حمله دزدان دریایی به کاروان صلح

چکیده :این درست است که کارادزیچ و سرهنگ قذافی و تنی چند از دیکتاتورهای جهان جنایتکار هستند اما آیا جنایت های علیه بشریت را فقط این افراد مرتکب شدند و دیگر کسی دستش به خون انسان های بیگناه آلوده...

علی ودایع: طی دو قرن گذشته همزمان با اقتصادی شدن جهان و ظهور ابرقدرت های استعمارگر،جامعه بشریت رفته رفته، آماده شکل گیری برخوردهای خشن شد اما در قرن نوزدهم با وقوع ۲ جنگ جهانی، جهان رنگ و بوی صلح را آرام آرام به خاطره ها سپرد. در طول جنگ ۶روزه و ناتوانی اعراب،کشوری غصبی به نام اسرائیل با راندن و قتل عام مردم فلسطین متولد شد. برخی با خوش بینی به قرن بیست و یکم نگاه می کردند و امید داشتند در هزاره جدید با فهم حکومت ها از یکدیگر و بهبود رابطه مردم با حکومت ها دیگر شاهد پایمال شدن حقوق انسانی نباشیم. آرزویی که با برخورد خشن دیکتاتوری ها و ادامه نبردها در کشورهایی از قبیل عراق و افغانستان رنگ باخت. اما عمق فاجعه زمانی روی داد که غزه در سال ۲۰۰۸ از زمین و هوا مورد حمله ارتش صهیونیستی قرار گرفت.شیوخ عرب که هویت از دست رفته خود را فقط در برابر ایران اسلا می جست وجو می کنند چشم برهم فروبستند و فقط گاهی بیانیه هایی صادر کردند که هرگز از روی کاغذ فراتر نرفت. معلوم نیست زمانی که بان کی مون دبیر کل سازمان ملل خبر از محاکمه سران جنایتکار جهان می دهد چرا خبری از نتیجه گلدستون منتشر نمی شود یا دولت های مختلف چگونه چشم خود را بر قتل عام مسلمانان در منطقه قفقاز و سین کیانگ می بندند. این درست است که کارادزیچ و سرهنگ قذافی و تنی چند از دیکتاتورهای جهان جنایتکار هستند اما آیا جنایت های علیه بشریت را فقط این افراد مرتکب شدند و دیگر کسی دستش به خون انسان های بیگناه آلوده نیست؟ ترکیه امروز دیگر یک بازیگر دست چندم آسیایی که در حسرت پیوستن به اروپا به سر می برد نیست.

ترکیه که بعد از سقوط دولت عثمانی هرگز دامنه نفوذ گسترده ای نداشت امروز به پشتوانه بهره مندی از اقتصاد شکوفا در عین حال که با همه کشورها روابط اقتصادی دارد از مواضع خاص خود دفاع می کند. درست در زمان بهره گیری رژیم صهیونیستی از مظلوم نمایی در پروژه هولوکاست، موضع کارآمد اردوغان در مقابل شیمون پرز همه نگاه ها را به غزه و نقض حقوق بشر در این منطقه جلب کرد. امروز ترکیه در نظر دارد با استفاده از فشارهای دیپلماتیک بر تل آویو حصر غزه را بشکند و روز دوشنبه می توانست روز آزادی و پیروزی بر خودکامگی حکومتی باشد که به هیچ مرجعی پاسخگو نیست. از سال ۲۰۰۵ رژیم صهیونیستی با همکاری دولت مصر محاصره همه جانبه ای بر مردم غیرنظامی غزه تحمیل کردند تا آنها را تحت فشار قرار دهند. ورود هرنوع کالا یی به این سرزمین رنج کشیده ممنوع شد تا زمان جنگ;بعد از آن نیز این روند ادامه داشت تا مردم شهر ویران شده خود را نتوانند از نو بسازند. ورود مصالح ساختمانی یا مواد غذایی چگونه می تواند در راستای آنچه که حملا ت حماس تلقی می کنند به کار آید؟ فقط در فیلم های قدیمی بود که دزدان دریایی با آن پرچم سیاه کشتی ها را به تسخیر خود درمیآوردند و اموال آن را به تاراج می بردند.گرچه دزدان دریایی سومالی نه یک حکومت بلکه یک گروه تروریستی هستند اما رژیم صهیونیستی به عنوان یک دولت همچون دزدان دریایی به کاروان صلح یورش برد تا آزادی را باز هم به تاراج ببرند. قلب های ۷۵۰ مسافر کاروان صلح و هزاران انسان دوست محاصره غزه شکسته شد تا سران تل آویو در آستانه مواجه شدن با کابوسی دیگر باشند.

منبع: مردمسالاری