سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » مـــــــــــــــــــــــــردم از خــود می پرســــــــــــــــــــــند…...
» یادداشتی از میرحسین موسوی برای شب قدر

مـــــــــــــــــــــــــردم از خــود می پرســــــــــــــــــــــند…

چکیده :مردم ما از خود می پرســـــــند که استقلال سیاسی که ارمغان قیام و نثار خونهای بسیار بوده است تا چه اندازه به عزت و اقتدار و سرفرازی و استقلال اقتصادی کشورمان در جهان ومنطقه انجامیده است؟ /کاش به جای درخواست های مکرر از بازیگران صحنه بین المللی، یکبار هم که شده از مردم خویش می خواستند که فرصت جبران تمامی ستم ها و جفاهایی که بر مردم روا دشته اند به آنها بدهند/ چاره ای جز صبر واستقامت در راه احقاق حق نداریم و باید شعله های آگاهی را در ظلمت ناپایداری که این روزها بر میهنمان سایه افکنده است زنده نگه داریم و به یاد داشته باشیم که در شرایط کنونی، بسیاری از هموطنان ما با چهره های زشت و توانفرسای فقر و تنگدستی در زندگی مواجه...


کلمه: میرحسین موسوی نخست وزیر هشت سال دفاع مقدس در یادداشتی که همزمان با لیالی قدر منتشر می‌شود ماه رحمت را فرصتی برای به پرسش کشیدن وجدان های بیدار میداند  که در آن همگان به مرور کارنامه ی خود فراخوانده شده اند. کارنامه ای که نه صرفا منحصر به زندگی خصوصی آدمیان، بلکه گشوده به عرصه ی حیات اجتماعی آنان است. میرحسین در این یادداشت از پرسش‌هایی می‌گوید که مردم درباره ی حیات عمومی خود می‌کنند و از راه‌های بدیلی می‌گوید که حاکمان می توانستند و می توانند در پیشگاه مردم آنها را بیازمایند.

متن کامل یادداشت «آخرین نخست وزیر» پیش روی شماست:

این روزها مردم ما در با شکوه ترین و زیباترین میهمانی های هستی و نورانی ترین ماه سال حضور دارند. ماهی که نزول آیات و برکات آسمانی در آن صورت گرفته و می گیرد. شبهایی که انوار تجلیات شب قدر آن بر جان و دل یکایک بندگان خالق بی همتا نور افشانی می کند. شبهائی که درآن به مرور کارنامه خود فراخوانده شده ایم. هنگامه ای برای پرسش از آنچه کرده ایم. رستاخیزی کوچک و معاصر در محشر بزرگ قلبهایمان و در پیشگاه عدالت وجدان‌هایمان. دامنه این پرسشها نه تنهاگشوده به عرصه خصوصی و زندگی فردی است، که به عرصه حیات اجتماعی فرا می رود. مگر نه آنکه ما عضوی از جامعه و کنشگری در عرصه عمومی هستیم؟

امروز در جامعه ایرانی به تبع آنچه در بیش از یکسال گذشته اتفاق افتاده مردم بیشتر از هر زمانی با پرسشهای تعیین کننده و حساس درباره خود و جامعه ای که بدان تعلق دارند روبرو هستند.

در این شبهای قدر

مردم از خود می پرســـــــند قیام آنان به عنوان شهروندان، برای برپایی جامعه ای که در آن کرامت انسانی پاس داشته شود و زمینه رشد و شکوفائی استعدادهای خدادادشان فراهم آید و قدمهای روشن برای بهروزی آنان و جامعه برداشته شود، به کجا رسید. به راستی آنها تاچه اندازه به خواستهای بر حقشان یعنی استقلال، آزادی، عدالت و پیشرفت نزدیک گشته اند.

مردم ما از خود می پرســـــــند که استقلال سیاسی که ارمغان قیام و نثار خونهای بسیار بوده است تا چه اندازه به عزت و اقتدار و سرفرازی و استقلال اقتصادی کشورمان در جهان ومنطقه انجامیده است؟

می پرســـــــند آیا ما امید تحقق آنچه را که در بند یک سند چشم انداز بیست ساله آمده است به باد نداده ایم و آیا مدیریت غلط و ماجراجوئی های نابخردانه و دشمن تراشی های بیهوده در عرصه روابط خارجی، میراث گذشته پرافتخار ما را به باد نداده است؟ چه مانعی باعث شده که نظام نتواند از دستاوردهای سترگ مدیران فداکار و دانشمندان و متخصصان و مدافعان منافع ملی استفاده کند. و آیا می توان از سیاست خارجی که تنها در صدا و سیما و رسانه های مشخص دولتی پر هیبت و بااقتدار جلوه می کند و چهره ترحم انگیز آن را حتی درهای بسته گفتگوهای بی ثمر و ذلت بار نمی تواند پنهان کنند جز این انتظاری داشت؟ مردم ما به حق نگران حرکات خام دولتمردانی فاقد حمایت مردمی هستند، یعنی بی بهره از گرانبهاترین سرمایه و پشتوانه ما در تعاملات خارجی در طول دو دهه گذشته. و نگران از آنکه بی بهرگان از اعتماد ملی در پشت سر ملت چوب حراج بر منافع ملی بزنند و سرزمینی سوخته در پشت سر خود بر جای گذارند.

مردم از خود می پرســـــــند چه میزان از آزادی هائی که در پس قرنها اختناق و استبداد با نثار فداکاری ها و تحمل مشقتهای بی شمار به دست آمد و پاسداشت آنها در جای جای قانون اساسی مورد تاکید قرار گرفته باقی مانده است. و باز مردم می پرسند تا چه اندازه در جامعه ای که در آن قلم ها شکسته و دهانها بسته و روزنامه نگاران و فرهیختگان و استادان و معلمان و کارگران و زنان و مردان در پشت میله های زندان هستند و هرگونه انتقاد و اعتراض توطئه همداستانی با دشمنهای خودساخته خوانده می‌شود و هر گامی برای احقاق حق فتنه نامیده می‌شود، بحث از حقوق ملت و کرامت انسانی و آزادی ها موضوعیت دارد. با چمن کاری میدان آزادی و اینکه بگوئیم مردم ایران از بیشترین آزادی ها برخوردار هستند طعم تلخ دیکتاتوری در دهان شیرین نمی شود. مردم سوال می‌کنند که بدون ترس از زندانی شدن تا کجا می توانند از صاحبان قدرت سوال کنند.

مردم در شبهای شهادت حضرت علی علیه السلام از خود می پرســـــــند تا چه اندازه در زندگی شان از عدالت اجتماعی و اقتصادی و عدالت قضائی و حقوقی و عدالت اداری و استخدامی برخوردار شده اند؟ آیا در محاکم و دعاوی در پناه قانون هستند، یا قربانی اعمال نفوذ مراکز قدرتی می‌شوند که پایبندی به هیچ قانونی را بر نمی تابند؟ آیا بسیج و نیروهای نظامی و امنیتی و انتظامی از مال و جان و آبرو و حقوق آنان دفاع می کنند یا از مکانت و مکنت و قدرت زور مداران؟

مـــــــردم می پرســـــــند آیا سفره آنان امروز رنگین‌تر از دیروز است و یا حاصل وعده دروغین آوردن نفت بر سر سفره هاشان کوچکتر شدن این سفره ها و تحلیل رفتن لوازم رفاه در زندگی آنان بوده است؟

آنها سوگمندانه می پرســـــــند و می پرســـــــند کجا رفت آن حقوق شهروندی فارغ از هرگونه باور دینی و پیروی از هر مرام و مسلک، در حالی که چوب تکفیر و تفسیق از سوی محافل قدرت به بهانه دگراندیشی علیه همه متفکران و فرهیختگان بلندشده است؛ تا آنجا که وزیر دولت دانشگاه را به «باخاک یکسان کردن» تهدید می کند و نجوای عاشقانه ربنای یک هنرمند به علت کرنش نکردن در مقابل یال و کوپال داران از سر سفره افطار مومنان قطع می شود.

مردم ما از خود می پرســـــــند تا چه اندازه به آرزوهای دیرینه شان برای نیل به به پیشرفت ایران نزدیک شده اند. آیا سرمایه های تجدیدناپذیر در راه گسترش و تقویت زیرساختهای یک اقتصاد مولد و شکوفا هزینه شده است؟ و این پرسش مدام تکرار می شود کجا رفت بیش از چهارصد میلیارد دلار نفتی در سالیان اخیر…

آنها می پرســـــــند حاصل نظامی گری در عرصه تولید، توزیع و خدمات کشور آیا جز پدید آمدن قطب های اقتصادی انحصارگر، ناکارآمد و زیان ده و نیز نحیف شدن روزافزون بخش خصوصی و تعاونی بوده؟ آیا خصوصی سازی های نمایشی جز به اختصاصی سازی بنگاه ها و فعالیت های اقتصادی انجامیده است؟ آیا سیاست هایی که در دانشگاه‌ها، به ویژه در قبال علوم انسانی، اتخاذ شده است جز به پادگانی سازی مراکز علم آموزی منتهی شده است؟

و باز هم این مردم هستند که می پرســـــــند آیا آنچه با آموزگاران، دبیران و مدیران باتجربه ای که تنها گناهشان مخالفت با سیاست های نسنجیده دولت در حوزه تعلیم و تربیت است می شود ما را به توسعه علمی پایدار خواهد رساند؟ آیا واردات بی رویه کالا، کمر صنعت ملی را نشکسته است؟ چه کسانی و چه باندهائی از این سیاستها آن هم زیر لوای مبارزه با فساد دولتیان سود می برند؟ مگر سیاستگذاری های بی برنامه دولت در حوزه کشاورزی، باغداری، دامداری و شیلات، روستائیان ما را در دل نگرانی مستمر نسبت به آینده خود قرار نداده است؟ آیا اگر اکثریت مردم ایران مواجب بگیر کمیته امداد یا مراکز مشابه شوند، به آرمان جامعه پیشرفته دست یافته ایم؟

این پرسش ها و صدها پرسش مانند آن، دغدغه آحاد مردمان ایران عزیز شده است و تبلیغات دروغین در پائین آمدن نرخ تورم، نمایش های پرهزینه برای نشان دادن حمایت مردم از دولت، سخنرانی های پرهیاهو برای موفق نشان دادن سیاست های دولتمردان، اصرار مکرر در نشان دادن خاموشی صدای اعتراض و انتقاد مردم، آنچنان نخ نما و بی فایده شده که گویی استفاده پرتکرار از این ابزارها تنها برای تسلی دل حاکمان است که صورت می پذیرد. و باید هم همین باشد چراکه چشمهای مست از قدرت و تفرعن نمی توانند پوستر “دروغ ممنوع” را ببینند چه رسد اثرات آن را در هدف گذاری ها و سیاستها و اجرا.

در این شبها ای کاش حاکمان بیش از هر چیز به شکاف عمیق بی اعتمادی بین خود و مردم می اندیشیدند و عمق فاجعه ای که اتفاق افتاده را درک می کردند. اگر چنین بود، فرصت باقی مانده را غنیمت می شمردند و در این ماه توبه و مغفرت، از ظلمی که بر مردم روا داشته اند به درگاه پروردگار و مردم دست طلب آمرزش بلند می کردند.

کاش به جای درخواست های مکرر از بازیگران صحنه بین المللی، یکبار هم که شده از مردم خویش می خواستند که فرصت جبران تمامی ستم ها و جفاهایی را که بر مردم روا داشته اند به آنها بدهند.

کاش درهای زندان‌هایی که آزادزنان و آزادمردان دلسوز این آب و خاک را در آن به بند کشیده باز می کردند و از آنان درخواست می کردند که آنها را در نجات یافتن از وضعیت مخاطره آمیزی که در آن قرار دارند یاری دهند. مردم با زبان حال و قال می گویند اینقدر در هر مناسبتی که به بن بست بر می خورید دشمن دشمن نکنید و همه مصیبت ها را به دشمنان خود ساخته و موهوم نسبت ندهید. دشمن واقعی در درون شماست وگرنه وقتی به فریاد آزادی خواهی و مطالبه حاکمیت مردم بر سرنوشت خود در دانشگاهها بر می‌خوردید، نمی گفتید که دانشگاهای مخالف تفرعن را با خاک یکسان می کنید. گیرم دانشگاهها را ویران کردید، با ملتی تشنه آزادی و فضیلت و عدالت چه می‌کنید؟

مردم می گویـــــند کاش به جای مهندسی فرهنگ و دانشگاهها بار دیگر پشتوانه عظیم مردمی را که روزگاری دولتمردان ما به هنگام نشستن پشت میز مذاکره همراه خود داشتند به دست می آوردید، تا می توانستید با عزت و اقتدار، از منافع ملی و بین المللی این سرزمین جانانه دفاع کنید.

ای کاش به جای دست و پا زدن برای توجیه مهاجرت بی سابقه سرمایه های انسانی، دست از مهندسی‌های بی فرجام نیروی علمی و کار کشور بر می داشتید و از این بزرگترین و ماندگارترین سرمایه کشور بهترین بهره ها را برای پیشرفت و توسعه این سرزمین محنت زده می گرفتید. شاید هنوز هم راه بازگشت باز باشد. انتخاباتی آزاد برگزار کنید و حق مردم در تعیین سرنوشت خود را به راستی به رسمیت بشناسید. و بدانید که حق تعیین سرنوشت تجلی کرامت انسانی است. شرکت در انتخابات یک حق است و بر گزاری انتخابات آزاد و غیر گزینشی تکلیف حکومت است.

از مردم بپرســـــــــید آنها به شما خواهند گفت زندانیان حوادث پس از انتخابات را آزاد و به جای آن، عاملان و آمران فجایع شوم را مجازات کنید و با باز کردن درهای زندان، خود را از چرخه پایان ناپذیر و مضمحل کننده به کارگیری خشونت و ستم بیشتر آزاد نمایید. راه و رسم سخن گفتنتان را با مردم دگرگون و صداقت و شفافیت را جایگزین دروغ و تزویر کنید. با مردم خود آشتی کنید و از پشتوانه آنها عزت کسب کنید، تا مجبور نشوید در مناسبات خارجی خود تن به ذلت دهید.

اسلام رحمانی را بجای اسلام متحجرین تشنه قدرت بنشانید، همکاری و همدلی و اتحاد مبتنی بر اجماع ملی را بر استفاده از زر و زور و تزویر ترجیح دهید، آنگاه خواهی دید که همین مردم ستم دیده از شما، آماده بخشش شما خواهد بود و با بزرگ‌منشی، که از ویژگی‌های تاریخی ایرانیان است، به شما فرصت جبران همه جفاهایی را که در حق آنها کرده اید خواهند داد. در غیر این صورت، مردم شما را تنها خواهند گذاشت و سرانجام همه حکومت‌های خودکامه ای که ملتشان آنها را تنها گذاشت، در انتظارتان خواهد بود.

و سخن آخر این همراه کوچک جنبش سبز، با دیگر همراهان پایدار و مقاوم در سراسر ایران عزیز است. دوستان همراه، نوجوانان، جوانان و سالمندان، زنان و مردان حق طلب، روستائیان و شهرنشینان غیور، در هر کجای این سرزمین پرعظمت که زندگی می کنیم چاره ای جز صبر و استقامت در راه احقاق حق نداریم و باید شعله های آگاهی را در ظلمت ناپایداری که این روزها بر میهنمان سایه افکنده است زنده نگه داریم و به یاد داشته باشیم که در شرایط کنونی، بسیاری از هموطنان ما با چهره های زشت و توانفرسای فقر و تنگدستی در زندگی مواجه هستند. بسیاری از همسایگان ما شب را با دل نگرانی نسبت به فردا سپری می کنند. چه بسیار که در پرداخت هزینه های درمانی فرزندانشان درمانده اند. چه بسیار که خود فروشی و اعتیاد، خانمانشان را برباد داده است. و بی شک وظیفه همه ماست که دست درماندگان را بگیریم، در سفره هایمان با آنها شریک شویم، سنت دیرینه ایرانی در اطعام و نذورات و انفاق را زنده نگه داریم، جلوه های زیبای اسلام رحمانی را به نمایش بگذاریم و از حال و روز یکدیگر با خبر شویم. مگر نه این است که پیشوای پنجم ما به جابر فرمود که شیعیان ما شناخته نمی شوند مگر به تواضع، خشوع در برابر خداوند، امانت و درستکاری، به یاد خدا بودن، روزه و نماز، نیکوکاری نسبت به پدر و مادر، رسیدگی به همسایگان فقیر و بیچاره و ورشکسته و یتیم، راستگویی، قرآن خواندن، بدگویی نکردن به مردم، و درباره مردم سخن نگفتن مگر به نیکی؟ و مگر نه این است که اینها پایه ها و مغز دینداری در همه ادیان الهی است؟ از بزرگداشت خانواده های شهدای انقلاب، جنگ و حوادث پس از انتخابات غفلت نورزیم، و به یاد داشته باشیم که تعیین کننده سرنوشت این ملت، نه بازیگران منفعت جوی سیاست ورزی رسمی، که ظهور ملتی است که مدنیت پاینده و عزم راسخ خود را برای حق خواهی و تحول برای آینده ای بهتر در راهپیمایی عظیم مردمی ۲۵ خرداد سال گذشته، به نمایش گذاشت. اعتماد به مدنیت، همچون لنگری است که این ملت را در طول بحران ها و توفان های سهمگین، پابرجا نگه داشته است و به اتکای آن، پرچم هویت دینی – ملی خویش را از گزند تندبادهای حوادث، مصون و پراهتزاز نگاه خواهد داشت.


  • حسین بزرگی

    به امید موفقیت سبزها

  • زنده باد سبز

    درود بر میرحسین عزیز که هرچه گفت از عمق دل مردم گفت، بار الها میرحسین ،کروبی،خاتمی و تمام اصلاح طلبان و زندانیان بیگناه ما را در برابر این از خدا بیخبران حفظ بفرما

  • سعید

    درود بر تو ميرحسين عزيز
    هرچند براي فردا دعوت نکردي ولي ميام
    براي حفظ حرمت کروبي عزيز و شجاع هم کاري کنيد. همگي. همه رهبران و مراجع سبز کاري کنند. مردم را و کروبي شجاع را ياري کنيم. فردا شعار ميديم کروبي دلاور ايستاده ايم تا آخر
    يا حسين ميرحسين

  • ناشناس

    و جاء من القصی المدینته رجلا یسعی قال یا قوم التبعه المرسلین … نوشته شما آقای موسوی من را بی اختیار به یاد این آیه انداخت. زنده و سالم و سرافراز و موفق باشید و به شما اطمینان میدهیم که ما راه شما را تا رسیدن به اهداف سبزمان ادامه خواهیم داد و دشمنان ایران آباد و آزاد و مرفه و شاد و پیشرفته و مومن و عادل و متعادل را به حاشیه خواهیم راند. روز رسیدن آن عهد سبز دیر نیست. دیر نیست. همانطور که عهد ما با شما را گسست نیست. گسست نیست.

  • مهدی

    شیفته اندیشه توام ای مرد که تو همه اتدیشه ای

  • ناشناس

    درود بر مير ما مير حسين

  • Ali

    Ba sala khedmaye hamrahe khodadoost mohandes Moosavai. ba tashakor az bayanieye shoma ke darde dele mellate sharid va setamdideh ra ba serahat be gooshe zaleman dahr resanid. Shabe ghadr tanha doaye man nesar azadi zendanyan siasi bood. hamzaman ba an az khodavant mannan khastam ke zalemani ra ke rah ra bar khodbastand ra be manfoortarin shekli be siah chale tarikh beferestad.

  • فاطمه سادات

    چرا رئیس جمهور ما تکلیف مارا با روز قدس معلوم نمیکنند؟!برویم یا نه؟

  • Ali

    Doorood bar Moosav,i Katami va karoobi

  • Ali

    Doorood bar Moosavi, Katami va Karoobi

  • ناشناس

    دوستانی که دائم میخواهند یک حرکت خیابانی محدود و چند ساعته انجام بدهند خوب است به این نکته توجه بکنند که ریشه منافع نامشروع عده ای چنان عمیق دوانیده است که با یک حرکت خیابانی از جا کنده نخواهد شد. اینجا نمیتوان به صراحت زمان این کار را نوشت ولی سر بسته میگویم که ما باید خودمان را برای روز مبارکی آماده کنیم که وقتی با جمعیت میلیونی وارد خیابانهای شهر های کشورمان شدیم “دیگر آنجا را تا رسیدن به اهداف اصلی مان ترک نکنیم” و راه را برای کودتای مجددی که از امروز زمزمه آن با امام تراشی مصباح به گوش میرسد ببندیم. آن روز حتما خواهد آمد و ابدا هیچ کس جلوی آنرا را به هیچ طریق ممکن نمیتواند بگیرد و مستبد ترین مستبد ها هم طعم آنرا خواهند چشید. از همین امروز خودمان را برای آن روز و روزها و شاید هفته های بعد که باید در خیابان ها باشیم آماده کنیم و برای اجرای آرام و درست و بی خشونت حضور طولانی مدت خیابانی تدارک لازم را ببینیم و فرصت تحمیل یک مصباح دیگر به ملت را از اقتدار گریان بستانیم. به فکر آینده باشیم که آینده از آن ما و ملت و جوانان و دخترها و پسرهای ماست و روزهای طالبان وطنی رو به شمارش است.

  • حسين

    كاشكي مهندس راجع به منزل آقاي كروبي و واكنش ما چيزي ميگفتند كه بدونيم دقيقا چي كار كنيم .

    الان توي يه حالت بلاتكليفي هستيم .

    اينترنتمونم كه تازه وصل شد.

  • solmaz

    درود بر تو ……..ما همه هستیم

  • احمد

    سلام بر میر حسین عزیز…..

  • amin

    khily mardi خیلی مردی

  • داوود

    درودبر میرحسین موسوی

  • مرتضي

    سبز باد گياه آزادي ميهن
    زنده باد مير حسين و کروبي دلاور

  • علی

    درود بر میر حسین عزیز

  • reza

    mosavi aziz sorode azadi ra bezodi ma sabzan khahim khand .
    az negahi ke mardom be to darand ghafel nasho,khoda yar o yavare to va mardome sabze iran zamin khahad bood.

  • ایرانی

    هنوز شعار من یا حسین میرحسین

  • حمید

    فقط چند قدم تا پیروزی مانده است.اندکی صبر…

  • ناشناس

    ای مرد ما تا آخرین نفس همراهت خواهیم بود. به امید ایرانی آزاد و آباد

  • مسعود

    ای مرد ما تا آخرین نفس با تو هستیم به امید ایرانی آباد و آزاد

  • azade

    mirhoseine aziz khoshhalam har ruz ke migozarad man ro be entekhabi ke kardam motmaentar mikoni,dorood bar to,va nefrin bar dolatmardane paranoid

  • ناشناس

    جهت اطلاع گردانندگان سایت، سران فتنه و هواداران جنبش سبز اعلام می کنم امروز روز قدس بود. از خواب بیدار شدید؟؟؟

  • محمد خ

    درودبرميرحسين قهرمان

  • منم یکی مثل شما

    درود و هزاران درود بر شعور و شرف مردان مردم سالار
    پیروز و پاینده باشیم

  • ناشناس

    میرعزیز:
    دردا که دوای درد حیرانی ما
    افسوس که چارهء پریشانی ما
    برعهدهءجمعیست که پنداشته اند
    آبادی خویش به ویرانی ما*
    تاپای جان همراهتیم

  • ایران برای همه ایرانیان

    امروز بیش از هر زمانی نیاز به وحدت عقلانی و عاطفی در راستای عملیاتی کردن هر چه سریعتر مسیر های پیش روی جنبش هستیم/ این یادداشت را که خواندم قلم مهندس من رو به یاد دکتر شریعتی بزرگ انداخت/ شک ندارم که با این روش تحقق اصلاح و تغییری که مد نظر دکتر شریعتی بود به زودی به وقوع خواهد پیوست/…..

  • تاریخ از تو خواهد گفت

    الله ومن من به عنوان دانشجو ایرانی یاورت خواهیم بود

  • ناشناس

    دورود بر موسوي و كروبي

  • ازاد

    موضعت درباره غزه عوض سياست بازشد مرد

  • علی

    ای کاش دولتمردان معنی وجدان و زشتی دروغ را میفهمیدند…………………ای کاش

  • سيد ميلاد

    سلام مهندس.فقط اميدوارم دستشون جلوي همه ي مردم رو بشه.اون روز كه…

  • سبزینه

    آدم گاهی سوار بعضی جمله ها می شود و می رود به رویاها…رویای ایرانی زیبا

  • سبز

    درود بر مير حسين كبير مصدق زمان. رئيس جمهور محبوب ايران زمين

  • لیلا

    جانم فدایت پدر…

  • پسر موسوی

    به انتخابم افتخار میکنم. آیا کودتاگران هم میتوانند این حرف را “صادقانه و فقط نزد خود” بزنند؟

  • mostafa

    سلام بر سید عزیز
    سلام بر میرحسین
    سلام بر تو که صداقت را در این زمانه فقط باید از صدای تو معنی کرد.
    درود بر تو و درود و سلام خداوند بر اجداد پاکت که عدالت و صداقت را فدای حکومت دو روزه ی دنیا نکردند
    آنجایی که حضرت امیر (ع) فرمود اگر میخواستم بسیار بهتر از معاویه فریبتان میدادم ……………………………….
    و اکنون دم از مولا میزنند ولی فقط نام مولا علی شنیده می شود و رسمش کمرنگ و کمرنگ تر میشود
    درود بر میرحسین موسوی رییس جمهور ما

  • فرهاد

    درد و بلاي موسوي و يارانش و طرفدارانش بخورد تو سر اونايي كه همتون ميدونيد .
    درود بر موسوي و خاتمي و كروبي

  • لام تا کام

    به امید پیروزی
    به امید پیروزی
    به امید پیروزی

  • محمد

    سلام حتی مطلع الفجر

  • ستمدیده

    موسوی عزیز تو تنها نیستی

  • ناشناس

    موسوی عزیز مقاومت تو مقاومت ستمدیدگان ایرانی است ما از جامعه عقب مانده بیزاریم ماجامعه ی مدرن میخواهیم

  • Admin

    درود