سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » متن کامل سخنانی که اجازه نیافت در مقابل رهبری قرائت شود/ حرفی نبود که #آقا_خوشش_بیای...

متن کامل سخنانی که اجازه نیافت در مقابل رهبری قرائت شود/ حرفی نبود که #آقا_خوشش_بیاید

چکیده :یکی از مهمترین معیارهای «بعضی» از بزرگان آن جلسه که با بیان شیوای خود نقش تعیین کننده و بلکه تمام کننده در انتخاب‌ها داشتند و در سپهر کنونی امت حزب‌الله نیز دارای نفوذ فراوانی هستند، اگر نگوییم تنها معیارشان، این بوده است که جوری حرف بزنید که #آقا_خوشش_بیاید. و بارها به خاطراتی متوسل شدند که نشان دهند آقا از سخنان تند و انتقادی خوششان نیامده است و باید جوری حرف زد که...


کلمه – گروه خبر: حیدر عباسی دانشجوی المپیادی قائم مقام اسبق بسیج شریف و مسئول سابق بسیج حوزه مشکات یکی از طلابی است که روز گذشته قرار بود در مقابل رهبری سخن بگوید اما متن سخنرانی وی از فیلتر مسئولان حوزه عبور نکرد.

به گزارش کلمه، این طلبه جوان با انتشار متن سخنرانی حذف شده خود در شبکه‌های اجتماعی تاکید کرده است که در فرآیند انتخاب افراد سخنران در این دیدار، گروه و کمیته‌ای بوده است که تنها دلیل تشکیل آن کثرت تعداد سخنرانان و قلت زمان نبوده؛ بلکه دغدغه‌ی اصلی، نگرانی نسبت به محتوای موضوعات قابل طرح در محضر رهبری بوده است.

به گفته وی این کمیته انتخاب سخنرانان را کاملاً بر اساس محتوای سخنان انجام می‌دادند و بر اساس برداشت و سلیقه‌ی خود، خواهان اصلاحات کلی و جزئی فراوان در متون می‌شدند. و به صورت کلی با هر گونه متن انتقادی و پرسشگرانه‌ی جدی مخالفت می‌کرد.

حیدر عباسی در توضیحات خود پس از انتشار متن سخنرانی تصریح کرده است: یکی از مهمترین معیارهای «بعضی» از بزرگان آن جلسه که با بیان شیوای خود نقش تعیین کننده و بلکه تمام کننده در انتخاب‌ها داشتند و در سپهر کنونی امت حزب‌الله نیز دارای نفوذ فراوانی هستند، اگر نگوییم تنها معیارشان، این بوده است که جوری حرف بزنید که #آقا_خوشش_بیاید. و بارها به خاطراتی متوسل شدند که نشان دهند آقا از سخنان تند و انتقادی خوششان نیامده است و باید جوری حرف زد که #آقا_خوشش_بیاید.

سخنرانی این طلبه جوان شامل ۵ محور اصلی است: ۱- انتقاد به موضع حکومتی و از بالا به پایین فرایند پنج‌گانه برای روند پیشرفت انقلاب اسلامی و تحقق آرمان مهدویت که توسط آیت‌الله خامنه‌ای ارائه شده است. ۲- تولد پدیده جدیدی به نام ولایت‌بسندگی به جای پدیده‌ی ولایت که نه تنها انتقاد داشتن به رهبر موجب خروج از دایره‌ی انقلابی‌گری شده، بلکه مواجهه با اندیشه‌های دیگر اندیشمندان هم موجبات این خروج را فراهم می‌کند. ۳- غلبه‌ی مصلحت‌ها بر آرمان‌هایی چون عدالت، آزادی، استکبارستیزی، پیاده‌سازی شریعت و ساده‌زیستی مسئولین. ۴- کارآمدی عرفی (مثل اقتصاد، فناوری و رفاه) به عنوان معیار اصلی موفقیت نظام در بین مسئولین است. ۵- گسترش روز به روز فساد و اشرافیت سیاسی و اقتصادی‌، در نهادهای انتخابی و انتصابی نظام.

متن نهایی سخنرانی حیدر عباسی که حذف شد را در ادامه بخوانید:

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام علیکم

عنوان صحبت بنده توصیف وضعیت انقلاب اسلامی از منظر جمعی از جوانان است که سالیانی در تشکل‌های انقلابی دانشجویی و طلبگی برای تحقق آرمان‌های انقلاب تلاش کرده‌اند و همچنان در حال تلاش‌اند، اما امروز به دلایلی حرفشان چندان مسموع نیست؛ لذا بنده وظیفه‌ی خود دیده‌ام که در حد امکان، ذهنیت این اشخاص را به عرض و محضر حضرت‌عالی برسانم.

همانطور که در بیانات حضرتعالی هم مکرر دیده می‌شود، انقلاب اسلامی برکات زیادی برای ایران عزیزمان داشته است. از برکاتی که بیشتر مربوط به گذشته‌ی انقلاب می‌شود مانند فضای معنوی در جبهه‌های دفاع مقدس، تا برکاتی که در وضعیت امروز انقلاب مشاهده می‌شود همانند پیشرفت‌های علمی فناوری و تربیت نسل جوان انقلابی.

اما در عین حال، از منظر این جوانان ابهاماتی درباره وضعیت نظام وجود دارد که به عرضتان می‌رسانم:

حضرت‌عالی در فرمایشاتتان فرایندی پنج‌گانه برای روند پیشرفت انقلاب اسلامی و تحقق آرمان مهدویت بیان داشته‌اید، اما در بین برخی جوانان حوزه‌ها و دانشگاه‌ها در پی تحقیق و مباحثه پیرامون این روند، ابهاماتی وجود دارد. اول اینکه به نظر می‌رسد این روند بسیار حکومتی و از بالا به پایین است و بر خلاف آرمان انقلاب اسلامی که تمامی امور باید با مشارکت مردم پیگیری شود، به دنبال این است که امور را از سمت حاکمیت و دولت اصلاح کند و در انتهای مسیر به مردم می‌رسد. یعنی مرحله‌ی جامعه و امت اسلامی بعد از مرحله نظام و دولت اسلامی قرار دارد. دوم اینکه نگاه جهانی در این فرایند کمرنگ است، یعنی در این فرایند ما تا مدت‌ها همه‌ی هممان معطوف به ساخت درون کشور است؛ طرح مسائلی چون اقتصاد مقاومتی نیز این ذهنیت را تشدید می‌کند. آیا در جهان امروز که روابط بسیار گسترده شده است و اصلاح منطقه‌ای بدون اصلاح جهانی تقریبا غیر ممکن ‌است، چنین روندی امکان پذیر است؟ و آیا منجر به منفعل شدن نظام و تحقق فرایند عادی‌سازی از سوی قدرت‌های جهانی در آن نمی‌شود؟

به نظر می‌رسد در پی کارهای ناصحیح انجام شده در این سالیان پدیده‌ی ولایت اشتباه جا افتاده و پدیده‌ی جدیدی به نام ولایت‌بسندگی متولد شده است. یعنی سنت بسنده‌کردن به حاشیه‌نویسی و دسته‌بندی بیانات حضرت‌عالی. به نحوی که نه تنها انتقاد داشتن به حضرتعالی موجب خروج از دایره‌ی انقلابی‌گری شده است، بلکه مواجهه با اندیشه‌های دیگر اندیشمندان هم موجبات این خروج را فراهم می‌کند. شما چندین بار قبلا فرموده‌اید که ولایتِ در نظر را قبول ندارید، از منظر حضرت‌عالی آیا در حوزه‌ها و دانشگاه‌ها نباید فضایی آزاد وجود داشته باشد تا پیرامون مسائل انقلاب فکر کرد؟ آیا تمامی فعالیت‌های فکری پیرامون اندیشه انقلاب تنها زمانی درست است که محدود به بیانات حضرت امام و حضرت عالی باشد؟ و این مساله به ضرر خود این اندیشه‌ها نیست؟

دریافت بسیاری از جوانان انقلابی، غلبه‌ی جدی مصلحت‌ها بر آرمان‌ها در وضعیت امروز انقلاب است. آن‌ها مداوم و پی در پی مشاهده می‌کنند که در تک تک آرمان‌ها همچون عدالت، آزادی، استکبارستیزی، پیاده‌سازی شریعت و ساده‌زیستی مسئولین؛ مصلحت‌ها غلبه یافته‌اند و آرمان‌ها به حاشیه رفته اند. از موارد این غلبه می‌توان به حاکم شدن گفتمان امنیت و منافع ملی بر آزادی‌های فردی و اجتماعی و مسائلی چون تشکیل جبهه جهانی مستضعفین اشاره کرد. از طرفی حضرت‌عالی بارها فرموده‌اید که اگر انحرافی جدی در انقلاب پیش بیاید من وظیفه خود می‌دانم مانع آن شوم. سوال این طیف از جوانان این است که چه حدیقفی برای این مصلحت‌سنجی‌ها وجود دارد و تا کی می‌توان گفت یک نظام با وجود این مصلحت‌سنجی‌ها در مسیر آرمان‌ها باقی مانده است؟ به عبارتی از نظر حضرت‌عالی چه زمانی درست است که مانع این مصلحت‌سنجی‌ها شوید؟

مساله‌ی دیگر قرارگرفتن کارآمدی عرفی (مثل اقتصاد، فناوری و رفاه) به عنوان معیار اصلی موفقیت نظام در بین مسئولین است. حتی حضرت‌عالی در بیانات ابتدای همین امسال در شمردن موفقیت‌های نظام اسلامی تقریبا اشاره‌ای به آرمان‌های غیرعرفی انقلاب همچون عدالت، آزادی، و یاری محرومین نزدید بلکه غالب سخن شما در معیارهای عرفی حکومت‌های روز دنیا بود. سوال اینجاست که آیا شما حقیقتا این معیارهای عرفی را معیار اصلی در موفقیت نظام می‌دانید؟ آیا ما هم باید نظام را با همین معیارها بسنجیم؟ همچنین امروز به تبع گسترش این گفتمان، مشاهده می‌شود که از دانشگاه‌ها و حوزه‌ها سیاست‌زدایی می‌شود. یعنی به بهانه کار علمی و جهاد اقتصادی، امر سیاست و مبارزه و پرداختن به اندیشه‌های انقلاب کمرنگ می‌شود؛ آیا شما چنین اتفاقی را قبول دارید؟

آنچه بسیاری از جوانان مشاهده می‌کنند، گسترش روز به روز فساد و اشرافیت سیاسی و اقتصادی‌، در نهادهای انتخابی و انتصابی نظام است. از باب گزارش فضا باید عرض کنم که زمزمه‌ی ناکارامدی و فساد برخی زیرمجموعه‌ها و منصوبین شما نیز در بین بسیاری از این جوانان دلبسته‌ی انقلاب جدی است. در چند سال اخیر نیز بارها در دیدارهای دانشجویی این مساله به عرضتان رسیده‌است اما این جوانان از پاسخ‌های شما احساس اقناع نکردند. آن‌ها در بسیاری از حوادث ناگوار کشور حضور یا رضایت اطرافیان و منتصبین شما را مشاهده می‌کنند. از برجام گرفته تا آی پی سی، از فسادهای قوه‌ی قضائیه گرفته تا ناکارآمدی‌های نهادهای مقدس مثل شورای نگهبان. از آنجا که شما از این جوانان خواسته‌اید که آتش به اختیار باشند؛ سوالشان این است که آیا این فرمان صرفا محدود به نهادهای انتخابی است یا شامل انتصابی‌ها نیز می‌شود؟ اگر می‌شود چه سازوکاری برای تحقق این مطالبه وجود دارد که تبعات امنیتی هم برای شخص و تشکل نداشته باشد؟ آنچه این جوانان دریافت می‌کنند، عدم تمایل شما به برخود تند و هزینه‌آور برای بستن دست این حلقه‌هاست. حتی این جوانان دیگر خطبه‌های غرای گذشته‌ی حضرتعالی در برخورد جدی با فساد مسئولین را هم نمی‌شنوند. از آنجاکه فضای آرام و باثبات، بهترین بستر برای رشد این قانون‌دان‌های قانون‌گریز است، آیا از نظر حضرتعالی نظام نیاز به یک جراحی ندارد؟ آیا این تصور درست است یا اینکه مصلحتی وجود دارد برای عدم برخورد با این مسئولین؟ آیا با ادامه یافتن این وضعیت نباید نگران این بود که در آینده انقلاب تمام راه‌های بالا آمدن و تاثیرگذار شدن نسلی نواندیش و پاک‌دست، بسته شود؟

در پایان باید عرض بکنم طرح این مسائل از باب رساندن ذهنیت جوانان به محضر حضرت‌عالی و تمسک به توصیه‌ی النصیحه لأئمه المسلمین از جانب دوستداران شماست.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.