اعتراض به انحلال سازمان مدیریت و برنامه ریزی؛مجلس کوتاه آمده است
چکیده :اگر واقعا قرار است که ما به عنوان نمایندگان مجلس کوتاه بیاییم و هر چه دولت بگوید و ما هم بگوییم اشکالی ندارد خوب ما هم اینگونه عمل نماییم اما اگر قرار است ما قانون تعیین کنیم. به نظر ما یعنی مجلس، سازمان برنامه و بودجه هنوز منحل نشده است و دولت آن را منحل کرده...
کلمه:عضو فراکسیون خط امام(ره)مجلس برای دومین بار نسبت به انحلال سازمان مدیریت و برنامهریزی توسط دولت در جریان بررسی لایجه بودجه ۸۹ اعتراض و با اشاره به ذکر عنوان معاونت برنامهریزی و نظارت و راهبردی در بندهای مختلف بودجه تاکید کرد که مجلس با انحلال سازمان مدیریت و برنامهریزی موافقت نکرده است.
به گزارش «پارلماننیوز»، مصطفی کواکبیان در آخرین نوبت بررسی لایجه بودجه ۸۹ در با استناد به اصل ۷۱ قانون اساسی مبنی بر اینکه کار قانونگذاری بر عهده مجلس است، در تذکری اظهار داشت:«سال گذشته در لایحه بودجه تعبیر معاونت برنامهریزی و نظارت، راهبردی مطرح نبود و به جای آن سازمان مدیریت و برنامهریزی مطرح بود.»
وی افزود:« اگر واقعا قرار است که ما به عنوان نمایندگان مجلس کوتاه بیاییم و هر چه دولت بگوید و ما هم بگوییم اشکالی ندارد خوب ما هم اینگونه عمل نماییم اما اگر قرار است ما قانون تعیین کنیم. به نظر ما یعنی مجلس، سازمان برنامه و بودجه هنوز منحل نشده است و دولت آن را منحل کرده است اما مجلس قانون را هنوز تصویب نکردهاست.»
نماینده اصلاحطلب سمنان تاکید کرد:« مجلس در این موضوع کوتاه آمده و این موضوع اشکال دارد.»
رئیس مجلس در پاسخ به این تذکر اظهار داشت:«من نمیدانم چرا از این الفاظ کوتاه آمدیم استفاده میکنید اینها بحث حقوقی است و ما این مساله بررسی کردیم و گفتند اشکال ندارد.»
وی با اشاره به اصل ۱۲۶ قانون اساسی افزود:«این اصل تاکید دارد که رئیس دولت مسئولیت امور برنامه و بودجه و امور اداری و استخدامی کشور را مستقیما برعهده دارد و میتواند اداره آنها را بر عهده دیگری بگذارد بنابر این مستقیم به ایشان مربوط است.»
لاریجانی خاطر نشان کرد:از لحاظ حقوقی نشان میدهد که اشکال کیفی وجود ندارد و بهتر بود که دولت در این رابطه لایجه به مجلس میآورد.
۴ دیدگاه
بنده خدا لاریجانی روش نشده به کواکبیان بگه دلت خوش ها کدوم برنامه و اقتصاد که مدیریت و برنامه ریزی بخواد
من که گیج شدم.
مجلس الان را فقط میشه با دوران اختناق رضا شاه مقایسه کرد.
آزادیهایی که در جریان انقلاب مشروطه به دست آمده بود در این دوره از بین رفت. بسیاری از رقبا و مخالفان شاه زندانی و در زندان کشته شدند. در میان مقتولان چند نفر از وزیران وی مانند تیمورتاش، سردار اسعد بختیاری و نصرتالدوله، برخی از روسای ایلات مانند صولتالدوله قشقایی، برخی از شعرا و ادیبان مانند میرزاده عشقی و فرخی یزدی و تعدادی از نمایندگان مجلس شورای ملی (مانند سید حسن مدرس و ارباب کیخسرو) نیز دیده میشوند.
برخی از وزرا و نزدیکان شاه نیز (مانند علیاکبر داور وزیر عدلیه)از ترس اتفاقات مشابه خودکشی کردند. علاوه بر این افراد، کشتارهای دست جمعی عشایر کهگیلویه، قشقایی و بختیاری را نیز که عمدتا با خانواده صورت میپذیرفت باید افزود.
مجلس شورای ملی در این دوره جنبه نمایشی پیدا کرد و انتخابات با دستور از بالا و بر پایه فهرستهایی از نمایندگان مورد تائید او انجام میشد.
حتی مصونیت پارلمانی نمایندگان مجلس (مانند جواد امامی، اسماعیل عراقی و رضا رفیع) که همگی از هواداران قبلی رضا شاه بودند سلب شد و آنان نیز دستگیر و زندانی شدند.به همین منظور زندان قصر طراحی و ساخته شد و اولین زندانی آن، سازنده آن یعنی سرتیپ درگاهی بود.
در این دوران نه تنها همه گونه فعالیت سیاسی گروههای چپ مانند حزب کمونیست ایران و گروه ۵۳ نفر که حتی فعالیتهای اجتماعی زنان نیز متوقف گردید و جراید و روزنامهها تحت انقیاد کامل درآمده و یا تعطیل شدند.
کی اعتراض کرده؟
نمایندگان دولت،ببخشید مردم؟