تاجزاده: قرار بود آزاد شوم اما حکم امضا نشد
چکیده :همسرجان می گوید: بگذریم.می گویم:یک عمر گذشته ایم باز هم ؟؟؟حرف می آورد تو حرف و نمی گذارد من تکلیفم را معلوم کنم با این وثیقه ....! ولی سماجت می کنم چون باید بدانم اراده او بر چه تعلق گرفته. میگوید: من میدانم چه میکنم. نداریم...
کلمه: فخرالسادات محتشمیپور در وبلاگ خود گزارشی کوتاه از دیدار روز پنجشنبه خود با همسرش در اوین نوشته است.
هسر سیدمصطفی تاجزاده نوشته است:
امروز روز عید است و به ما ملاقات داده اند تا عزیز دلمان را ببینیم.
اوین آرام است در این روز تعطیل زیر بارش آرام باران در آستانه بهار.
اما می گویند روزهای ملاقات سالن پر است از اسرای سبز که به مناسبت و بی مناسبت دستگیر شده اند. من یک جعبه کوچک باقلوا را که هدیه یک دوست یزدی است با خود می برم داخل اتاق و بعد از چاق سلامتی تعارف می کنم به او. تشکر می کند و می گوید که روزه دار است. آه این قرار ملاقات که جای روز سه شنبه ما را گرفت به بهانه عید شیرین نشد چرا؟؟؟ شاید به دلیل احتمال آزادی شب عید که در حد یک شایعه باقی ماند و تلخکاممان کرد.
زن دایی که مادر شهید است صبح زود زنگ زد که تبریک بگوید ازادی همسرجان را . از طریق پسرش که محبت داشته و دارد به ما، چیزهایی شنیده بود. گفت دیروز دلم بدجوری سوخت برای تو و بچه ها و دعا کردم زودتر بیاید حلوای حضرت زینب هم نذر کرده ام. می گویم: شما شهید داده اید و مقربید دعا کنید همه بیایند با هم انشاء الله. می گوید: دعا می کنم. سمانه هم که دو روزی است فرزندش از پیش خدا پای به زمین گذاشته دیروز می گفت که خیلی دعا کرده و من دیشب ناگهان حس استجابت دعای این دخترک دلم را لرزاند و بار دیگر نزدیکی خدا را حس کردم همه آن ها که زنگ می زنند و نمی زنند، همه دعاگویند و همه محبت دارند. از سر ما هم زیاد است این همه مهر و دوستی.
می پرسم شنیدم دیشب با بازجویت گفتگویی داشته ای موضوع از چه قرار بود؟ مگر می شود از این همسرجان خبر گرفت به راحتی آن هم در مورد خودش! می گوید چیز مهمی نبود گفتند قرار بود آزاد شوی ولی حکمت امضا نشده . خوب حق دارند آقایان سرشان شلوغ است دیگر با این هزاران بازداشتی ریز و درشت که برای خودشان ردیف کرده اند. یک ضرب المثل هایی داریم در زبان شیرین پارسی که خوب البته گاهی گفتنی نیستند!!! بگذریم.
همسرجان می گوید: بگذریم.می گویم:یک عمر گذشته ایم باز هم ؟؟؟حرف می آورد تو حرف و نمی گذارد من تکلیفم را معلوم کنم با این وثیقه ….! ولی سماجت می کنم چون باید بدانم اراده او بر چه تعلق گرفته. میگوید: من میدانم چه میکنم. نداریم نمیگذاریم.
قربانش بروم کلام همسرجان همیشه حکیمانه است و من تکلیفم را فهمیدم دیگر
زنگ می زنم به اعضای خانواده مان: خانواده زندانیان سیاسی برای تبریک عید. کوچکترها می گویند وظیفه ما بود زنگ بزنیم!!! ولی این آداب کوچک و بزرگ نمی شناسد. ته دلم غمگنانه خوشحالم که هنوز هم دردیم
به امید آزادی همه شان
۱۲ دیدگاه
تا به کی ؟
یارب این بی دولتان را بر … خودشان نشان.
گمان نمیکنم تو خود را در این چیزها دخالت دهی و برای این روزها کاری انجام . از قدیم گفته اند گهی پشت به زین و گهی زین به پشت.
خداوندا! تو خود نیک می دانی روزگاری خواهد آمد که روزش، به کام ما خواهد بود امیدوارم آنروز توانسته باشیم کینه و خشم این روزهای ابری را از دلهامان بیرون کرده و کاری کنیم که به اندازه درنگی با رفتار این بی دولتان مانند نباشد.
سبز یعنی استقامت تا بهار
واقعا شرم ……جانیان و آدم کشان آزادند و دانشجویان و هنرمندان و روزنامه نگاران در زندان….عجب اسلام نابی به ما یاد میدهید!
خواهرم نوشته ات را که میخوانم اشک امانم نمیدهد.مادرم که میپرسد میگویم ههستند هنوز زنانی که پا جای پای دلتنگیهای تو بگذارند.
tajzade aziz tarikh to ra be zibaee be nezare khahad neshast
نوشته های خانم محتشمی پور همیشه زیبا و تأثیر گذار است. بر حقی و مظلومیت اسرای سبزمان را در سطور این دست نوشته ها میتوان یافت..
kalameh joon alaki migeh didgahet tekrariyeh ,vaseh chi?
یعنی کی حکم رو امضأ نکرده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟کی باید امضا کنه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ … اونیکه باید امضا میکرده و امضا نکرده ،واقعاً چقدر سخته زن و شوهر از هم دور باشند،من این خبرها رو که میخونم قلبم درد میگیره.
khoda khudesh ruzi ke salah midune unaru pysh melat be sezashun miresune.
درود بر استقامتت خدا با صابران است…
واقعا جالب وتاثیر گذار بور. ان الله مع الصابرین.
آقای تاجزاده وهمرزمانشان در اعماق قلب مردم نفوذ کرده اند. و با این محدودیت ها و بگیر و ببند ها تنها اعتقاد مردم راسخ تر می شود.
اللهم فک کل اسیر انشالله
ما از روی شما عزیزان خجالت می کشیم که همه هدف و دردی مشترک داریم ولی هزینه ای که شما می پردازید بارها و بارها بیشتر از هزینه تحمیلی بر ماست !!
دوست داشتم با خوندن این خبر گریه کنم…خدایا آخه ما مگه چه گناهی مرتکب شدیم که این باید سرنوشتمون باشه ؟!
تمام سرمایه های ملی و مذهبی مون رو دارن به تاراج می برن و مخصوصا سرمایه انسانی مون رو !! دیگه از کجا باید امثل تاجزاده و نبوی و میردامادی و … رو پیدا کنیم ؟!
دوست دارم قرآن بخونم و این آیه بیاد “متى نصر الله ألا إن نصر الله قریب”
خدایا به داد این مردم برس.
اللهم فک کل اسیر
الهی آمین.