست خامنه ای. علی زمانه ماست خامنه ای. حسین دوران است خامنه ای. سید و سالار است خامنه ای. خار در چشم اغیار است خامنه ای. مهربان با یار است خامنه ای. دلبر و دلدار است خامنه ای. حضرت ماه است خامنه ای. نائب بقیه الله است خامنه ای. عباس نگهدار است خامنه ای…» لااقل کمی متوجه باشد که با این نوع سخن گفتن و دیگران و بانوان محترم کارگزار دولت (خانم مولاوردی و خانم ابتکار) و شخص رئیس جمهور (دکتر روحانی) را با الفاظ و عباراتی چون «آشغال» خطاب کردن در واقع اهانتی به رهبری کرده است.

حسین قدیانی ها با حمایتهای بی دریغی که از او و امثال وی شده است همه مردم را «آشغال» می دانند، آنچه بر زبانشان جاری می شود عین عقیده و نشان دهنده ذات آنهاست، تا آدمیت فاصله بسیار است.

تن آدمی شریف است به جان آدمیت
نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی
چه میان نقش دیوار و مان آدمیت

خور و خواب و خشم و شهوت شغب است و جهل و ظلمت
حیوان خبر ندارد ز جهان آدمیت

به حقیقت آدمی باش وگرنه مرغ باشد
که همین سخن بگوید به زبان آدمیت

مگر آدمی نبودی که اسیر دیو ماندی
که فرشته ره ندارد به مکان آدمیت

اگر این درنده‌خویی ز طبیعتت بمیرد
همه عمر زنده باشی به روان آدمیت

رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند
بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت

طیران مرغ دیدی تو ز پای‌بند شهوت
به در آی تا ببینی طیران آدمیت

نه بیان فضل کردم که نصیحت تو گفتم/هم از آدمی شنیدیم بیان آدمیت