کلمه: روزنامه حیات نو در یادداشتی به قلم رضا سماواتی و با عنوان «آنکه همهچیز را مىداند» به بررسی خبر گفت و گوی تلفنی همسر دو نفر از بازداشت شدگان حوادث اخیر پرداخته است. در این نوشتار کوتاه پرسش هایی درباره انتشار این خبر در رسانه های مدعی اصولگرایی مطرح شده است:
حیات نو-رضا سماواتی: یک خبرگزارى مدعى اصولگرایى و برخوردار از یارانههاى دولتى در اقدامى غیرحرفهاى و غیراخلاقى اقدام به جعل خبرى با عنوان گفتوگوى تلفنى همسران دو فعال سیاسى بازداشت شده در حوادث اخیر نموده است. در این خبر ادعا شده که همسر یکى از بازداشتشدگان سرشناس در گفتوگو با همسر یکى دیگر از بازداشتشدگان به انتقاد از آقایان موسوى و خاتمى پرداخته است.
براساس شناختى که از این افراد و مواضع اخیرشان در دست است مىتوان به کذب بودن این خبر اطمینان داشت، اما فرض کنید این خبر درست باشد (فرض محال، محال نیست) در آن صورت همکاران محترم در این رسانه اصولگرا باید پاسخ دهند که چگونه از گفتوگوى تلفنى و محرمانه دو شهروند مطلع شدهاند؟
آیا خبرنگار محترم در منازل آنها و کنار یکى از آن دو حضور داشته و یا به شکلى خاص از مکالمه اطلاع یافته است؟
شاید گفته شود یکى از این دو نفر مفاد سخنانش را به شخص دیگرى که از معتمدین نیز بوده انتقال داده است. در آن صورت سوال از این خبرگزارى آن است که شما چگونه از آن مطلع شدهاید؟ آیا این دوستان به هر محفل و گفتوگوى خصوصى راه دارند؟ و از آن اطلاع مىیابند؟
به نظر مىرسد برخى همکاران رسانهاى که در ماههاى اخیر بیشتر به سان یک توپخانه عمل کردهاند و با آزادى عمل آنچه که مىخواهند را مىنویسند به دلیل اشتغال بیش از اندازه به تخریب رقیب از تمرکز بر جوانب و ظرائف کار غافل شدهاند.
قصد نگارنده از این یادداشت بازداشتن همکاران از ادامه چنین شیوههایى نیست که تجربه نشان داده آنها به تذکر ما توجه چندانى ندارند. بلکه قصد این یادداشت تذکرى خیرخواهانه به رعایت جنبههاى حرفهاى کار و پرهیز از گرفتار آمدن در قالبها و شیوههاى غیرمتعارف است؟
RSS 
Facebook 
Twitter